💔 ”การมีเค้า อ้วนมีความสุขจริงๆ รึเปล่า?“ เล่าจุดเปลี่ยนคู่รัก Anxious VS Avoidant 🫂

🏩วันนี้อยากมาแชร์ปัญหาความรักของเรากับแฟน เมื่อเขาเป็น Anxious และเราเป็น Avoidant ทะเลาะกันเรื้อรัง 3-4 เดือนจนเกือบเลิกมาหลายครั้งจากปัญหาความแตกต่างกันทางความคิดและนิสัยของเราทั้งคู่🥹

เรื่องเกิดจากอะไร❓

ปูพื้นก่อนว่าแฟนเราค่อนข้างติดเรามากๆๆๆ อยากมีเราอยู่ด้วยตลอดเวลา เราก็โอเค งั้นมาอยู่บ้านเราละกัน ส่วนเรา เราขอแค่เขายังไม่หายไปไหน แชทไปยังตอบ เจอบ้างไม่เจอบ้างไม่เป็นไร แต่ถ้ามาอยู่ด้วยกันก็คงจะดี(เพราะเราก็อยากเจอเขา) พอเขามาอยู่กับเรา เราสองคนเลยตัวติดกันตลอด

เราก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรในช่วงแรก แต่แฟนเราดันเป็นประเภทที่ ”อยู่คนเดียวด้วยกันไม่ได้“ คือถ้าอยู่ในพื้นที่เดียวกัน เราต้องมีปฏิสัมพันธ์กันตลอดเวลา ซึ่งหลายๆครั้งเราต้องทำงานที่บ้าน เราไม่ได้ว่างที่จะคุยกับเขาตลอดเวลา และเราก็มีสิ่งอื่นๆ (นอกเหนือจากงาน) ที่เราอยากจะทำเหมือนกัน

จนเราเริ่มมีงานเยอะขึ้น เริ่มยุ่ง เวลาเริ่มน้อย + เป็นคนบ้างาน เขาก็ยิ่งต้องการเวลาอยู่กับเรา เริ่มเรียกร้อง เราก็โอเค งั้นเดี๋ยวปรับตัว เราจะทำงานตอนเขาหลับ พอเขาตื่นเราจะพอ (แฟนเราตื่นสาย เราตื่นเช้า เลยทำงานช่วงเช้าไปเลย) ซึ่งบางทีงานมันไม่สามารถทำภายใน 8 โมงถึงเที่ยงได้ พอเขาตื่นมาเห็นภาพเรายังนั่งทำงาน เขาก็รอ ก็ปล่อยเราทำงานต่อทั้งๆที่เขาอยากใช้เวลากับเรา ก็คือเขากำลัง “ฝืน” ตัวเองอย่างหนัก เป็นแบบนี้มาหลายครั้งมากๆ จนบางทีก็นอยไปเลย

จนถึงเวลาที่มัน “ปะทุ” ออกมา แฟนน้อยใจหนักมากๆๆ นั่งซึมอยู่นาน เขารู้สึกว่าเขาต้องวิ่งตามเราตลอด แล้วเขาต้องการให้เราโอ๋ แต่เราทำงานมาทั้งวันแล้วไง เราแค่รู้สึกว่า “เธอต้องการอะไรจากฉันอีก” “เรายังทำไม่พอหรอ?“ “ในวันที่เราเหนื่อยมากๆ เรายังต้องยิ้มมีความสุขทำตัวแฮปปี้เพื่อง้อเธอ เพื่อทำให้เธอหายนอยหรอ” เราโทษตัวเองหนักมาก ขอโทษเขาไปเยอะมากๆ เราก็พยายามตั้งสติทุกครั้ง จนมีครั้งนึงเราพูดออกไปว่า ”อ้วนรักเค้าจริงๆใช่มั้ย หรือต้องการเปลี่ยนให้เค้าเป็นใคร“ และเราก็เลือกที่จะบอกให้เขากลับบ้านไปก่อน แยกกันก่อน แล้วค่อยมาคุยกันได้มั้ย เพราะตอนนี้เราต่างมีแต่อารมณ์ แต่เขาก็ไม่เข้าใจ เขารู้สึกว่าทำไมต้องผลักไสกันออกไป เขาอยากเคลียตอนนี้ แต่เราก็จะไม่ไหวแล้ว

