ในงานกีฬาสีเด็กอนุบาลอย่างกสิณธร เซนต์ปีเตอร์ 2025 ที่เพิ่งผ่านไปนั้น ผมได้มีโอกาสเห็นความน่ารักและความพยายามของเด็กเล็กๆ ที่แม้อาจจะยังดูดื้อหรือรู้สึกกลัวบ้าง แต่ก็เต็มใจที่จะวิ่งและร่วมกิจกรรมกีฬาสีอย่างสุดกำลัง สิ่งที่สะดุดตาผมคือบรรยากาศของผู้ปกครองที่คอยเฝ้าดูอย่างใกล้ชิด บางคนก็แอบกลัวว่าลูกจะวิ่งไม่ไหว หรือจะรู้สึกอึดอัดในสนาม แต่เมื่อเห็นลูกเริ่มวิ่งก็อดยิ้มและซึ้งใจไม่ได้ ในภาพที่ผมสังเกตเห็นก็มีคำบรรยายเช่น “เอ็นดูลูกแข่งวิ่งแม่ต้องไป”, “แอบกลัวลูกเห็นแล้วร้องไห้” หรือ “ไม่ยอมวิ่ง แอบดูอยู่ไกลๆ” ที่สะท้อนความรู้สึกแท้จริงของครอบครัวได้ดี ผมเชื่อว่ากีฬาสีไม่เพียงแค่เป็นกิจกรรมทางกาย แต่ยังเป็นโอกาสให้เด็กได้เรียนรู้การทำงานร่วมกับผู้อื่น การรู้จักแพ้ชนะ และการเคลื่อนไหวที่ช่วยพัฒนากล้ามเนื้อและสมอง ซึ่งจะเป็นพื้นฐานที่ดีสำหรับพัฒนาการในอนาคตของเด็กๆ ผู้ปกครองควรสนับสนุน และสร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและเป็นกำลังใจให้กับเด็กในทุกครั้งที่เข้าร่วมกิจกรรม เพื่อให้เด็กได้เรียนรู้และรู้สึกมั่นใจในตัวเองมากขึ้น และการมีส่วนร่วมในกิจกรรมเหล่านี้ยังช่วยสร้างความทรงจำดีๆ ที่จะติดตัวไปนาน นอกจากนี้ การแบ่งปันประสบการณ์เหล่านี้ในกลุ่มผู้ปกครองหรือชุมชนก็เป็นประโยชน์อย่างยิ่ง เพราะช่วยให้คนอื่นๆ ได้เห็นภาพและแรงบันดาลใจในการเลี้ยงดูและสนับสนุนลูกหลานให้เติบโตอย่างมีความสุขและสุขภาพดี