หลายครั้งที่การย้อนดูภาพเก่า หรือรำลึกเหตุการณ์ในอดีตช่วยเปิดมุมมองและความรู้สึกใหม่ ๆ ให้กับเราได้อย่างไม่น่าเชื่อ ผมเองเคยมีช่วงเวลาที่เปิดดูภาพถ่ายเก่าแล้วน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว ทั้งความสุขและความคิดถึงพัดผ่านในใจ เป็นช่วงเวลาที่ทำให้ผมได้เชื่อมโยงตัวเองกับความทรงจำเหล่านั้นอีกครั้ง การเปิดการมองเห็นไม่ได้หมายความแค่การเห็นภาพลักษณ์ แต่คือการเข้าใจความรู้สึกและบทเรียนที่เกิดจากสิ่งเหล่านั้น โดยเฉพาะถ้าเราเขียนหรือแชร์ประสบการณ์ในช่วงเวลานั้นออกไป ก็จะทำให้ความหมายของอดีตนั้นยิ่งชัดเจนและถูกเก็บรักษาไว้ในใจ หากคุณยังไม่เคยลอง ลองหาเวลานั่งลงและดูภาพเก่า ๆ พร้อมกับจดบันทึกความรู้สึกในขณะนั้นดู อาจจะพบว่าการคิดถึงและการเปิดการมองเห็นนี้ช่วยสร้างกำลังใจและความสุขใจได้อย่างประหลาด