บังสกุล 👀👻😲

กิต เป็นวัยรุ่นสมัยใหม่ที่ไม่ค่อยเชื่อเรื่องลี้ลับ วันนั้นเขาไปร่วมงานศพญาติห่างๆ ที่วัดป่าแถบชานเมือง ช่วงท้ายของพิธีมีการ "บังสกุลเป็น" เพื่อสะเดาะเคราะห์ให้คนในครอบครัว โดยการลงไปนอนเรียงกันแล้วทอดผ้าขาวคลุมร่างไว้ เปรียบเสมือนการจำลองว่า "ตายแล้วเกิดใหม่" เพื่อทิ้งโชคชะตาเก่าๆ ไป

ด้วยความนึกสนุกและอยากประชดชีวิตที่เพิ่งตกงาน กิตเลยอาสาลงไปนอนเป็นคนสุดท้ายของแถว

"หลับตานะโยม นึกถึงแต่ความว่างเปล่า" พระอาจารย์ชราเอ่ยเสียงพร่า

เมื่อผ้าขาวผืนบางถูกลากผ่านหน้า กิตรู้สึกถึงความเย็นเยือกที่ผิดปกติ กลิ่นดอกซ่อนกลิ่นที่เหม็นสาบคล้ายเนื้อเน่าโชยเข้าจมูกทันทีที่ผ้าปกคลุมปิดมิดหัว เขาได้ยินเสียงสวด "อะนิจจา วะตะ สังขารา..." ดังแว่วมาจากที่ไกลๆ ทั้งที่พระก็ยืนอยู่ตรงหน้า

ผ่านไปครู่หนึ่ง เสียงสวดเงียบหายไป กิตรอสัญญาณให้ลุกขึ้น แต่กลับไม่มีใครเรียก เขาเริ่มอึดอัด ผ้าขาวที่เคยเบาบาง กลับรู้สึก หนัก ขึ้นเรื่อยๆ เหมือนมีใครบางคนมานั่งทับอยู่บนตัวเขาทั้งคน

"เฮ้ย... จบยังพี่?" กิตตะโกนถาม แต่เสียงของเขากลับดังก้องอยู่แค่ภายใต้ผ้าผืนนั้น

เขาทนไม่ไหว พยายามจะกระชากผ้าออก แต่ทันทีที่มือสัมผัสเนื้อผ้า เขากลับรู้สึกถึง มือนับสิบ ที่จับทับลงมาจากด้านบนของผ้าขาว มือเหล่านั้นผอมแห้งและสากราวกับกระดาษทราย พยายามกดร่างเขาให้จมลงไปกับพื้นศาลา

"ขอมั่ง..." เสียงกระซิบพร่าดังขึ้นข้างหู "มึงไม่อยากอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ... งั้นกูขอร่างนะ"

กิตดิ้นรนสุดชีวิตจนผ้าขาวขาดวิ่น เขาทะลึ่งพรวดขึ้นมาหอบหายใจกลางศาลาที่ว่างเปล่า... ใช่ครับ ว่างเปล่าจริงๆ ไม่มีญาติพี่น้อง ไม่มีพระอาจารย์ ไม่มีแม้แต่ธูปสักดอกที่จุดทิ้งไว้

เขามองไปที่นาฬิกาข้อมือ เวลาผ่านไปเพียง 1 นาทีจากตอนที่เขาล้มตัวลงนอน แต่รอบกายกลับมืดสนิทเหมือนเป็นเวลาเที่ยงคืน

กิตรีบวิ่งออกจากศาลา แต่สายตาดันเหลือบไปเห็นร่างหนึ่งนั่งอยู่ตรงมุมมืด... ร่างนั้นสวมเสื้อผ้าชุดเดียวกับเขา นอนขดตัวอยู่ใต้เศษผ้าขาวที่ขาดวิ่น และที่น่าสยองที่สุดคือ ร่างนั้นค่อยๆ หันหน้ากลับมามอง

ใบหน้านั้นคือหน้าของกิตเอง... แต่ดวงตาคู่นั้นกลับโบ๋กลวงและเต็มไปด้วยหนอน#เทรนด์วันนี้ #เล่าเรื่องผี #เรื่องผี #ผี #ความเชื่อส่วนบุคคล

เขตลาดกระบัง

4/15 แก้ไขเป็น

ผมเองเคยมีโอกาสได้พบเห็นพิธีบังสกุลที่วัดป่าแห่งหนึ่งในภาคอีสาน ซึ่งพิธีนี้ถือเป็นความเชื่อส่วนบุคคลที่มีจุดประสงค์เพื่อสะเดาะเคราะห์และทำให้ชีวิตใหม่สะอาดบริสุทธิ์เหมือนได้เกิดใหม่จริงๆ พิธีบังสกุลมักจะมีการให้ผู้ร่วมงานนอนเรียงกันในศาลาหรือสถานที่เงียบสงบ แล้วคลุมด้วยผ้าขาวทั้งตัวแทนการ ‘ตายแล้วเกิดใหม่’ ส่วนใหญ่จะมีพระอาจารย์สวดมนต์เป็นองค์ประกอบหลักเพื่อเสริมความขลังและความศักดิ์สิทธิ์ของพิธี ประสบการณ์ที่ผมได้เล่าขานมักคล้ายกับสิ่งที่กิตพบเจอในเรื่องนี้ คือการรู้สึกถึงความเย็นผิดปกติ กลิ่นเหม็นคละคลุ้ง และความรู้สึกหนักทับตัว เหมือนแรงที่มองไม่เห็นมากดร่างไว้ นอกจากนี้ยังเคยได้ยินเสียงสวดมนต์หายไปอย่างกะทันหัน ขณะที่ร่างของผู้ร่วมพิธีก็ยังถูกคลุมอยู่ภายใต้ผ้าขาวบางๆ ซึ่งจะทำให้เกิดความอึดอัดและหวาดกลัวอย่างไม่รู้ตัว ความลึกซึ้งของพิธีบังสกุลในแง่ความเชื่อนั้นคือการปลดปล่อยกิเลส โชคร้าย และสิ่งไม่ดีออกจากชีวิตผู้ร่วมพิธี แม้สำหรับคนรุ่นใหม่ที่ไม่เชื่อเรื่องลี้ลับอย่างกิต ก็อาจจะได้รับบทเรียนที่เปลี่ยนมุมมองการใช้ชีวิตและความเชื่อไปเลยทีเดียว โดยส่วนตัว ผมแนะนำว่าการเข้าร่วมพิธีบังสกุลควรทำด้วยความศรัทธาและจิตใจที่เปิดรับ เพราะนี่คือส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมและความเชื่อที่สะท้อนถึงความเคารพต่อผู้ล่วงลับและการปรารถนาดีต่อชีวิตที่กำลังจะเดินหน้า การเปิดใจให้กับประสบการณ์แบบนี้ช่วยให้เราได้เรียนรู้และเข้าใจความหมายลึกซึ้งของพิธีกรรมในสังคมไทยมากขึ้น สุดท้ายนี้ ไม่ว่าจะเชื่อหรือไม่ ความรู้สึกที่ลึกลับและประสบการณ์เหนือธรรมชาติเหล่านี้ ล้วนช่วยเติมเต็มสีสันและความน่าสนใจให้กับเรื่องราววัฒนธรรมไทยที่มีทั้งความศรัทธา ความหวาดกลัว และความอัศจรรย์ที่ถูกถ่ายทอดอย่างต่อเนื่องจากรุ่นสู่รุ่น.