Automatically translated.View original post

The mission to save the "wild chicken" from an animal trap in Phu Lankha National Park.

1/18 Edited to

... Read moreหลายคนค้นหาเรื่อง “กับดักแลน” เพราะเวลาเดินป่าหรือเที่ยวอุทยานอาจเห็นลวดสลิง/บ่วงดักสัตว์ตามทางสัตว์เดิน หรือใกล้แหล่งน้ำ แล้วไม่แน่ใจว่าควรทำยังไงดี จากเคสช่วยไก่ป่าที่อุทยานแห่งชาติภูแลนคา จ.ชัยภูมิ ทำให้ยิ่งรู้สึกว่า “ทุกชีวิตคือส่วนหนึ่งของระบบนิเวศ” จริง ๆ เพราะกับดักหนึ่งอันไม่ใช่แค่ทำร้ายแลน แต่สัตว์อื่น ๆ อย่างไก่ป่า เม่น อีเห็น หรือแม้แต่สุนัขของชาวบ้านก็เสี่ยงโดนได้เหมือนกัน สิ่งที่มักเป็นสัญญาณว่าอาจเจอกับดักแลน/กับดักสัตว์ - บ่วงลวดหรือสายสลิงผูกกับต้นไม้เตี้ย ๆ มีรอยขูด/รอยดึงบนเปลือกไม้ - ทางเดินสัตว์เป็นร่องชัด มีเศษใบไม้ถูกกวาดเป็นแนวเหมือนมีคนเข้าออกบ่อย - เจอไม้ค้ำ/ไม้ไกที่ทำหน้าที่เป็น “ตัวกระตุ้น” ให้บ่วงรัด (บางจุดซ่อนไว้กับพุ่มหญ้า) - มีเศษอาหารล่อ กลิ่นคาว หรือร่องรอยขุดดินผิดธรรมชาติ ถ้าเจอกับดัก ควรทำอะไร (แบบที่ปลอดภัยและช่วยงานเจ้าหน้าที่ได้จริง) 1) อย่ารีบจับหรือดึงออกเอง ถ้าไม่ชำนาญ เพราะกับดักบางแบบดีดกลับ ทำให้มือบาดหรือโดนเกี่ยวได้ และอาจไปทำลายหลักฐาน 2) ถอยออกมาในระยะปลอดภัย แล้ว “จำจุด” ให้ชัด: สังเกตหลักหมุด เส้นทางเดิน ป้ายบอกทาง ลำห้วย หรือจุดสังเกตเด่น ๆ 3) ถ่ายรูป/วิดีโอแบบไม่เข้าใกล้เกินไป และเปิดพิกัดในมือถือ (ถ้าสัญญาณมี) เพื่อส่งตำแหน่งให้เจ้าหน้าที่ 4) แจ้งเจ้าหน้าที่ในพื้นที่ทันที: ศูนย์บริการนักท่องเที่ยว หน่วยพิทักษ์อุทยาน หรือเจ้าหน้าที่ลาดตระเวน กรณีเจอสัตว์ติดกับดัก (เช่น ไก่ป่า) - อย่าเข้าไปไล่จับเอง เพราะสัตว์จะตื่นตกใจ ดิ้นแรงขึ้น และอาจบาดเจ็บเพิ่ม - ดูความปลอดภัยของคนก่อน แล้วโทรแจ้งเจ้าหน้าที่ พร้อมบอกว่า “เป็นสัตว์อะไร ติดอยู่ลักษณะไหน” - ระหว่างรอ ช่วยกันกันคนออกห่าง ลดเสียงดัง และไม่ปล่อยให้มีคนไปแหย่หรือถ่ายใกล้ ๆ ข้อควรระวังสำหรับนักท่องเที่ยว - เดินตามเส้นทางที่กำหนด ไม่ลัดเลาะเข้าดงหญ้าหรือทางสัตว์เดิน - ถ้าไปเป็นกลุ่ม ให้มีคนท้ายแถวคอยสังเกตพื้น/พุ่มเตี้ย ๆ โดยเฉพาะช่วงเช้าหรือเย็น - ถ้าเห็นร่องรอยน่าสงสัยหลายจุดในบริเวณเดียว ให้รีบแจ้ง เพราะอาจเป็นพื้นที่วางกับดักต่อเนื่อง สุดท้ายอยากชวนทุกคนช่วยกันเป็นหูเป็นตาให้พื้นที่อนุรักษ์ อย่างอุทยานแห่งชาติภูแลนคา (สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 7) เพราะการแจ้งข้อมูลเล็ก ๆ จากนักท่องเที่ยว อาจช่วยชีวิตสัตว์ป่าได้มากกว่าที่คิด และช่วยรักษาระบบนิเวศให้สมบูรณ์ต่อไป