A pus frog with a unique dash on his back.
The pus frog (scientific name: Fejervarya limnocharis), also known as the flaunt, the back dash, which comes from the color on the body of the pus frog that has a large back dash across from the tip of the mouth to the bottom, but not all pus frogs always have a back dash like this, some may have small dashes, some may have large dashes, or some may have no dashes at all.
Nong frogs are common in Thailand, especially along lowland freshwater sources such as pus, marshes, koo, canals and rice fields.
The distinguishing feature is that the body is brown olive green with faint black spots scattered across the back and flanks, a grey belly, and under the chin a long black dash.
Information: Plant Species Conservation Project https://www.rspg.or.th/rspg_club/newslet01-7.htm
Source: Canal Yard National Park - Khlong Lan National Park, Conservation Area Administration Bureau at 12 Nakhon Sawan
# Frog # Canal Yard National Park # Diamond Wall # National Park Service
หลายคนเจอกบตัวเล็กๆ ตามคันนา หนอง บึง หรือคูคลอง แล้วสงสัยว่า “ใช่กบหนองไหม” จุดที่ช่วยยืนยันได้ไวมากคือ “ขีดกลางหลัง” ซึ่งบางตัวจะเป็นเส้นสีเขียวอ่อนพาดยาวตั้งแต่หัวไปถึงท้ายลำตัว แต่ขอแชร์จากที่เคยสังเกตในพื้นที่ชื้นๆ แถบแหล่งน้ำจืด—กบหนองไม่ได้มีเส้นนี้ทุกตัวนะ บางตัวขีดจาง บางตัวขีดสั้น หรือแทบไม่มีเลย ทำให้คนชอบสับสนกับกบ/เขียดชนิดอื่นๆ ได้ง่าย วิธีดูแบบง่ายๆ เวลาเจอในธรรมชาติ: ลองดูโทนสีโดยรวมที่มักเป็นเขียวมะกอกปนน้ำตาลเทา มีจุดดำจางๆ ตามหลังและสีข้าง และสังเกตใต้คางที่มักมีลายขีดยาวสีดำ อีกอย่างที่เห็นชัดจากภาพถ่ายระยะใกล้คือดวงตาจะเด่นมาก และเวลามันหมอบนิ่งๆ กลมกลืนกับดินและหญ้าแห้งได้ดี ถ้าเราเข้าใกล้เร็วเกินไปมักจะกระโดดหนีลงน้ำหรือซ่อนในกอหญ้า อีกคำที่คนค้นคู่กันบ่อยคือ “โรคกบ” เลยขอเติมข้อมูลเชิงสังเกตอาการเบื้องต้น (ไม่ใช่การวินิจฉัยนะ) ถ้าเจอกบที่ดูผิดปกติ เช่น ผิวหนังลอกเป็นแผ่น/เป็นฝ้า ขึ้นจุดหรือแผลแดง บวมตามตัว ซึม ไม่ค่อยหนี หายใจหอบ อ้าปากนานๆ หรือท้องป่องผิดปกติ ให้หลีกเลี่ยงการจับด้วยมือเปล่า เพราะโรคในสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกหลายอย่างติดต่อกันในกลุ่มกบได้ผ่านน้ำหรือการสัมผัส และการจับเล่นอาจทำให้เครียดจนแย่ลง ถ้าจำเป็นต้องเคลื่อนย้าย (เช่น อยู่ในที่เสี่ยงโดนเหยียบ) แนะนำใช้ถุงมือ/ถุงพลาสติกสะอาดรองมือ จับอย่างเบามือ และล้างมือด้วยสบู่หลังสัมผัสเสมอ ไม่ปล่อยกบป่วยรวมกับจุดที่มีกบเยอะๆ และไม่ควรนำกลับไปเลี้ยงปะปนกับสัตว์อื่น เพราะอาจพาเชื้อไปกระจายได้ สุดท้าย ถ้าเป้าคือถ่ายรูปให้เห็นเอกลักษณ์ “ขีดสีเขียวอ่อนพาดกลางหลัง” ลองถ่ายมุมสูงหรือมุมเฉียงด้านข้าง แสงนุ่มๆ จะเห็นเส้นกลางหลังชัดมาก และได้รายละเอียดลวดลายผิวกับสีลำตัวครบ—ช่วยให้แยกชนิดได้ง่ายขึ้นเวลาย้อนมาดูทีหลัง
