แยกขยะเพราะคิดถึงแมวที่จากไป
เมื่อก่อนมิงค์ไม่ได้ #แยกขยะ จริงจังขนาดนี้ แต่หลังจากเสียสาโท แมวสุดที่รักไป ก็ได้แต่คิดว่าจะทำอะไรเพื่อเค้าได้บ้าง สภาพแวดล้อมคือสิ่งสำคัญในการดำลงชีพ สัตว์ทุกชนิดไม่สามารถแยกแยะได้ว่าสิ่งไหนกินได้ หรือไม่ได้ ดมได้หรือไม่ได้ หาดมันปนเปื้อนในแหล่งน้ำ และสัตว์ต่างๆต้องสัมผัสหรือกินไป จะเป็นยังไง การแยกขยะ จึงมีค่ามากกว่าแค่คำสวยหรู หรือแค่ได้เงินคืนมา แต่มันคือจุดเล็กๆ ที่เราได้ช่วยเหลือสัตว์ โดยไม่ต้องเสียอะไร ทำเพื่อลูก และสัตว์ที่เรารักกันนะคะ #ทาสแมว
ช่วงที่เริ่มแยกขยะจริงจัง เราติดปัญหาเดิมๆ เลยคือ “นี่มันขยะทั่วไปหรือขยะอันตราย?” แล้วก็มักจะกองๆ ไว้ก่อนจนบ้านรก สุดท้ายเลยลองจัดระบบใหม่ให้ทำได้ทุกวันแบบไม่เหนื่อย และอยากมาแชร์เผื่อช่วยคนที่กำลังเริ่มเหมือนกันค่ะ 1) แยก “ขยะทั่วไป” ให้ชัดก่อน (ทิ้งได้ทุกวัน) ขยะทั่วไปคือของที่รีไซเคิลยาก/เปื้อนมาก/ไม่คุ้มคัดแยก เช่น ซองขนมที่เลอะอาหาร กระดาษทิชชู่ใช้แล้ว โฟมที่เปื้อนเศษอาหาร สำลี ผ้าเปื้อนคราบ ฯลฯ เราจะมีกล่อง/ถังเฉพาะคำว่า “ทั่วไป” ไว้ใกล้จุดทิ้งในบ้าน เพื่อไม่ให้ปนกับของที่ยังไปรีไซเคิลได้ 2) “ขยะอันตราย” ต้องแยกและเก็บให้ปลอดภัย (สำคัญมากถ้ามีสัตว์เลี้ยง) ขยะอันตรายที่เจอบ่อยในบ้าน: ถ่านไฟฉาย แบตเตอรี่ กระป๋องสเปรย์ หลอดไฟ/หลอดนีออน ยาหมดอายุ ภาชนะสารเคมี น้ำยาทำความสะอาดบางชนิด อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ชิ้นเล็กๆ สายไฟเก่า เป็นต้น ของกลุ่มนี้เราไม่ทิ้งรวมกับขยะทั่วไป เพราะเสี่ยงปนเปื้อนและเป็นอันตรายกับคน/สัตว์ได้ ทริคของเรา: เตรียม “กล่องปิดฝา” 1 ใบติดป้ายว่า ขยะอันตราย และใส่ถุงซ้อนอีกชั้น กันรั่ว/กันกลิ่น พยายามเก็บให้พ้นมือเด็กและพ้นปากน้องหมาน้องแมว แล้วค่อยนำไปทิ้ง/ส่งจุดรับของอันตรายตามที่ชุมชนจัดไว้ 3) ทำ “คอกใส่ขยะ” หรือมุมแยกขยะในบ้านให้ไม่รก คำว่า “คอกใส่ขยะ” ของเราไม่ต้องใหญ่เลย แค่เป็นมุมที่รวมถุงแยกประเภทให้เป็นระเบียบ เช่น ใช้ตะแกรง/คอกเหล็ก/ชั้นวางของเก่า ทำเป็นพื้นที่วางถุงตาข่ายสีน้ำเงิน (หรือถุงใส) แยกเป็นหมวดๆ แล้วติดป้ายหน้าถุง เช่น - พลาสติกใส/ขวดน้ำ - กล่องอาหารพลาสติก (ล้าง-ตากแห้ง) - พลาสติกสี/ถุงวิบวับ - อะลูมิเนียม/กระป๋อง - สายไฟ/ชิ้นส่วนเครื่องใช้ไฟฟ้า พอทุกอย่างมี “บ้านของมัน” จะไม่กองมั่ว และวันไหนจะเอาไปขาย/ส่งรีไซเคิลก็ยกไปได้ทั้งถุงเลย 4) ล้าง-ตากแห้งก่อนเก็บ ลดกลิ่นและแมลง เราชอบพลาดเรื่องนี้ช่วงแรกๆ โดยเฉพาะถุงแกง กล่องข้าว หรือขวดนมเปรี้ยว ถ้าไม่ล้างให้สะอาดและตากให้แห้ง จะเหม็นและเรียกมด/แมลงสาบเร็วมาก ตั้งแต่นั้นเลยทำกติกาในบ้านว่า “จะเข้าถุงรีไซเคิลได้ ต้องสะอาดและแห้ง” ช่วยให้คอกใส่ขยะไม่กลายเป็นแหล่งกลิ่นค่ะ 5) เป้าหมายไม่ใช่ได้เงิน แต่คือช่วยลดการปนเปื้อน บางอย่างขายได้ไม่กี่บาทจริง แต่การแยกให้ถูก (โดยเฉพาะขยะอันตรายกับขยะทั่วไป) ทำให้ขยะไม่ปนกัน ลดภาระฝังกลบ และลดโอกาสที่สัตว์จะไปกิน/ไปติดคาในกองขยะ เราคิดถึงสัตว์ทุกครั้งที่แยก แล้วมันทำให้ “ความตั้งใจเล็กๆ” นี้ทำต่อได้เรื่อยๆ ถ้าคุณเพิ่งเริ่ม แนะนำเริ่มจาก 3 ถุงก่อนก็พอ: ขยะทั่วไป / รีไซเคิลล้างแล้ว / ขยะอันตราย พอทำจนชินค่อยเพิ่มหมวดละเอียดขึ้นค่ะ
