"White Blossom," a mysterious plant in the groundflower family at Phu Jung Nai Yoo National Park.
Do you know? On this earth, there are still some plants that do not need sunlight to create food! White blossoms (
Instead of photosynthesis like conventional plants, white-flowering birds instead use a way to grow by relying on the roots of other plants, especially dynasty grasses and other wild plants, to absorb water and nutrients.
It is found in the rich natural forests of Thailand, from Nan Chiang Mai in the north to Noon Chanthaburi and Narathiwat.
In Thailand, there are only two types of plants in this genus: White Blossom (
Both are ecologically interesting plants, and they are very rare! Seeing them blooming in the humid forests is a thrilling and wonderful experience.
Source: Phu Chong Na Yoi National Park, Ubon Ratchathani Province, 9th Conservation Area Administration Bureau (Ubon Ratchathani)
# Phu Jung Nai National Park # Ubon Ratchathani # White flowers # Rare flowers # Thai wildflowers
หลายคนถามว่า “ว่านดอกขาว” กับ “พุดทุ่ง” คือดอกเดียวกันไหม—จากที่หาข้อมูลและเทียบกับลักษณะที่เจอในป่าชื้น ส่วนใหญ่คนท้องถิ่นจะเรียกว่านดอกขาวว่า “พุดทุ่ง” ด้วยเหมือนกันค่ะ (แต่ชื่อเรียกพื้นบ้านอาจต่างกันตามพื้นที่) ถ้าอยากเช็กให้ชัวร์ ให้ดู “ลักษณะดอกสีขาว” และ “เกสรสีเหลืองส้ม” ที่อยู่ด้านใน รวมถึงการขึ้นเป็นช่อ/ต้นอวบนวลสีซีด ๆ โผล่จากพื้นป่า เพราะพืชชนิดนี้ไม่มีคลอโรฟิลล์ เลยไม่ได้เขียวเหมือนพืชทั่วไป จุดที่ทำให้ว่านดอกขาวน่าสนใจมาก คือมันเป็นพืชที่ “ไม่สังเคราะห์แสง” แล้วใช้วิธีเกาะอาศัยรากพืชอื่นเพื่อดูดน้ำและอาหาร (เหมือนเป็นกาฝากใต้ดิน) เวลาจะเจอมักอยู่ในป่าที่ความชื้นสูง พื้นป่ามีเศษใบไม้ทับถม และยังค่อนข้างสมบูรณ์ พอถึงช่วงที่เหมาะสม มันจะดัน “หน่อสีขาวอวบ” ขึ้นมาจากดิน แล้วค่อย ๆ บานเป็นดอกสีขาวสะอาด ตัดกับพื้นป่าสีน้ำตาลสวยมาก ถ้าตั้งใจไปตามหา แนะนำให้โฟกัส “มารยาทในการดู” มากกว่าการได้รูปใกล้สุด ๆ เพราะว่านดอกขาวค่อนข้างบอบบางและหายากจริง ๆ เวลาเห็นดอกหรือหน่อ อย่าเหยียบใกล้โคน อย่าขุดดูราก (จะกระทบทั้งตัวมันและพืชเจ้าบ้าน) และไม่ควรเด็ดดอกกลับบ้าน ถ้าอยากถ่ายภาพให้ชัด ลองใช้โหมดมาโคร/ซูมแทนการเข้าไปจ่อมาก ๆ แล้วถ่ายให้เห็นเกสรสีส้มด้านในเป็นจุดเด่น จะช่วยยืนยันชนิดและได้ภาพสวยด้วย อีกอย่างที่หลายคนสงสัยคือ “ทำไมถึงเจอยาก” จากที่สังเกตและอ่านเพิ่ม เหตุผลหนึ่งคือมันต้องพึ่งพาพืชเจ้าบ้านและสภาพป่าที่เหมาะมาก ๆ พอป่าถูกรบกวน ความชื้นและระบบรากเปลี่ยน โอกาสจะได้เห็นดอกก็ลดลงทันที เพราะฉะนั้นการพบเจอในอุทยานอย่างภูจองนายอยเลยยิ่งพิเศษ เหมือนได้เห็นสัญญาณว่าพื้นที่ยังอุดมสมบูรณ์ ถ้าใครกำลังค้นหา “ว่านดอกขาว/พุดทุ่ง อยู่ที่ไหน” ในไทยมีรายงานพบได้หลายจังหวัดตั้งแต่ภาคเหนือไปจนถึงภาคตะวันออกและใต้ แต่รายละเอียดจุดขึ้นมักขึ้นกับฤดูกาลและเส้นทางเดินป่า แนะนำให้สอบถามเจ้าหน้าที่อุทยานก่อนเสมอ จะได้เดินถูกทางและไม่รบกวนพื้นที่เปราะบางค่ะ
