-------

🎬 ชื่อภาพยนตร์ (Movie Title)

“ทุ่งผีหลอก : ผู้กองปราบกระหัง”

(Haunted Fields : The Khang Slayer)

-------

✨ คำโปรยภาพยนตร์ (Tagline)

> “เมื่ออำนาจมืด ซ่อนอยู่ในร่างผี… กฎหมายอย่างเดียวอาจไม่พอ”

หรือ

> “กระสุนอาคม อาจต้องใช้กับคน… และผี”

-------

🎥 แนวภาพยนตร์ (Genre)

แอ็กชัน

สยองขวัญ (Horror / Folk Horror)

ระทึกขวัญ (Thriller)

ดราม่าเข้มข้น

ไสยศาสตร์พื้นบ้านไทย

-------

🔞 เรทภาพยนตร์ (Rating)

น18+

เหตุผล

ความรุนแรง

ฉากสยองขวัญ

การฆาตกรรม

เนื้อหาไสยศาสตร์ ความเชื่อพื้นบ้าน

-------

เรื่องย่อ......พระเอกเป็นนายตำรวจหนุ่มหล่อไฟแรงวันนึงพระเอกได้นำกำลังไปจับกุมลูกชายของผู้มีอิทธิพลเพราะสายข่าวรายงานว่าลูกชายผู้มีอิทธิพลได้ค้ายาเสพติดที่ผับแห่งหนึ่งพระเอกไปปิดล้อมและเข้าจับกุมลูกชายผู้มีอิทธิพลและพวก

แต่ผู้มีอิทธิพลดันมีนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่คอยหนุนหลังอยู่ผู้มีอิทธิพลเลยช่วยวิ่งเต้นติดสินบนทำให้ถูกปล่อยตัว ส่วนพระเอกที่รู้ว่าลูกชายของผู้มีอิทธิพลหลุดคดีและถูกปล่อยตัว พระเอกก็เลยหัวเสียมาก เดินเข้าไปต่อว่าตำรวจชั้นผู้ใหญ่แบบไม่ไว้หน้าใคร ทำให้นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่โกรธมากและบอกให้หัวหน้าของพระเอกช่วยตักเตือนลูกน้องพระเอกยิ่งโมโหมาก และพูดจาแทงใจดำ ทำให้นายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ยิ่งโกรธมากขึ้น เลยทำเรื่องสั่งย้ายพระเอกไปหมู่บ้านแห่งหนึ่งที่มีชื่อว่า...

"หมู่บ้านทุ่งผีหลอกคลองหมาหอน"เป็นหมู่บ้านที่อยู่ห่างไกลความเจริญทุรกันดารเส้นทางลำบาก

