ผีโครุโครุ👻😲

ทริปญี่ปุ่นครั้งนี้ควรจะเป็นการพักผ่อนที่เงียบสงบ ผมเลือกจอง "เรียวกัง" ขนาดเล็กในแถบชานเมืองเกียวโต เป็นอาคารไม้เก่าแก่สองชั้นที่ซ่อนตัวอยู่ในหุบเขา บรรยากาศยามเย็นดูขรึมขลัง แต่เมื่อพระอาทิตย์ตกดิน ความเงียบสงบกลับกลายเป็นความวังเวงที่ชวนให้ขนลุกอย่างบอกไม่ถูก

ความผิดปกติของ "คุณป้าเจ้าของบ้าน"

คืนแรกผมได้รับการต้อนรับจากหญิงวัยกลางคนในชุดกิโมโนสีหม่น เธอสุภาพมากจนน่าประหลาดใจ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้ผมรู้สึกไม่สบายใจคือ "ผ้าพันคอสีขาว" ที่เธอพันไว้หนาเตอะ ทั้งที่ในห้องโถงนั้นอากาศไม่ได้หนาวขนาดนั้น

เธอมักจะก้มหน้าคุยกับผมตลอดเวลา และทุกครั้งที่เธอเคลื่อนไหว ผมจะได้ยินเสียง "กร๊อบ... ครืด..." เบาๆ เหมือนกระดูกคอเสียดสีกัน

เที่ยงคืน ณ ห้องหัวมุม

กลางดึกคืนนั้น ผมตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเสียงบางอย่างที่ดังมาจากฝ้าเพดาน มันเหมือนมีอะไรบางอย่างลากผ่านไม้กระดานอย่างช้าๆ ผมพยายามข่มตาหลับ แต่น้ำหนักของเสียงนั้นค่อยๆ เคลื่อนมาหยุดลงตรง "ช่องลม" เล็กๆ เหนือประตูบานเลื่อน

ผมตัดสินใจเปิดไฟฉายจากมือถือส่องขึ้นไป... และสิ่งที่เห็นทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น

ใบหน้าที่คุ้นเคย: มันคือใบหน้าของคุณป้าเจ้าของเรียวกัง แต่ผิวหนังของเธอกลับซีดขาวราวกับกระดาษดวงตาเบิกโพลนไร้แวว

ลำคอที่ไร้สิ้นสุด: คอของเธอไม่ได้ต่อกับลำตัวที่จุดนั้น แต่มันยืดยาวออกมาจากช่องลม คดเคี้ยวไปมาเหมือนงูขนาดใหญ่ เลื้อยไต่ไปตามขอบเพดานห้อง

เสียงกระซิบ: ปลายลิ้นของเธอแลบออกมา พร้อมกับเสียงแหบพร่าที่กระซิบว่า "หลับสบายไหม... แขกผู้มีเกียรติ..."

การไล่ล่าในความเงียบ

ผมรีบคว้ากระเป๋าแล้วพุ่งตัวออกไปที่โถงทางเดิน แต่กลับพบว่าลำคอสีขาวซีดนั้นยาวกว่าที่คิด มันเลื้อยผ่านช่องลมห้องหนึ่งไปยังอีกห้องหนึ่ง ราวกับเส้นด้ายที่พยายามพันรอบตัวผม

ผมวิ่งลงบันไดมาถึงชั้นล่าง เห็นร่างของคุณป้านั่งคุกเข่าอยู่อย่างสงบกลางห้องโถง แต่ศีรษะของเธอกลับไม่อยู่บนบ่า! มีเพียงลำคอที่ยืดยาวออกไปทางหน้าต่างชั้นบน และกำลังหดกลับมาอย่างรวดเร็วเหมือนสปริงที่ถูกปล่อย

ข้อควรรู้เกี่ยวกับ "โรคุโรคุบิ" (Rokurokubi):

ในตำนานญี่ปุ่น ผีคอยาวมักจะเป็นผู้หญิงที่ต้องคำสาป ในตอนกลางวันพวกเธอจะมีชีวิตเหมือนคนปกติ แต่ในตอนกลางคืนคอจะยืดออกไปเพื่อหาเหยื่อหรือดื่มน้ำมันจากตะเกียง บางตำนานเชื่อว่าหากเราซ่อนร่างที่ไร้หัวของเธอไว้ เธอจะไม่สามารถดึงหัวกลับมาต่อได้และจะเสียชีวิตในที่สุด

