งูเถา นักอำพรางตัว ในผืนป่าอุทยานแห่งชาติน้ำตกทรายขาว

เวลาเห็น “งูสีน้ำตาล” เลื้อยอยู่บนกิ่งไม้ หลายคนจะเริ่มกังวลทันทีว่าใช่งูมีพิษในไทยหรือเปล่า โดยเฉพาะงูที่พรางตัวเก่งๆ แบบงูเถา (งูสายน้ำผึ้ง / Dryophiops rubescens) ที่มักกลมกลืนกับกิ่งไม้แห้งจนแทบมองไม่ออก จากภาพที่ถ่ายใกล้ๆ จะเห็นรายละเอียดชัดมาก และนี่คือวิธีสังเกตแบบที่ใช้ได้จริงเวลายืนดูในป่า (แต่ยังต้องรักษาระยะเสมอ) 1) จุดสังเกต “งูเถา/งูสายน้ำผึ้ง” ที่เจอบ่อย - หัวเรียวแบนเล็ก ดูเพรียว ยาวไปกับคอ - ดวงตากลมค่อนข้างใหญ่ และ “ม่านตาทรงเหลี่ยม” เป็นจุดที่คนชอบพลาด - ลิ้นสีแดงสด เวลาแลบออกมาจะเด่นมาก (ในรูปจะเห็นชัด) - สีลำตัวออกน้ำตาลแกมเหลือง–ส้ม มีลายคล้ายกิ่งก้านพืช ช่วยอำพรางตัวบนเปลือกไม้หรือกิ่งไม้แห้งได้ดี - มักอยู่ตามพุ่มไม้/กิ่งไม้ ไม่ค่อยนอนพื้นโล่งๆ 2) แล้วงูเถามีพิษไหม? งูเถาจัดเป็นงูที่ไม่ได้อยู่ในกลุ่มงูพิษอันตรายต่อคนแบบงูเห่าหรืองูสามเหลี่ยม แต่ในธรรมชาติ “งูทุกชนิดไม่ควรจับ” เพราะนอกจากเสี่ยงถูกกัด ยังทำให้งูเครียดและอาจเกิดอุบัติเหตุได้ วิธีที่ปลอดภัยคือถอยห่างและปล่อยให้เขาไปของเขา 3) แยกงูเถาออกจากงูที่คนมักสับสนยังไง - ถ้าเจอ “งูเห่า” มักจะลำตัวหนากว่า ยกคอแผ่แม่เบี้ยได้ และพฤติกรรมตั้งรับชัดเจน ไม่ค่อยพรางนิ่งๆ บนกิ่งแบบงูเถา - งูเขียวหลายชนิดจะสีเขียวเด่น ไม่ใช่น้ำตาลพรางเปลือกไม้ และรูปหัว/ตาจะแตกต่าง - งูพิษกลุ่มงูเปา (ที่คนชอบถามว่า ภาคเหนือมีพิษไหม) มักลำตัวอวบกว่า หัวดูเป็นสามเหลี่ยมมากกว่า และมักพบกับพื้นหรือกอหญ้ามากกว่าการเกาะกิ่งไม้สูงๆ 4) ถ้าเดินป่าแล้วเจองู ควรทำยังไง - หยุดก่อน 2–3 ก้าว มองหาทางถอย อย่าพยายามเขี่ยกิ่งไม้เพื่อดูใกล้ๆ - ไม่ใช้แฟลชจี้ตา ไม่โยนของ ไม่ไล่ตี - ถ่ายรูปได้แต่ซูมจากระยะไกล และจำ “ลิ้นแดง-ตาโตม่านตาเหลี่ยม-ลายพรางกิ่งไม้” ไว้เป็นคีย์เวิร์ด สำหรับงูเถา จุดเด่นจริงๆ คือความเนียนกับธรรมชาติ—พอรู้คีย์หลักแล้วจะเริ่มสังเกตได้ง่ายขึ้น และช่วยลดการตื่นตระหนกเวลาพบงูสีน้ำตาลในป่าได้มากค่ะ/ครับ