ถ้ากำลังสงสัยว่า “พะยูนพบได้มากที่จังหวัดอะไร” คำตอบที่มักถูกพูดถึงบ่อยสุดคือ “ตรัง” ค่ะ เพราะเป็นพื้นที่ที่ยังมีแนวหญ้าทะเลสมบูรณ์ (อาหารหลักของพะยูน) และมีรายงานพบพะยูนต่อเนื่องหลายจุด โดยเฉพาะแถบเกาะต่างๆ ในทะเลตรัง เช่น โซนเกาะมุกและพื้นที่ใกล้หาดหยงหลำที่เพิ่งมีภาพมุมสูงจากการสำรวจให้เห็นกันชัดๆ ว่ามีพะยูนออกมาหากินตามธรรมชาติ นอกจากตรังแล้ว จังหวัดที่มีโอกาสพบพะยูนได้เช่นกันคือฝั่งอันดามันบางส่วนอย่าง กระบี่ พังงา และภูเก็ต (ขึ้นกับความสมบูรณ์ของหญ้าทะเลในแต่ละช่วง) ส่วนฝั่งอ่าวไทยก็เคยมีรายงานพบเป็นครั้งคราว แต่ภาพรวม “กลุ่มประชากรสำคัญ” ยังอยู่ฝั่งอันดามันค่ะ เหตุผลที่ตรังถูกยกเป็นจังหวัดเด่นๆ คือพื้นที่มีแหล่งหญ้าทะเลหลายแปลงและมีแนวชายฝั่ง/เกาะที่เหมาะกับการหากินแบบสงบๆ พะยูนมักขึ้นมาหายใจเป็นระยะและจะว่ายช้าๆ หากินตามพื้นท้องทะเล เวลาอากาศดี น้ำใส โอกาสเห็น (หรือถูกสำรวจพบจากโดรน) จะยิ่งสูง ถ้าอยากไปเที่ยวแล้ว “ลุ้นเจอพะยูน” แบบไม่ไปรบกวน แนะนำให้โฟกัสที่การเที่ยวทะเลตรังแบบรับผิดชอบมากกว่า เช่น เลือกทริปที่ให้ความสำคัญกับสัตว์ทะเลหายาก ไม่ไล่ตาม ไม่เปิดเพลงดัง และไม่กระโดดลงน้ำใกล้บริเวณที่เขาหากิน ข้อควรระวังสำหรับคนใช้เรือ/เจ็ตสกี (สำคัญมาก): - ลดความเร็วเมื่อผ่านเขตหญ้าทะเลหรือพื้นที่ที่มีรายงานพบพะยูน - สังเกตผิวน้ำ หากเห็นเงาตัวหรือฟองอากาศ/การขึ้นมาหายใจ ให้เว้นระยะห่าง - หลีกเลี่ยงการทิ้งสมอหรือครูดใบพัดในแนวหญ้าทะเล เพราะทำลายแหล่งอาหารโดยตรง ส่วนใครที่อยากเช็กข้อมูลให้ชัวร์ก่อนเดินทาง ลองติดตามประกาศ/รายงานการสำรวจจากหน่วยงานพื้นที่ เช่น ศูนย์ศึกษาและวิจัยอุทยานแห่งชาติทางทะเลในจังหวัดตรัง จะได้รู้จุดที่ควรระวังและช่วยกันให้พะยูนอยู่กับทะเลไทยไปนานๆ ค่ะ