โดเนทแรกหลังจากเลิกแต่งแฟนฟิค 🥹
เราเริ่มเขียนนิยายออริมาได้สักพักแล้วค่ะ คนอ่านน้อยลงกว่าตอนที่เขียนแฟนฟิคมากจนเรารู้สึกท้อสุด ๆ เลย แต่เพราะยังชอบเขียนอยู่ก็เลยเขียนต่อไปเรื่อย ๆ
หลัง ๆ เริ่มปลง แบบว่าเขียนไปเหอะ อย่าคิดมาก ถึงไม่มีคนอ่านยังไงก็ยังอยากเขียนอยู่ดีไม่ใช่เหรอ เราก็เลยเขียนต่อเรื่อย ๆ แค่พอมีคนโดเนทให้เราก็แบบ ฮื่อ ㅠㅠ มันนานมากแล้วจริง ๆ ที่ไม่ได้รู้สึกแบบนี้ ก ารได้รู้ว่ามีคนชอบสิ่งที่เราเขียนมันเป็นอย่างนี้เอง เกือบลืมไปแล้วว่าเป็นยังไง
พอแต่งออริแล้วไม่มีคนอ่าน ช่วงแรกเราคิดว่าตอนเราแต่งแฟนฟิตเราอาจไม่ได้แต่งดี ไม่ได้แต่งเก่งอะไรเลย คนเข้ามาอ่านเพราะดีแท็กคู่ชิป มันคงดังเพราะแบบนั้น นอยมาก ๆ ไปช่วงนึงเลย แต่ตอนนี้เราจะไม่คิดมากแล้ว เพราะยังไงก็อยากจะเขียนต่อไปเรื่อย ๆ อยู่ดี
ใครว่าง ๆ ไม่มีอะไรอ่านก็แวะมาชิมได้นะคะ
🗯️💖
การเขียนนิยายออริหลังจากเลิกแต่งแฟนฟิคเป็นการเปลี่ยนแปลงที่ท้าทายไม่น้อยค่ะ เพราะแฟนฟิคมักมีฐานแฟนคลับที่ค่อนข้างแน่นและพร้อมสนับสนุน แต่เมื่อหันมาเขียนนิยายต้นฉบับหรือออริจินัล การสร้างฐานแฟนใหม่ให้รักและติดตามก็ไม่ง่ายนัก จากประสบการณ์ตรง เราเองก็ผ่านช่วงท้อแท้ใจเมื่อคนอ่านน้อยลงอย่างมากหลังเลิกแต่งแฟนฟิค แต่พอได้เรียนรู้ว่าเป้าหมายของการเขียนคือความสุขในการสร้างสรรค์ผลงาน และการตอบรับในรูปแบบโดเนทที่เกิดขึ้น ได้กลายเป็นแรงผลักดันให้เขียนต่อไปอย่างมีความหมาย นอกจากความรู้สึกด้านบวกนี้ สิ่งที่ช่วยให้เราก้าวผ่านช่วงเวลาท้อแท้คือการเปิดใจยอมรับว่าการเขียนนิยายคือการเดินทางที่ต้องใช้เวลาในการสร้างฐานคนอ่าน และการไม่ได้รับความนิยมในทันทีไม่ได้หมายความว่านิยายเราขาดคุณภาพ นอกจากนี้ เราพบว่าการใช้แท็กนิยายที่เหมาะสม เช่น #นิยาย, #เขียนนิยาย, #comingofage, #นิยายวาย และ #bl ช่วยให้ผู้อ่านกลุ่มเป้าหมายสามารถค้นหาและเข้าถึงผลงานได้ง่ายขึ้นด้วย สุดท้าย ความรู้สึกดีใจเมื่อมีคนโดเนทให้หลังจากไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานาน เป็นเหมือนการยืนยันว่าผลงานของเรามีค่าและมีคนเห็นคุณค่า แม้จะไม่ได้มีคนอ่านมากเหมือนตอนแต่งแฟนฟิค แต่ก็รู้สึกถึงการสนับสนุนและกำลังใจที่มีความสำคัญไม่น้อยเลยค่ะ ถ้าเพื่อน ๆ นักเขียนท่านใดกำลังเผชิญกับความรู้สึกเดียวกัน อย่าละทิ้งความรักในการเขียนนะคะ การที่เราได้เขียนและแบ่งปันเรื่องราวของตัวเองคือสิ่งที่มีคุณค่าและมีความหมายที่สุดแล้วค่ะ