ในยุคที่ข้อมูลและความบันเทิงถูกส่งตรงมาถึงเราผ่านหน้าจอมือถือและคอมพิวเตอร์ตลอดวัน สมองของเราต้องเผชิญกับการรับสิ่งเร้าจำนวนมากอย่างต่อเนื่องโดยไม่ได้พักผ่อน ทำให้เกิดความรู้สึกเหนื่อยล้าแม้ร่างกายจะไม่ได้ขยับมากนัก หนึ่งในสารธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับความสุขและการตื่นตัวคือโดปามีน (dopamine) ซึ่งการรับสารเร้าอย่างรวดเร็วจากโลกออนไลน์สามารถทำให้สมองเกิดภาวะติดยาในรูปแบบของโรคเสพติดทางพฤติกรรมได้ นำไปสู่ความรู้สึกเบื่อ ไม่มีสมาธิ และขาดแรงจูงใจทำกิจกรรมต่างๆ ต่อเนื่อง นอกจากนั้น คอร์ติซอล (cortisol) หรือฮอร์โมนความเครียดที่เพิ่มขึ้นจากสภาวะแวดล้อมกดดัน ก็ทำให้สมองและร่างกายไม่สามารถฟื้นฟูกำลังได้เต็มที่ ผู้เขียนเคยพบว่าเมื่อออกไปเดินเล่นในธรรมชาติ เช่น ได้รับแสงแดด ลม และเห็นต้นไม้หรือท้องฟ้า ช่วยให้ระบบประสาทสงบและลดฮอร์โมนความเครียดได้อย่างเห็นผล การปล่อยให้สมองได้หยุดพักจากหน้าจอและความวุ่นวายในชีวิตวัยทำงานจึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง นอกจากนี้ การจัดลำดับความสำคัญของงานและเว้นช่วงพักสมองเป็นวิธีช่วยฟื้นฟูสมองอย่างมีประสิทธิภาพ การทำสมาธิหรือฝึกการหายใจลึกก็เป็นทางเลือกที่ดีในการลดระดับความเครียดและฟื้นฟูความสมดุลระหว่างการทำงานและการพักผ่อน การเข้าใจว่าความเหนื่อยของสมองไม่ใช่ความขี้เกียจ แต่เป็นสัญญาณต้องการการพักผ่อนและฟื้นฟู จะช่วยให้เรามีจิตใจที่พร้อมรับมือกับความท้าทายต่างๆ ได้ดีขึ้น และมีคุณภาพชีวิตที่ดีทั้งในระยะสั้นและระยะยาว