ผมวิ่งหนีออกมาจนถึงถนนใหญ่และอาศัยแสงไฟจากร้านสะดวกซื้อรอจนเช้า เมื่อมองกลับไปที่เรียวกังหลังนั้น ผมเห็นเงาของผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ที่หน้าต่างชั้นสอง เธอกำลังใช้มือจัด "ผ้าพันคอสีขาว" ให้เข้าที่ พร้อมกับส่งยิ้มเย็นเยือกมาให้ผมเป็นครั้งสุดท้าย...#ผีญี่ปุ่น #Lemon8ฮาวทู #ติดเทรนด์ #เรื่องผี #lemon8ไดอารี่

5/1 แก้ไขเป็น

จากประสบการณ์ส่วนตัวที่ผมได้สัมผัสกับบรรยากาศและเรื่องราวของโรคุโรคุบิ (Rokurokubi) ในเรียวกังโบราณแห่งหนึ่งที่เกียวโต ทำให้ผมเข้าใจลึกซึ้งถึงตำนานผีญี่ปุ่นชนิดนี้มากขึ้น โรคุโรคุบิเป็นภาพจำของผีผู้หญิงที่คอยืดยาวได้ในตอนกลางคืน เพื่อออกหาสิ่งที่กินหรือทำภารกิจในเงามืด ที่น่าเหลือเชื่อคือหลายครั้งที่ผีชนิดนี้ถูกเล่าขานว่าเป็นผู้หญิงธรรมดาในตอนกลางวัน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความซับซ้อนและความลึกลับของตำนานนี้ นอกจากนี้ บรรยากาศของเรียวกังไม้สองชั้นโบราณที่อยู่ในหุบเขาของเกียวโต ช่วยเสริมสร้างความตื่นเต้นและความรู้สึกหวาดกลัวให้กับประสบการณ์ของผม เมื่อความเงียบสงบในวันนั้นกลับกลายเป็นความสยองในยามค่ำคืน ทั้งเสียงกร๊อบครืดที่เหมือนเสียงกระดูกเสียดสีกันและการเห็นคอยาวที่เลื้อยผ่านช่องลม ยิ่งทำให้เรื่องราวมีชีวิตและชวนให้จินตนาการขยายออกไปอย่างไม่รู้จบ นอกจากนี้ แง่มุมของผ้าพันคอสีขาวที่คุณป้าเจ้าของบ้านพันนั้น ก็เป็นอีกจุดที่น่าสนใจ เพราะในเรื่องเล่าบางฉบับ ผ้าพันคอหรือผ้าคลุมนี้อาจเป็นสัญลักษณ์ของการปกปิดหรือซ่อนเร้นบางอย่างที่เกี่ยวกับคำสาปหรืออำนาจเหนือธรรมชาติ ทำให้ผมตระหนักว่าในโลกของตำนานผีญี่ปุ่น สิ่งเล็กๆ น้อยๆ ก็สามารถมีความหมายลึกซึ้งและเพิ่มความน่ากลัวให้กับเรื่องราวได้ จากประสบการณ์ครั้งนี้ ผมเรียนรู้ว่าการเข้าใจวัฒนธรรมท้องถิ่นและตำนานพื้นบ้านเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง เมื่อไปเที่ยวต่างประเทศ เพราะมันช่วยเปิดมุมมองและทำให้การเดินทางเต็มไปด้วยความหมายและความทรงจำที่ไม่อาจลืมเลือน และถ้าใครชื่นชอบเรื่องลึกลับหรือตำนานผีญี่ปุ่นแท้ๆ ผมแนะนำให้ลองพักในเรียวกังที่มีชื่อเสียงเรื่องความลึกลับพร้อมเจาะลึกตำนานโรคุโรคุบิดู รับรองว่าได้ประสบการณ์ที่ตื่นเต้นและเพิ่มความน่าสนใจให้กับทริปอย่างแน่นอน