อยู่ติดชายแดนอยู่กลางป่ากลางเขาไฟฟ้าและน้ำเข้าไม่ทั่วถึงซึ่งลูกน้องคนสนิทของพระเอกสองคนก็ขอย้ายตามมาด้วยเพราะว่าไม่อยากทำงานกับเจ้านายคนใหม่ที่กรุงเทพฯ พอพวกเขามาถึงก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากชาวบ้านและผู้ใหญ่บ้าน พระเอกได้พูดคุยกับพูดใหญ่บ้านสักพัก จู๋ๆกำนันของหมู่บ้านนี้ก็เดินเข้ามากลางวงสนทนาจนทุกคนหันมองเป็นตาเดียวด้วยความสงสัยชาวบ้านที่รู้สึกว่าไม่อยากคุยด้วยก็เดินหนีแยกย้ายกันกลับบ้านลูกน้องของกำนันก็แหวกชาวบ้านให้กำนันเดินเข้ามากลางวงสนทนาและกำนันก็พูดเชิงสบประมาทพระเอกว่า...."ที่นี่มันอยู่ยากมันลำบากนะผู้กองหนุ่มๆแบบนี้จะไหวเหรอ?พระเอกที่ได้ฟังก็ไม่กลัวและพูดสวนกลับไปจนกำนันอึ้งและยังพูดสวนกลับไปจนกำนันถึงกับสะอึกและหัวเสียมากทำให้กำนันรู้สึกไม่ถูกชะตากับพระเอกและมีการปะทะคารมเล็กน้อย ลูกชายของกำนันที่เห็นท่าไม่ดีเลยแยกพ่อกับพระเอกออกและยกมือไหว้ขอโทษพระเอกที่พ่อเสียมารยาทและพาพ่อกลับบ้านพอกลับมาถึงลูกชายก็บ่นกำนันว่าจะไปทะเลาะกับพระเอกทำไมแต่ก็โดนพ่อตัวเองดุสวนกลับมา ด้านพระเอกผู้ใหญ่บ้านก็พาทัวร์พาชมบรรยากาศวิถีชีวิตของคนในหมู่บ้านแห่งนี้ จนมาถึงป่าท้ายหมู่บ้านพระเอกสังเกตกระท่อมเก่าหลังนึงเลยถามผู้ใหญ่บ้านว่า...."ผู้ใหญ่ครับ...นั่นบ้านใครครับทำไมแยกมาอยู่เดี่ยวๆ ผู้ใหญ่บ้านมองตามที่พระเอกชี้และบอกว่า..."อ้อบ้านตาบุญมีแกเป็นคนรักสันโดษแต่ลูกน้องผู้ใหญ่บ้านดันหลุดปากว่าแกเป็นคนแปลกๆทำให้พระเอกสงสัยและถามไปว่าแปลกยังไงลูกน้องของผู้ใหญ่บ้านกำลังจะพูดแต่ผู้ใหญ่บ้านหันไปตำหนิและหันไปพูดกับพระเอกว่า..."ไม่มีอะไรหรอกครับไอ้ดำมันก็พูดไปเรื่อยไปเปื่อยพระเอกเลยพยักหน้า ในตอนกลางคืนผู้ใหญ่บ้านก็จัดงานเลี้ยงฉลองต้อนรับพระเอกและลูกน้องพระเอก ชาวบ้านต่างก็สนุกสนานแต่กำนันที่มาด้วยก็มองพระเอกและไม่ค่อยพอใจพระเอกสักเท่าไหร่ ในขณะที่ทุกคนกำลังสนุกกันอยู่พระเอกก็สังเกตเห็นความผิดปกติ เขามองไปตรงชายป่าลึกเห็นเงาของชายแก่ยืนจ้องมองดูอยู่

พอพระเอกจะเดินไปดูปรากฏว่าชายแก่หายไปแล้ว พระเอกเลยเดินกลับมานั่งที่เดิมและสังสรรค์ต่อ พอเช้าวันรุ่งขึ้นมีชาวบ้านมาแจ้งว่า มี หมู เป็ด ไก่ วัว ควาย ของชาวบ้านตายเกลื่อน สภาพ เหมือนโดนควักเครื่องใน พระเอกตรวจสอบที่เกิดเหตุก็สันนิษฐานว่า น่าจะเป็นสัตว์ร้ายพวกเสือหรือหมีแต่มีชาวบ้านคนนึงพูดว่า หรือไม่อาจจะเป็น ปอบ กระสือ พระเอกก็ไม่เชื่อ ลูกน้องของพระเอกที่ตรวจสอบพื้นที่รอบๆข้าง ก็ไปเจอชายชาวบ้านคนนึง นอนบาดเจ็อยู่ มีอาการตัวสั่นหวาดกลัวที่แขนมีบาดแผลฉกรรจ์เหมือนโดนข่วน เลือดอาบแขน ชาย พอเข้าไปสอบถามชายชาวบ้านได้แต่พูดเพ้อถึงผีกระหัง พระเอกที่ได้ยินก็งงและถามซ้ำว่ากระหังคืออะไร ชาวบ้านอีกคนก็บอกว่าที่สัตว์เลี้ยงของชางบ้านตาย อาจจะเป็นฝีมือของกระหังผู้ใหญ่บ้านที่ตามมาสมทบ ก็ถามว่าและถ้าเป็นฝีมือของกระหังจริงๆ คิดว่าใครเป็นกระหังล่ะ ชาวบ้านกำลังจะพูด จู่ๆกำนันและพวกก็โผล่มาและเดินเข้ามากลางวงสนทนา ทุกคนตรงนั้นหันมองพร้อมกันด้วยความงงงวย และกำนันก็พูดขึ้นมาว่า....ไอ้คนที่มันเป็นผีกระหังมันก็คือตาบุญมีไง

ผู้ใหญ่บ้านได้ยินก็งงและไม่เชื่อกับหู ส่วนชาวบ้านพอได้ยินก็แตกตื่นซุบซิบกัน ด้านพระเอกก็หันไปพูดสวนกำนันว่า...." พูดจาระวังหน่อยนะกำนัน มีหลักฐานรึเปล่า อย่ามากล่าวหาใครมั่วซั่วนะ ด้านกำนันที่ได้ยินก็ไม่พอใจ พยามพูดจาข่มพระเอก