จนทุกอย่างเริ่มเบาลง เราเลยคุยกันว่า ช่วงนี้เป็นช่วงโปรเจคจบของเรา เราต้องหางานต่อด้วย ทุกอย่างมันก็เพื่ออนาคตของเราทั้งคู่ งั้นเราขอเวลา 3 เดือนในการแยกกันอยู่ ยังไปมาหาสู่กันได้ แต่ไม่ใช่มานอนค้างบ้านเราทุกวันแบบนี้

ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้นแต่พอกลับมาเจอกันทีไรก็ทะเลาะกันหนักๆแบบนี้ทุกที บางทีเขาก็พิมพ์มาแบบ “โอเค งั้นเค้าไปเอง” เราก็ยิ่งรู้สึกแย่ คิดว่าเขาประชด ต่างคนต่างร้องไห้ ฝ่ายนึงต้องการ ฝ่ายนึงก็รู้สึกว่าไม่พอ จนเราเริ่มมีคำถามในหัวว่า

”หรือเราไม่เข้ากันจริงๆ ?“

จนครั้งที่ทะเลาะกันล่าสุด เขาน้อยใจเรามากๆ ซึ่งมันเกิดจากความเข้าใจผิดในการสื่อสารของทั้งคู่ เราก็ขอโทษเขาไป (อันนี้เรารู้ตัวว่าเราผิดจริงๆ) แต่เราก็ดันทะเลาะกันแรงมากๆอีกครั้ง เราเลยถามเขาไปว่า

“อ้วนลองคิดดูนะ ยังไม่ต้องตอบเค้าตอนนี้ก็ได้ แต่การที่อ้วนมีเค้า อ้วนมีความสุขจริงๆรึเปล่า”

ซึ่งเราถามด้วยน้ำเสียงที่นิ่งมากๆเพราะเราไม่อยากเอาอารมณ์มาปนกับปัญหา เราแค่อยากแก้ไขด้วยเหตุผล และเราก็รู้ว่าการที่เขาทำอยู่มันฝืนตัวเอง เราไม่สามารถเป็นที่พึ่งทางอารมณ์ให้เขาตลอดเวลาได้ แต่เขาก็เป็นคนนึงที่รักเรา และทุ่มเทกับเรา ยอมทำทุกอย่างเพื่อเรามากจริงๆ ซึ่งเราก็คิดว่า ถ้าเขาจะเลิก เราจะไม่ว่าอะไรเลย เพราะเราเข้าใจจริงๆว่ามันยาก

ในมุมมองของเขา ณ ตอนนั้น เขาบอกว่า

“ช่วงที่กลับไปเจอกันแล้วทะเลาะกันหนักขึ้นเรื่อยๆจนต่างคนต่างจะไม่ไหวแล้วจริงๆ ช่วงนั้นเค้ารู้สึกว่ามันทรมานมาก แบบจะไม่ไหวแล้วจริงๆที่ทำยังไงเราก็ดูไม่ลงรอยกันเลย จนเค้าตั้งสติดึงตัวเองออกจากสถานการณ์ที่ตัวเองรู้สึกเจ็บมากๆเพื่อที่จะหาสาเหตุของมันจริงๆ ใช้เวลาฝืนหาคำตอบทั้งๆที่ก็ทรมานอยู่ 2 อาทิตย์จนเริ่มเข้าใจว่าปัญหามันอยู่ที่ ‘เราทะเลาะกันที่ตัวตนที่เราไม่ได้ตั้งใจจะเป็น’ ‘สัญชาตญาณที่วิ่งหนีของแฟนกับสัญชาตญาณที่ต้องการการยืนยันของเรากำลังทำงานเพื่อปกป้องหัวใจของตัวเองในขณะเดียวกันมันกำลังทำร้ายและโจมตีอีกฝ่ายอย่างหนัก‘ พอได้รู้ว่าสิ่งที่ทำให้เราทั้งคู่ต่างทรมานอยู่ในตอนนี้ไม่ใช่ความคิดของเราที่มีต่อกัน ณ เวลานั้นจริงๆ จึงได้ทางออกคือเราเองก็ต้องยอมฝืนสัญชาตญาณตัวเองกลับมาตั้งหลัก รักและเติมเต็มตัวเองให้ได้ดีก่อนจะกลับไปใช้เวลาร่วมกัน ในขณะเดียวกันต้องก็ต้องทำความเข้าใจในสิ่งที่เขาต้องการให้ได้จริงๆทั้ง อิสระ พื้นที่ เวลา โลกส่วนตัวของเขา ให้ทั้งคู่ได้หยุดเพื่อหายใจบ้าง ถึงจะกลับมาอยู่ด้วยกันอย่างแฮปปี้ได้”

