Walk For Peace
During our walk, we were so blessed to see so much love from everyone so welcoming, but there was something particularly gentle, pure and gorgeous in what the children gave us.
.
A small hand extends the painting, which is intentionally creative.
Flowers collected with pleasure.
Painting coloured with bright crayons
And hand-written notes with words from the heart.
.
Every gift, no matter how small, contains the great beauty of a calm young mind.
It is a spontaneous expression from their hearts of kindness, wonder, generosity and love for not hoping for anything in return...# walkforpeace # walkingforpeace
หลายคนถามว่า “เดินธุดงค์” ต่างจากการเดินเที่ยวธรรมดายังไง สำหรับเราแก่นมันคือการเดินแบบตั้งใจอยู่กับปัจจุบัน ให้การก้าวเท้าเป็นการฝึกสติ มากกว่าจะเป็นการไปให้ถึงจุดหมาย ระหว่าง Walk For Peace เราได้ทบทวนประโยคหนึ่งที่ติดอยู่ในใจจากข้อความในภาพ: “เราไม่ได้เดินเพื่อนำสันติภาพไปให้ใคร…เราเพียงนำสารเพื่อเตือนว่า คุณมีสันติภาพและความสุขนั้นอยู่แล้ว” พอเดินไปเรื่อย ๆ ถึงเข้าใจว่า ความสงบไม่ได้เกิดจากเส้นชัย แต่อยู่ที่วิธีเดิน ถ้าคุณอยากเริ่มเดินธุดงค์แบบมือใหม่ ลองเริ่มจาก “ตั้งเจตนา” ก่อน เช่น เดินเพื่อฝึกใจให้นิ่ง เดินเพื่อขอบคุณร่างกาย หรือเดินเพื่อปล่อยวางเรื่องที่วุ่นอยู่ข้างใน จากนั้นวางแผนเส้นทางให้เหมาะกับกำลัง ไม่ต้องไกลมากก็ได้ อาจเป็นเส้นทางในชุมชน วัดใกล้บ้าน หรือทางร่ม ๆ ที่เดินสบาย สำคัญคือความต่อเนื่องและความปลอดภัย สิ่งที่เราว่าเวิร์กมากระหว่างเดิน คือการทำเช็กลิสต์เล็ก ๆ: น้ำดื่มให้พอ หมวกหรือร่มกันแดด รองเท้าเดินสบาย ยาดม/ยาทากันแมลง และถุงเล็ก ๆ สำหรับเก็บขยะของตัวเอง (เดินแบบเบาใจและไม่ทิ้งร่องรอย) ถ้าเดินหลายวัน การพักผ่อนสำคัญมาก นอนให้พอ กินอาหารง่าย ๆ และฟังสัญญาณร่างกาย ไม่ฝืนจนบาดเจ็บ อีกอย่างที่ทำให้การเดินธุดงค์มีความหมาย คือ “มารยาทระหว่างทาง” เราเจอการต้อนรับจากผู้คน และสิ่งที่อ่อนโยนที่สุดคือเด็ก ๆ ที่ยื่นภาพวาด ดอกไม้ หรือกระดาษโน้ตเขียนมือให้ ของเล็ก ๆ แบบนี้เหมือนบอกเราว่า ความเมตตาและความรักแบบไม่หวังสิ่งตอบแทนยังมีอยู่เต็มไปหมด และมันทำให้คำว่า Peace ไม่ใช่แค่คำสวย ๆ แต่เป็นสิ่งที่สัมผัสได้จริง ถ้าคุณกำลังรู้สึกเหนื่อยกับการไล่ตามโลกภายนอก ลองให้การเดินธุดงค์เป็นพื้นที่พักใจสั้น ๆ ดูนะ เดินช้า ๆ หายใจลึก ๆ แล้วค่อย ๆ เตือนตัวเองว่า ความสุขกับสันติภาพไม่ได้หายไปไหน แค่เรายุ่งจนลืมมองกลับเข้ามาข้างใน
