มีของกลับมา👻👀🎍

"พงศ์" กับกลุ่มเพื่อนเลือกจองวิลล่าทรงโบราณแถว อูบุด (Ubud) ที่ล้อมรอบไปด้วยป่าและนาขั้นบันได บรรยากาศตอนกลางวันนั้นสวยงามราวกับสวรรค์ แต่เมื่อพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า เสียงดนตรี "กาเมลัน" แว่วมาจากที่ไหนสักแห่งกลับทำให้เขารู้สึกขนลุกอย่างประหลาด

​1. ความประมาท

​เช้าวันแรก ขณะที่พงศ์กำลังเดินถ่ายรูปเล่นในวิลล่า เขาบังเอิญไปเตะกระทงใบตองขนาดเล็กที่วางอยู่บนพื้นทางเข้า หรือที่ชาวบ้านเรียกว่า "ชานัง ซารี" (Canang Sari) จนดอกไม้และธูปกระจัดกระจาย

"เฮ้ย พงศ์! ระวังหน่อย นั่นเครื่องเซ่นเขานะ" เพื่อนเตือน

"แค่กระทงดอกไม้เอง เดี๋ยวเขาก็มาวางใหม่น่า" พงศ์ตอบอย่างไม่ใส่ใจ โดยไม่รู้เลยว่าเขากำลัง "เปิดประตู" บานที่ควรจะปิดสนิทไว้

​2. แขกที่ไม่ได้รับเชิญ

​คืนนั้น พงศ์สะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเสียง "กริ๊ง... กริ๊ง..." คล้ายเสียงกระดิ่งที่ข้อเท้าของนักเต้นระบำบาหลี เขามองไปที่ปลายเตียง ในความมืดสลัว เขาเห็นเงาร่างของผู้หญิงคนหนึ่ง สวมชุดรำพื้นเมืองเต็มยศ ศีรษะสวมชฎาทองคำที่สะท้อนแสงจันทร์เป็นประกายแปลกๆ

​เธอกำลังร่ายรำ... แต่ท่ารำนั้นดูผิดธรรมชาติ ข้อต่อแขนและขาดูบิดเบี้ยวเกินกว่ามนุษย์จะทำได้ เสียงกระดูกลั่นเปรี๊ยะผสมไปกับจังหวะรำที่รวดเร็วและรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ

​3. นัยน์ตาพยาบาท

​พงศ์พยายามจะร้องเรียกเพื่อน แต่ไม่มีเสียงออกมาจากลำคอ ร่างนั้นค่อยๆ รำใกล้เข้ามาจนกลิ่นดอกลีลาวดีหอมเอียนๆ เปลี่ยนเป็นกลิ่นสาบสางเหมือนซากศพ เมื่อเธอก้มหน้าลงมาใกล้ พงศ์ถึงกับตาค้าง...

​ใบหน้าของเธอไม่มีผิวหนัง! มีเพียงกล้ามเนื้อสีแดงสดและดวงตาที่เบิกโพลงที่จ้องมองมาอย่างโกรธแค้น เธอขยับริมฝีปากที่ไร้ผิวหนัง กระซิบเป็นภาษาที่เขาฟังไม่รู้เรื่อง แต่เขาสัมผัสได้ถึงคำสาปแช่ง

​4. บทสรุปที่ตามกลับมา

​รุ่งเช้า พงศ์มีรอยช้ำสีเขียวคล้ำเป็นรูปมืออยู่ที่ข้อเท้าทั้งสองข้างเหมือนถูกพันธนาการไว้ พวกเขารีบเก็บของออกจากวิลล่าทันที

​แม้จะกลับถึงไทยแล้ว แต่พงศ์ก็ไม่เคยนอนหลับสนิทอีกเลย เพราะทุกครั้งที่เขาหลับตา เขาจะได้ยินเสียงกระดิ่งข้อเท้าดังแว่วมา และในความมืดที่มุมห้อง... เขามักจะเห็นชฎาสีทองค่อยๆ โผล่ขึ้นมา ราวกับว่า "การแสดง" ของเธอยังไม่จบลงง่ายๆ

​💡 เกร็ดเล็กน้อยเกี่ยวกับความเชื่อในบาหลี:

