“พลาสติก ไม่ใช่บ้านของปูเสฉวน“

หลายคนอาจคิดว่า “ปูเสฉวนก็แค่หาอะไรมาคลุมตัวได้ก็พอ” แต่พอได้เห็นภาพ/ข้อมูลที่สื่อสารจากพื้นที่อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสิมิลัน จังหวัดพังงา แล้วรู้เลยว่าพลาสติกไม่ใช่บ้านของปูเสฉวนจริงๆ เพราะบ้านตามธรรมชาติของเขาคือ “เปลือกหอย” ที่มีน้ำหนัก รูปทรง และความแข็งแรงพอดีกับการปกป้องลำตัว สิ่งที่น่ากังวลคือเมื่อขยะพลาสติกหลุดลงทะเลหรือชายหาด ปูเสฉวนอาจเข้าไปติดอยู่ในฝาขวด หลอด หรือชิ้นพลาสติกที่กลวงๆ โดยเฉพาะของที่มีปากแคบ พอเข้าไปแล้วออกยาก นอกจากจะเคลื่อนไหวลำบาก ยังเสี่ยงบาดเจ็บและอาจตายได้ อีกด้านหนึ่ง ต่อให้เขา “เลือก” ใช้พลาสติกแทนเปลือกหอยจริงๆ ก็ไม่ได้แปลว่าเหมาะสม เพราะพลาสติกอาจคม แตกหักง่าย สะสมความร้อน และไม่มีสภาพแวดล้อมที่ช่วยรักษาความชื้นเหมือนเปลือกหอย ส่งผลต่อการอยู่รอดในระยะยาว ถ้าใครมีแพลนไปเที่ยวทะเล เช่น โซนพังงา หรือทริปแนวเกาะๆ (หลายคนค้นหาคำเกี่ยวกับเกาะอย่าง Coral Island ด้วย) สิ่งที่ทำได้ง่ายมากคือ “ลดตั้งแต่ก่อนเดินทาง” เช่น พกขวดน้ำ/แก้วส่วนตัว เลือกครีมกันแดดที่เป็นมิตรต่อทะเลเท่าที่หาได้ และปฏิเสธหลอด/ช้อนส้อมพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียว ถ้าจำเป็นต้องใช้จริงๆ เลือกแบบที่นำกลับมาใช้ซ้ำได้และเก็บกลับขึ้นฝั่งทุกครั้ง อีกอย่างที่ช่วยได้ทันทีคือการเก็บขยะชิ้นเล็กๆ ระหว่างเดินเล่นชายหาด ขยะชิ้นเล็กนี่แหละที่หลุดรอดไปเป็น “กับดัก” ของสัตว์ตัวเล็กได้ง่าย แนะนำให้พกถุงผ้า/ถุงขยะใบเล็กและถุงมือบางๆ ติดกระเป๋าไว้ เก็บเท่าที่ปลอดภัยและไม่ไปรบกวนสัตว์ป่า สุดท้าย อยากชวนเปลี่ยนมุมคิดเล็กๆ เวลาถ่ายรูปสัตว์ทะเล: ถ้าเจอปูเสฉวน อย่าจับขึ้นมาเล่นหรือบังคับให้เปลี่ยนบ้าน เพราะเขาเครียดง่ายมาก เราดูห่างๆ ก็พอ และช่วยกันลดขยะพลาสติก เพื่อให้เขามีโอกาสกลับไปใช้บ้านที่เป็นเปลือกหอยตามธรรมชาติได้จริงๆ