( นางเขียนส่งมา บอกให้ใส่ด้วย55555555 )

ซึ่งก็ทำให้เขาตอบกลับเรามาว่า ”เค้ารักอ้วน เค้ามีความสุขเวลาอยู่กับอ้วน แต่ตอนนี้เค้าเข้าใจแล้วว่าต่างคนก็ต่างมีชีวิตของตัวเอง เค้าก็ต้องมีชีวิตของเค้าบ้าง งั้นเดี๋ยวเค้าจะกลับบ้าน แล้วอ้วนว่างเมื่อไหร่อ้วนมาหาเค้า“ แล้วทุกอย่างก็เบาลงทันตาเห็น

❤️‍🩹บทสรุปสุดท้าย

เราสองคนเลือกที่จะอยู่กันคนละบ้าน ต่างคนต่างไปใช้ชีวิตของตัวเอง แล้วเราก็เขียนแพลนคร่าวๆให้เขาว่าแต่ละวันจะทำอะไรบ้าง เพื่อให้เค้าเตรียมตัวเตรียมใจ ให้เขารู้ว่า วันนี้เราจะว่างนะ วันนี้เราจะยุ่งนะ วันไหนเราจะเจอกัน (แบบรูปที่ 2) ให้เราต่างคนต่างมีพื้นที่ของตัวเอง แล้วถ้าเราว่าง ก็ไม่ใช่แค่ให้เขามาหาอย่างเดียว เราต้องไปหาเขาบ้าง

ส่วนเรื่องอารมณ์ เขาก็เข้าใจมากขึ้นว่าบางทีเราไม่ได้พร้อมที่จะโอ๋ตลอดเวลา เราก็มีปัญหามีภาระของเรา เราก็เหนื่อยเหมือนกัน ฉะนั้นเขาต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้ เขาต้องรักตัวเองให้ได้ก่อน ไม่ใช่มารักแต่เรา ไม่ใช่เอาทุกอย่าง ทุกอารมณ์มายึดติดที่เราคนเดียว (อันนี้เราชื่นชมเขานะ เพราะเราก็เข้าว่ามันยากสำหรับเขามากๆเลย)

รวมๆคือ เราก็ต้องมีขอบเขตเวลาให้จัดการชีวิตตัวเอง ไม่ใช่ว่ายุ่งแล้วหายไปเลย ส่วนเขาก็ต้องรับมือกับอารมณ์ของตัวเองให้ได้ ต้องรักตัวเองมากขึ้นให้ได้

เอาจริงๆแต่ละคู่ก็มีวิธีการแก้ไขปัญหาไม่เหมือนกัน ใครที่เป็น Avoidant แบบเรา ต้องลองคุยกันดีๆจริงๆ การมีแฟนเป็น Anxious อาจจะปรับตัวยาก เราแค่ต้องตกลงกับเขาให้เข้าใจ กำหนดพื้นที่ กำหนดเวลาให้ชัดเจน คุยกับเขาด้วยเหตุผล ต้องใจเย็นมากๆ

เพราะถ้าต่างคนต่างรักกันจริง มันจะมีทางออกให้เสมอ🫂

#Lemon8ชวนเล่า #ปัญหาชีวิต #ปัญหาความสัมพันธ์ #ทะเลาะกับแฟน #คู่รัก