การเรียนรู้ที่จะ ‘อยู่ให้สุข’ นั้นไม่ใช่เรื่องยากอย่างที่หลายคนคิด แต่มันคือการฝึกจิตใจและยอมรับสิ่งต่าง ๆ รอบตัว โดยเฉพาะการปลงใจในสิ่งที่ทำให้ใจเย็นลง เช่น การไม่ยึดติดกับความสัมพันธ์จนเกินไป หรือการไม่รั้งใครไว้ในชีวิต เพื่อให้เราและคนรอบข้างได้มีอิสระในการเลือกทางเดินของตัวเอง จากประสบการณ์ส่วนตัว การอยู่แบบเงียบ ๆ ไม่วุ่นวายกับใคร กลับทำให้เราค้นพบความสุขที่แท้จริง เป็นช่วงเวลาที่เราได้อยู่กับตัวเอง และใส่ใจความรู้สึกภายในมากขึ้น สิ่งที่เหนื่อยใจหรือเครียดต่าง ๆ ก็ลดลงได้ถ้าเราเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและไม่ฝืนกับสิ่งที่เกิดขึ้น ชีวิตมีจังหวะของมันเอง เราไม่จำเป็นต้องเร่งรีบวิ่งตามใคร อยากแนะนำว่าการให้เวลากับตัวเองสำหรับการสะท้อนและทำความเข้าใจตัวเองนั้นช่วยสร้างความสุขและความสงบในใจได้จริง ๆ ลองนำแนวทางเหล่านี้ไปปรับใช้ดู จะรู้สึกว่าแม้จะอยู่คนเดียวก็สามารถมีความสุขและความสงบสุขในใจได้อย่างแท้จริง