จนลูกชายของกำนันต้องห้าม ผู้ใหญ่บ้านเลยขอกำนันว่าอย่ามีเรื่องเลย ด้านกำนันที่หัวเสียมาก ก็กลับบ้านทันทีและเดินชนไหล่พระเอกแบบไม่พอใจ พอกลับมาถึงบ้านลูกชายของกำนันก็บ่นว่า

กำนันไปมีเรื่องกับพระเอกทำไม ด้านกำนันก็ดูด่าลูกชายว่าไม่ได้เรื่อง ในระหว่างที่กำนันกับลูกชายกำลังมีปากเสียงกัน ลูกน้องของกำนันสังเกตเห็นความผิดปกติของร่างกำนัน แต่ไม่กล้าพูด ในคืนเดียวกันนั้นเอง มีชาวบ้านถูกกระหังทำร้ายจับกินเรื่องในติดต่อกันสามศพ พระเอกที่ได้รับแจ้งเหตุ

ก็รีบตรวจสอบ และตามสืบตามแกะรอยเรื่องนี้ ด้านกำนันก็เที่ยวไปเป่าหูชาวบ้านว่าตาบุญมี เป็นผีกระหังและปลุกระดมชาวบ้านบางส่วนให้ไปจับตัวตาบุญมีมาประจานและจับมัดไว้ เพื่อให้ชาวบ้านประนามและปาก้อนหิน ก่อนจะเผาบ้านตาบุญมีและแถมตอนนี้ กำนันกำลังจะเผาตาบุญมีทั้งเป็น

ลูกชายของกำนันเห็นท่าไม่ดีถ้าปล่อยไว้แย่แน่ๆ เขารีบขี่มอเตอร์ไซค์มากับเด็กรับใช้ รีบมาบอกพระเอกและผู้ใหญ่บ้าน ว่าตอนนี้ตาบุญมีแย่แล้ว

พระเอกก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น ด้านลูกชายของกำนันก็เล่าเรื่องที่พ่อของตนปลุกระดมชาวบ้าน

และพาชาวบ้านไปจับตาบุญมี พระเอกและลูกน้อง

และผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านที่เหลือก็รีบตามไปห้ามกำนัน และบอกให้กำนันปล่อยตาบุญมี แต่กำนันไม่ยอมปล่อยพยามปลุกระดมชาวบ้านให้ ทำร้ายตาบุญมี พระเอกไม่รู้จะทำไง เลยยิงปืนขึ้นฟ้าชักปืนขู่กำนันและพูดว่า....ถ้ากำนันไม่ปล่อยตาบุญมีผมคงต้องจับกำนัน ด้านผู้ใหญ่บ้านก็บอกว่า

ถ้ากำนันไม่ปล่อยผมไม่ไหวหน้าแล้วนะ และพวกชาวบ้านฝั่งพระเอกก็รวมตัว ช่วยพระเอกและผู้ใหญ่บ้าน ด้านกำนันเห็นว่าพวกพระเอกเยอะกว่า

เลยถอยหนีไปก่อน เลยชี้หน้าขู่พระเอก พอกำนันและพวกกลับไปแล้วพระเอกก็ให้ลูกน้องไปปล่อยตาบุญมีและพาตาบุญมี กลับมาที่สถานีตำรวจ และสอบถามเหตุการณ์ทั้งหมดกับตาบุญมี ด้านตาบุญมีเลยเล่าเรื่องราวทุกอย่างทั้งหมดให้ฟังว่า

ทำไมเข้าถึงไปอยู่โดดเดี่ยวท้ายหมู่บ้านและเล่าว่า

ทำไมถึงโดนใส่ร้าย และเล่าเรื่องที่ทำไมถึงต้องไปยืนจ้องพระเอกตาเลยเล่าว่าจริงๆ เขามีบางอย่าง

อยากจะให้พระเอกและอยากจะเตือนพระเอก แต่เขาเห็นกำนันอยู่ด้วย เขาเลยไม่กล้าพระเอกเลยถามว่าเกี่ยวอะไรกับกำนัน ตาบุญมีเลยพูดเป็นปริศนาเป็นนัยๆ ให้พระเอกลองคิดดู พระเอกมานั่งคิดนั่งสืบเเกะรอยทั้งวัน ส่วนตาบุญมี พระเอกให้มาเป็นภารโรงที่สน. เพราะที่อยู่โดนเผาหมดแล้ว พระเอกไม่อยากให้ตาบุญมีรู้สึกเคว้งคว้าง

