จาก นักวาด สู่ นักเขียน

หลายคนทักมาว่าอยากรู้ “ประชันศึกศาสตราวุธ” เป็นแนวไหน อ่านแล้วจะได้ฟีลประมาณอะไร เลยขอเล่าเพิ่มแบบไม่สปอยล์หนัก ๆ เผื่อช่วยตัดสินใจค่ะ เรื่องนี้เป็นนิยายแฟนตาซี-สงครามที่มีคอนเซปต์ “ศาสตราวุธ” เป็นหัวใจของโลก: ศาสตราวุธไม่ใช่แค่อาวุธที่ถือออกรบ แต่บางครั้งอาจเป็นคน สัตว์ หรือสิ่งของก็ได้ เหมือนเป็นคู่กายที่ผูกกับนักรบผู้ใช้ และแต่ละคนจะมีความสามารถต่างกัน ตั้งแต่โจมตี ป้องกัน พรางตัว ควบคุมคู่ต่อสู้ ไปจนถึงบางแบบที่ช่วยรักษาบาดแผลได้ด้วย (ส่วนนี้ตอนทำภาพประกอบสนุกมาก เพราะได้ออกแบบความสามารถให้ “มีเหตุผล” ในจักรวาลของเรื่อง) อีกจุดที่เราชอบมากและอยากชวนสังเกตตอนอ่านคือระบบ “เกราะอาวุธ” ที่เกิดจากการแปรผันของศาสตราวุธเป็นชุดเกราะให้ผู้ใช้ โดยดีไซน์ของเกราะจะแตกต่างกันไป แต่สิ่งที่เหมือนกันคือจะมีเกราะติดอยู่ 6 ส่วนของร่างกาย ทำให้เวลาอ่านฉากต่อสู้จะเห็นภาพชัดขึ้นว่าใครถนัดเกมบุก เกมรับ หรือสายเทคนิค และเราก็พยายามใส่รายละเอียดให้ทุกชิ้นมีที่มา ไม่ใช่แค่เท่เฉย ๆ ถ้าคุณเป็นสายชอบฉากเปิดที่เข้ม ๆ แบบเมืองอยู่ในศึกสงคราม มีเสียงดาบ ไฟไหม้ ผู้คนหนีตาย เรื่องนี้มีโทนประมาณนั้น แล้วค่อย ๆ พาไปเจอปมตัวละครและความสัมพันธ์ที่ทำให้เราอยากอ่านต่อ (เรามีฉากที่เกี่ยวกับการรับเลี้ยงเด็กคนหนึ่งด้วย ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นความผูกพันสำคัญของตัวละคร) ส่วนคนที่สนใจมุม “จากนักวาดสู่นักเขียน” เราอยากแชร์ทริคที่ช่วยให้ไปต่อได้จริง: 1) วาดคอนเซปต์หลักก่อน เช่น ศาสตราวุธ/เกราะอาวุธ แล้วค่อยเขียนกติกาของโลกตามภาพ 2) ทำชีตตัวละครแบบสั้น ๆ (นิสัย-เป้าหมาย-จุดอ่อน) จะช่วยให้บทพูดไม่หลุด 3) เวลาลงหลายแพลตฟอร์มให้ทำคำโปรยและแท็กให้สม่ำเสมอ คนค้นชื่อเรื่องจะเจอง่ายขึ้น ถ้าอ่านแล้วมีจุดไหนอยากให้เราเพิ่มภาพประกอบ/สรุประบบศาสตราวุธแบบอ่านง่าย ๆ บอกได้เลยนะคะ เราชอบคุยกับทั้งนักเขียนและนักวาดเหมือนกัน