​Canang Sari (ชานัง ซารี): เป็นเครื่องเซ่นไหว้ประจำวันที่ชาวบาหลีวางไว้เพื่อขอบคุณพระเจ้าและรักษาความสมดุลระหว่างโลกมนุษย์และวิญญาณ

​ความเชื่อ: หากบังเอิญไปเหยียบเข้า ชาวพื้นเมืองแนะนำให้กล่าวคำขอโทษ (แม้จะเป็นอุบัติเหตุก็ตาม) เพื่อป้องกันไม่ให้วิญญาณที่มาดูแลเครื่องเซ่นนั้นโกรธเคือง#เทรนด์วันนี้ #เรื่องผี #ผี #เล่าเรื่องผี #lemon8ไดอารี่

กรุงเทพมหานคร
4/26 แก้ไขเป็น

... อ่านเพิ่มเติมในฐานะผู้ที่ชื่นชอบเดินทางและสัมผัสวัฒนธรรมพื้นถิ่น ฉันเคยได้ยินเรื่องเล่าหลายครั้งจากนักท่องเที่ยวที่ไปเยือนบาหลีเกี่ยวกับ Canang Sari หรือกระทงใบตองที่วางเป็นเครื่องเซ่นไหว้ประจำวัน ที่ชาวบาหลีเชื่อว่าจะรักษาความสมดุลระหว่างโลกมนุษย์และวิญญาณ การไปเหยียบหรือทำลายเครื่องเซ่นนี้โดยไม่ตั้งใจถือเป็นการกระทำที่ประมาทและอาจชักนำสิ่งที่ไม่พึงประสงค์มาได้ จากประสบการณ์ส่วนตัว ฉันเคยเที่ยววิลล่าที่ตกแต่งด้วยสไตล์บาหลีโบราณและตั้งอยู่ท่ามกลางธรรมชาติสวยงามเหมือนในเรื่องเล่านี้ ตอนกลางวันบรรยากาศอบอุ่นและสวยงาม แต่เมื่อค่ำลงแล้ว บรรยากาศกลับเปลี่ยนไปอย่างผิดปกติ เสียงเครื่องดนตรีกาเมลันอ่อนๆ ที่เหมือนดังจากไกลๆ และเงาดูเหมือนจะเคลื่อนไหวในที่มืดทำให้รู้สึกขนลุก เรื่องราวของพงศ์นั้นเตือนให้รู้ว่า ความเคารพในวัฒนธรรมและความเชื่อท้องถิ่นสำคัญมาก การละเลยหรือไม่รับรู้เรื่องเครื่องเซ่นและความหมายของมัน อาจเป็นเหตุทำให้ผู้ไม่ประสงค์ดีหรือพลังงานบางอย่างเข้ามารบกวนจิตใจและชีวิตจริง ในหลายวัฒนธรรมโดยเฉพาะที่บาหลี ผู้คนมักให้ความสำคัญกับพิธีกรรมและเครื่องเซ่นมาก เพื่อปกป้องสถานที่และคนในครอบครัวจากภัยไม่ดี อีกสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือเสียง "กริง... กริง..." ของกระดิ่งที่ข้อเท้านักเต้นระบำบาหลีซึ่งได้ปรากฏในเรื่องราว ข้อมูลนี้สอดคล้องกับความเชื่อในท้องถิ่นที่เชื่อกันว่าเป็นสัญลักษณ์ของการเรียกหรือสื่อสารกับวิญญาณ ซึ่งทำให้เรื่องราวดูมีชีวิตและน่าติดตามมากขึ้น สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากเรื่องนี้คือการท่องเที่ยวไม่ใช่แค่การชมความสวยงามของธรรมชาติหรือสถาปัตยกรรม แต่ยังเป็นการเปิดใจเรียนรู้และเคารพวิถีชีวิตรวมถึงความเชื่อของชุมชนที่เราไปเยือน เพื่อให้ประสบการณ์นั้นมีความหมายและปลอดภัยสำหรับตัวเราเองและผู้อื่น

4 ความคิดเห็น

รูปภาพของ PAI
PAI

น่ากลัว

ดูเพิ่มเติม(1)
รูปภาพของ ยยบบบบลบลบThnipon Thiamkrooนนน
ยยบบบบลบลบThnipon Thiamkrooนนน

งงง

ดูเพิ่มเติม(1)