ตัวละครหลังในนิยายของเรา

หลายคนทักมาถามว่า “ศาสตราวุธ” ในเรื่องเราคืออะไร ต่างจากอาวุธธรรมดายังไง และในโลกนี้มี “เผ่าพันธุ์แฟนตาซี” อะไรบ้าง เลยขอมาเล่าแบบอ่านง่ายจากมุมคนเขียน (เผื่อใครกำลังหาไอเดียทำโลกแฟนตาซี/แต่งนิยายด้วยค่ะ) ศาสตราวุธ (ในจักรวาลประชันศึกศาสตราวุธ) เราตั้งให้เป็น “พลังประจำตัว” ที่ถูกปลุกขึ้นมาเป็นรูปสัญลักษณ์หรืออสูร/สัตว์/สิ่งศักดิ์สิทธิ์คู่กาย คล้ายอาวุธในตำนาน แต่ทำงานเหมือนระบบเกมนิดๆ คือมีค่าสเตตัส มีสกิล มีการเลื่อนขั้น และยิ่งผูกพันกับผู้ใช้มาก พลังยิ่ง “ชัด” และ “หนักมือ” ขึ้น เวลาเขียนฉากต่อสู้เลยสนุกมาก เพราะไม่ใช่แค่ฟาดดาบใส่กัน แต่ต้องคิดเรื่องจังหวะใช้สกิล/คูลดาวน์/ข้อจำกัดด้วย ส่วนคำถามยอดฮิต “เผ่าพันธุ์แฟนตาซีมีอะไรบ้าง” ถ้าอิงจากเรื่องนี้ หลักๆ จะมี 2 กลุ่มใหญ่ที่เราใช้บ่อยเพื่อให้โครงเรื่องชัดค่ะ 1) เผ่าพันธุ์มนุษย์: จุดเด่นคือความหลากหลายในการฝึกฝนและการใช้อาวุธ/วิชาต่อสู้ เช่นตัวละครที่ใช้ “ช้างเอราวัณ” หรือสาย “มวยไทย” เราตั้งใจให้ความเป็นไทยมันชัด แต่คาแรกเตอร์ก็ยังทันสมัย ดูเข้าถึงง่าย ไม่ต้องโบราณทั้งประโยค 2) เผ่าพันธุ์อสูร: กลุ่มนี้จะเด่นเรื่องพลังดิบ สัญชาตญาณ และศาสตราวุธที่มักมีภาพจำใหญ่ๆ เช่น “พยัคฆ์ไพรอำพัน” หรือ “นาคามรกรต” เวลาออกแบบ เราจะให้ซิลูเอตต์ศาสตราวุธเด่นก่อน เพื่อให้คนจำได้ตั้งแต่เห็นเงา แล้ว “นางฟ้าศาสตรา” คืออะไร? ในเรื่องเราเล่นกับภาพของพลังที่เป็นผู้พิทักษ์/วิญญาณศาสตรา เช่น “ภูตนางฟ้าอิงครินทร์” ซึ่งจะให้ฟีลต่างจากสายสัตว์หรือสายอาวุธชัดๆ คือเน้นความคล่องตัว การสนับสนุน หรือสกิลพิเศษที่พลิกเกมได้ (เหมาะมากกับตัวละครที่ออกทีหลังแล้วต้องว้าว) ถ้าใครอยากเอาไปปรับใช้กับงานเขียนตัวเอง ทริคที่เราใช้คือ “จับคู่เผ่าพันธุ์ + คอนเซ็ปต์ศาสตราวุธ” ให้สะท้อนนิสัย เช่น คนสุขุมอาจได้ศาสตราวุธที่เน้นคุมพื้นที่ คนใจร้อนอาจได้พลังที่พุ่งชนตรงๆ แล้วค่อยเติมรายละเอียดเรื่องค่าสเตตัส/สกิลทีหลัง จะช่วยให้ทั้งคาแรกเตอร์และระบบพลังไปทางเดียวกัน สุดท้าย ใครชอบแนวพีเรียดไทยโบราณผสมแฟนตาซีต่อสู้ มีสกิล มีเลเวล มีตีมอน (แต่เล่าในมุมเอาชีวิตรอด) ลองตามไปอ่าน “ประชันศึกศาสตราวุธ” แล้วมาปักเมนตัวละครที่ชอบกันได้เลยค่ะ ชอบสายช้างเอราวัณ สายนาคามรกรต หรือสายมวยไทย บอกได้น้า