เปิดภาพลับจากกล้องดักถ่ายสัตว์ป่า อุทยานแห่งชาติเขาสามร้อยยอด!

หลังได้ดูภาพจากกล้องดักถ่ายของอุทยานฯ เขาสามร้อยยอด สิ่งที่สะดุดตาสุดคือ “เลียงผา” เพราะเป็นสัตว์ที่หลายคนอยากเห็นตัวจริงมากๆ และการที่กล้องจับภาพได้ แปลว่าพื้นที่ยังมีความสงบและอาหารเพียงพอให้สัตว์อยู่ต่อเนื่อง (เป็นสัญญาณของระบบนิเวศที่ดีเลย) เลียงผา ภาษาอังกฤษ มักใช้ว่า “serow” (ในไทยมักหมายถึง Mainland serow) จัดเป็นสัตว์กีบคล้ายแพะ/ละมั่ง ขนค่อนข้างหยาบ สีออกน้ำตาลเทา มีเขาสั้นๆ โค้งเล็กน้อย จุดเด่นคือความคล่องตัวบนหน้าผา โขดหิน และป่าหินปูน—คำว่า “เขาเลียงผา” ที่คนค้นหากันบ่อย ก็เพราะเลียงผามักใช้พื้นที่สูงชันเป็นที่หลบภัยและหากินนั่นเอง หลายคนสงสัยว่า “ตัวเลียงผา” ต่างจากกวางหรือเก้งยังไง แบบดูเร็วๆ ให้สังเกตทรงตัวจะหนาแน่นกว่า ขาสั้นกำลังดีสำหรับปีนป่าย และมักออกหากินช่วงเช้ามืด-ค่ำ ภาพจากกล้องดักถ่ายเลยมักติดตอนกลางคืนหรือแสงน้อย (เหมือนในชุดภาพที่มีทั้งเลียงผา เก้ง เสือดาว อีเห็น และเม่น) ซึ่งยิ่งบอกว่าพื้นที่ยังเป็นทางสัญจรของสัตว์หลายระดับตั้งแต่ผู้ล่าไปจนถึงสัตว์กินพืช อีกคำที่คนถามเยอะคือ “เลียงผาไทย” กับ “เลียงผาใต้” โดยทั่วไปเลียงผามีการกระจายในหลายภูมิภาคของไทยตามพื้นที่ภูเขาและป่าหินปูน บางแหล่งเรียกตามถิ่นที่พบ (เหนือ/ใต้) มากกว่าจะเป็นชนิดคนละตัว สำหรับคนทั่วไป ถ้าอยากทำความเข้าใจง่ายๆ ให้โฟกัสที่ “ถิ่นอาศัย” และ “สถานะการคุ้มครอง” มากกว่า เพราะเลียงผาเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง การล่า/ครอบครองผิดกฎหมาย ประเด็นสำคัญที่อยากชวนคุยแบบตรงๆ คือคำค้น “เนื้อเลียงผา” ในความเป็นจริงไม่ควรสนับสนุนหรือหาข้อมูลเชิงบริโภค เพราะเป็นสัตว์ป่าคุ้มครอง การซื้อขายหรือครอบครองมีความผิด และยิ่งทำให้ประชากรลดลง ทางที่ดีคือช่วยกันแชร์ข้อมูลเชิงอนุรักษ์ และถ้าเจอการลักลอบล่าในพื้นที่ป่าให้แจ้งเจ้าหน้าที่ สุดท้าย นอกจากเลียงผา ภาพยังมี “นกพงหญ้า” และนกน้ำอย่างนกยาง รวมถึงนกสีม่วงสด (นกอีลุ้ม) ซึ่งสะท้อนว่าพื้นที่ชุ่มน้ำ-พงหญ้าในเขาสามร้อยยอดยังมีความหลากหลาย ใครไปเที่ยว แนะนำดูนกช่วงเช้า เงียบๆ ไม่เปิดเสียงดัง ไม่ให้อาหารลิง และรักษาระยะห่าง เพื่อให้กล้องดักถ่ายยังได้บันทึก “ลมหายใจของผืนป่า” แบบนี้ต่อไป