บะหมี่ไฟฟ้ากึ่งสำเร็จรูป
วันนี้มาเล่าเรื่องสมัยอยู่โรงเรียนประจำ ที่กฎหอเข้มมากเรื่องห้ามใช้เครื่องครัวในห้อง แต่ความหิวมันไม่เคยปรานีใคร
วันนั้นมื้อเย็นมีแต่ต้มผักกับผัดขิงที่แทบไม่เห็นเนื้อไก่เลย กินไปก็ไม่อิ่ม กลับมาห้องท้องก็ร้องจ๊อกๆ มาม่าในตู้มีอยู่ แต่ปัญหาคือ “จะต้มยังไง” ในเมื่อหม้อ กาน้ำร้อน หรือแม้แต่กระติกน้ำร้อนก็ห้ามมีในหอ
ตอนนั้นพวกเด็ก หอแต่ละคนมีไอเดียกันคนละแบบ บางคนแอบกดน้ำร้อนจากอาจารย์คุมหอ บางคนรอเช้าค่อยกินตอนโรงอาหารเปิด แต่มีเพื่อนกลุ่มหนึ่ง (ซึ่งรวมตัวเองด้วย ฮ่าๆ) ที่คิดไอเดียสุดเสี่ยง ดัดแปลงโคมไฟในห้องให้กลายเป็นเครื่องต้มน้ำชั่วคราว โดยใช้หลักการง่ายๆว่าไฟฟ้าผ่านน้ำได้ ก็เลยลองเอาของที่มีอยู่มาประยุกต์ใช้กัน
ผลคือ… น้ำมันร้อนขึ้นจริง! ทุกคนในห้องฮือฮากันใหญ่ เหมือนค้นพบสิ่งมหัศจรรย์ แต่พอกินมาม่าที่ได้ ก็มีกลิ่นและรสประหลาดติดมาด้วย (ทองแดง) ทุกคนหัวเราะกันลั่นห้อง บอกกันว่า “อร่อยแบบมีเอกลักษณ์” แต่ก็กินกันจนหมด
ตอนนี้นึกย้อนไปก็ขนลุก เพราะวิธีที่ใช้ไฟฟ้าแบบนั้นเสี่ยงไฟดูด เสี่ยงไฟไหม้มาก โชคดีที่ไม่มีใครเจ็บตัว แต่ถ้าให้กลับไปทำใหม่คงไม่ทำแล้ว


























