ในฐานะผู้ติดตามผลงานและแนวคิดของ ศ.นพ.ประเวศ วะสี มานาน ผมเชื่อว่าการจากไปของท่านไม่ใช่แค่ความสูญเสียของวงการแพทย์เท่านั้น แต่ยังเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในมุมมองการพัฒนาสังคมของประเทศไทยด้วย ผลงานของอาจารย์ประเวศไม่ใช่แค่คำสอนเชิงทฤษฎี แต่เป็นการลงมือปฏิบัติจริง ตั้งแต่การริเริ่มก่อตั้งมูลนิธิเด็กที่เน้นการดูแลและพัฒนาเยาวชนในสังคม จนถึงการเสนอแนวทางปฏิรูปประเทศที่ผสานทั้งวิทยาศาสตร์และพุทธธรรมเข้าไว้ด้วยกัน ความกล้าหาญของท่านในการยืนหยัดทำงานเพื่อสังคมแม้จะเผชิญกับคำวิจารณ์ ถือเป็นแรงบันดาลใจให้หลาย ๆ คนลุกขึ้นมาปรับปรุงสังคมของเรา อีกทั้งความเรียบง่ายและสมถะของอาจารย์ประเวศจึงเป็นแบบอย่างทางจริยธรรมที่ยากจะหาได้ในยุคปัจจุบัน ท่านเน้นการสร้างคุณค่าและประโยชน์ส่วนรวมเหนือสิ่งอื่นใด ซึ่งเป็นบทเรียนสำคัญให้เราทุกคนหันมาทบทวนบทบาทของตนในสังคม ผมเคยมีโอกาสอ่านงานเขียนของท่านที่แสดงให้เห็นว่า "ความทุกข์ของมนุษย์ไม่ใช่เป็นความทุกข์ส่วนตัวเท่านั้น แต่เป็นความทุกข์ของสังคม ซึ่งมักเกิดจากความบกพร่องของการเมืองและโครงสร้างสังคม" นี่คือมุมมองที่เปิดโลกทัศน์ในการรับมือกับปัญหาต่าง ๆ ที่เราต้องการมากในยุคนี้ สุดท้าย การที่เราได้รำลึกถึงท่านและถ่ายทอดแนวคิดของท่านต่อคนรุ่นใหม่ถือเป็นเรื่องสำคัญ เพื่อให้มรดกทางปัญญาของท่านยังคงอยู่ สร้างแรงขับเคลื่อนให้กับการพัฒนาสังคมและประเทศชาติอย่างยั่งยืนต่อไปในอนาคต