แกงส้ม👻😭😲
"นนท์" เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ในทาวน์โฮมโครงการใหม่ที่บรรยากาศเงียบสงบ (จนเกือบจะเงียบกริบ) เขาชอบบ้านหลังนี้มาก ยกเว้นอย่างเดียวคือ "ป้าสาย" หญิงชราท่าทางใจดีที่อยู่บ้านติดกัน ป้าสายมักจะมายืนรอนนท์ที่หน้าบ้านทุกวัน พร้อมกับถุงแกงในมือ
"นนท์เอ๊ย... ป้าทำแกงส้มมาฝาก เห็นทำงานเหนื่อยๆ เอาไปกินนะลูก"
นนท์รับมาด้วยความเกรงใจ แม้เขาจะสังเกตเห็นว่าป้าสายมักจะสวมชุดเดิมตลอด คือเสื้อคอกระเช้าสีซีดๆ และมีกลิ่นสาบแปลกๆ ลอยมาจากตัวป้า กลิ่นที่เหมือนดอกมะลิผสมกับอะไรบางอย่างที่... เน่าเปื่อย
ความผิดปกติที่เริ่มชัดเจน
ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ นนท์เริ่มรู้สึกว่ามันแปลกเกินไป
แกงที่ไม่เคยเสีย: แกงที่ป้าสายให้มา นนท์วางทิ้งไว้บนโต๊ะสามวันโดยไม่ได้แช่ตู้เย็น แต่มันกลับไม่มีราขึ้น ไม่บูด และยังมีควันกรุ่นๆ เหมือนเพิ่งตักออกจากหม้อตลอดเวลา
เสียงในยามวิกาล: ทุกคืนเวลาตี 3 นนท์จะได้ยินเสียง "ฉับ... ฉับ... ฉับ..." เหมือนคนกำลังใช้กรรไกรตัดแต่งกิ่งไม้ที่รั้วกั้นระหว่างบ้าน พอเขาชะโงกหน้าไปดู ก็เห็นเงาตะคุ่มของหญิงชรากำลังยืนก้มหน้าก้มตาตัดต้นมะลิอยู่ท่ามกลางความมืด
สายตาของคนอื่น: เวลาคนส่งอาหารหรือพนักงานส่งพัสดุมาที่บ้าน พวกเ ขาจะมองไปที่บ้านป้าสายด้วยท่าทางหวาดระแวง และรีบยัดของใส่มือนนท์แล้วบิดรถออกไปทันที
ความจริงที่ซ่อนอยู่ในรั้ว
วันเสาร์ นนท์ตัดสินใจเดินไปทักทายเพื่อนบ้านอีกฝั่งหนึ่งที่เป็นวัยรุ่นชื่อ "ก้อง"
"ก้อง ป้าข้างบ้านเราเนี่ย... แกขยันเนอะ ตีสามยังมาตัดต้นไม้อยู่เลย" นนท์ชวนคุยเล่นๆ
ก้องนิ่งไปครู่หนึ่ง หน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะถามเสียงสั่น "พี่... พี่คุยกับป้าสายเหรอ?"
"ก็แกเอาแกงมาให้ทุกวันนี่นา ทำไมเหรอ?"
ก้องขยับเข้ามาใกล้ แล้วกระซิบว่า "พี่นนท์ ป้าสายแกเสียไปตั้งแต่สามเดือนที่แล้วครับ... แกไหลตายอยู่ในครัวตอนกำลังทำแกงส้ม กว่าคนจะพบศพ กลิ่นแกงกับกลิ่นศพมันก็ปนกันไปหมดแล้ว"
บทสรุปที่ชวนขนหัวลุก
นนท์เย็นวูบไปทั้งหลัง เขาเดินกลับเข้าบ้านด้วยความมึนงง สายตาเหลือบไปเห็นถุงแกงส้มที่ป้าสายเพิ่งเอามาให้เมื่อเช้าวางอยู่บนโต๊ะ
คราวนี้เขาตัดสินใจแกะถุงเทลงในชาม...
ทันทีที่น้ำแกงไหลออกมา มันไม่ใช่ผักหรือกุ้ง แต่มันคือ เส้นผมหยิกๆ ขาวโพลน และ เศษนิ้วมือ ที่เปื่อยจนเห็นกระดูก ลอยคออยู่ในน้ำแกงสีส้มเข้ม กลิ่นมะลิผสมกลิ่นเน่ารุนแรงจนนนท์แทบจะอาเจียน
ขณะที่นนท์กำลังจะวิ่งออกจากบ้าน เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหู... เป็นเสียงแหบพร่าที่คุ้นเคย
"นนท์เอ๊ย... ทำไมไม่กินล่ะลูก ป้าตั้งใจทำสุดฝีมือเลยนะ..."
นนท์ค่อยๆ หันไปตามเสียง... เห็นป้าสายในชุดเดิม ยืนอยู่กลางห้องรับแขกของเขา ใบหน้าของแกซีกหนึ่งเริ่มเน่าจนเห็นกระดูกกราม แกกำลังถือ กรรไกรตัดกิ่ง เล่มใหญ่ แล้วค่อยๆ ยิ้มให้เขาจนปากฉีกถึงใบหู
คืนนั้น... ไม่มีใครเห็นนนท์ออกจากบ้ านหลังนั้นอีกเลย
เกร็ดความสยองสไตล์เพื่อนบ้าน
อย่ารับของกินจากคนที่ไม่รู้จัก: โดยเฉพาะถ้าคนนั้นดู "ซีด" ผิดปกติ
สังเกตกลิ่น: กลิ่นดอกไม้หอมเย็นๆ ในเวลาที่ไม้ควรมี มักไม่ใช่ลางดี
ความหวังดีที่น่ากลัว: บางครั้งผีก็แค่เหงา และอยากได้เพื่อนบ้านไปอยู่ด้วย "ตลอดไป"#ติดเทรนด์ #เรื่องผี #lemon8ไดอารี่ #เทรนด์วันนี้ #lemon8ไดอารี่
ในฐานะคนที่ชอบฟังเรื่องเล่าผีและเหตุการณ์ลี้ลับในชุมชน ผมต้องบอกว่าเรื่องของแกงส้มป้าสายถือเป็นเรื่องที่ดึงดูดและน่ากลัวมาก โดยเฉพาะการที่แกงส้มไม่มีวันบูดและยังคงส่งกลิ่นหอมแบบประหลาด มันทำให้รู้สึกว่าสิ่งที่เรามองไม่เห็นบางครั้งอาจแฝงตัวอยู่รอบตัวเราจริงๆ เมื่อได้อ่านถึงฉากที่ป้าสายนั่งตัดต้นมะลิในยามค่ำคืน ซึ่งเป็นกิ่งไม้หอมที่มีกลิ่นเข้มข้นแบบที่ผู้คนรอบบ้านรู้สึกแปลกใจ ผมคิดว่าสมมติฐานของคนแถวนี้ที่รู้ว่าเธอเสียชีวิตไปแล้ว เป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นถึงวิญญาณที่ยังติดอยู่กับโลกนี้ ไม่ใช่แค่เพื่อนบ้านที่มองเห็นแค่ร่างกาย แต่เป็นการสัมผัสบางอย่างจากปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นจริง สิ่งที่ผมเองได้เรียนรู้จากเรื่องนี้คือ การระวังคนแปลกหน้าหรือของกินที่ได้รับจากคนอื่น โดยเฉพาะถ้าคุณสังเกตเห็นความผิดปกติ เช่น กลิ่นที่แปลกมากกว่าปกติ หรือพฤติกรรมที่ไต่ถามไม่ได้ง่ายๆ เพราะจะมีความเสี่ยงที่ซ่อนเร้นอันตรายที่เราคาดไม่ถึง นอกจากนั้น เรื่องเล่านี้ยังทำให้ผมย้อนคิดถึงความเชื่อเกี่ยวกับวิญญาณคนตายที่อาจอยากได้เพื่อนบ้านมาเป็นเพื่อน เพื่อไม่ให้รู้สึกเหงา เป็นประสบการณ์ที่น่าทึ่งสำหรับคนที่ชอบฟังเรื่องลี้ลับและอยากรู้จักมิติอื่นๆ ของชีวิต สำหรับคนที่อยากแบ่งปันประสบการณ์คล้ายๆ กันเกี่ยวกับสิ่งลี้ลับหรือความรู้สึกเจอเหตุการณ์แปลกๆ ในชุมชนของตนเอง ผมเห็นว่าเรื่องแบบนี้สร้างความตื่นเต้นและสอนบทเรียนในเรื่องความระมัดระวังได้อย่างดีทีเดียว ว่าบางครั้ง ความหวังดีจากเพื่อนบ้านอาจซ่อนความจริงที่น่ากลัวมากกว่าที่คิด
ถ้าป้ามาเช้าแกงคงไม่บูด ป้าสาย สายจริงๆ ป้าทำให้ไม่กล้ารับของจากใครเลยน่ากลัว😱