เลยให้มากินนอนอยู่ที่นี่ ในคืนนั้นเอง ผู้ใหญ่บ้านและลูกน้องกำลังเดินกลับบ้านเพราะแกไปกินเหล้ากันมา พวกเขาเดินไปครึ่งทางทันใดนั้นเอง

พวกเขาก็เห็นเงาตะคุ่มตะคุ่ม ลูกน้องกำนันเลยเอาไฟฉายส่องปรากฏว่าเป็นชายแก่รูปร่างกำยำผมเข้ารุงรังตาแดงก่ำแยกเขี้ยวหน้าตาน่ากลัว กำลังกินหมาอยู่ และมันก็หันมาหาลูกน้องกำนัน ด้านลูกน้องกำนัน ที่เห็นก็ตกใจมาก เพราะชายแก่ท่าทางแปลกๆ มันคือกำนัน ลูกน้องกำลังจะอ้าปากพูด ชายแก่เลย กางปีกบินขึ้นฟ้าและพุ่งลงมากัดคอลูกน้องผู้ใหญ่บ้านตายคาที่สองคน อีกคนวิ่งหนี ทิ้งผู้ใหญ่บ้านเหลืออยู่คนเดียว ผู้ใหญ่บ้าน

ตั้งสติชักปืนพกที่ลงอาคม ในจังหวะที่ผู้ใหญ่บ้านกำลังจะโดนผีกระหังทำร้าย ผู้ใหญ่บ้านเลยยิงปืน

ใส่ปืนกระหัง เข้าที่แขนขวาและหัวไหล่ขวา และกระหังมันก็บินหนีหายไปในความมืด ด้านผู้ใหญ่บ้านก็รู้สึกว่ากระหังตัวนี้มันคุ้นๆ แต่นึกไม่ออก พอเช้ารุ่งขึ้นผู้ใหญ่บ้านก็จัดงานศพให้ลูกน้องด้านพระเอกก็เดินตรวจตราบริเวณหมู่บ้านนี้และบังเอิญมาเจอกับลูกชายของกำนันที่กำลังยืนซื้อยาอยู่พระเอกด้วยความสงสัยก็เลยเดินเข้าไปทักทายและถามว่ามาซื้อยาหรอได้ลูกชายก็บอกว่าใช่ครับผมมาซื้อยาและอุปกรณ์ทำแผลไม่รู้ว่าพ่อไปโดนอะไรมาแล้วตอนนี้พ่อเขาก็รู้สึกมีอาการเหมือนจะไม่สบายและได้รับบาดเจ็บมาได้ตัวเองก็บอกว่าเดี๋ยวเขาจะเข้าไปเยี่ยมพระเอกเลยชวนผู้ใหญ่บ้านไปเยี่ยมกำนันพอมาถึงกำนันไม่ออกมาแต่มายืนอยู่ตรงเฉลียงหน้าบ้านไม่น่าขอกำนันดูทรุดโทรมเหมือนคนไม่ได้นอนไม่มีแรงและที่หัวไหล่กับแขนมีรอยบาดแผลด้านผู้ใหญ่บ้านก็น่าจะคาดเดาได้ทันทีว่ากระหังตัวเมื่อวานน่าจะคนเดียวกันกับกำนันผู้ใหญ่บ้านเลยถามว่าไปโดนอะไรมาด้านกำนันก็บอกว่าเขาได้รับอุบัติเหตุนิดหน่อยผู้ใหญ่บ้านซึ่งรู้อยู่แล้วว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นเลยพูดไปว่าอุบัติเหตุที่ว่าไปโดนใครยิงมาใช่ไหมแล้วลูกชายก็บอกว่าผู้ใหญ่บ้านรู้ได้ยังไงแต่ผู้ใหญ่บ้านก็น่าจะยิ้มยังมีเลศนัยและเย็นวันนั้นผู้ใหญ่บ้านก็ได้เรียกพระเอกเรียกลูกน้องพระมาประชุมและเรียกลูกชายของกำนันมาประชุมลับๆกัน ผู้ใหญ่บ้านไม่รอช้าเปิดประเด็นถามลูกชายของกำนันแบบตรงไปตรงมาว่าถ้าสมมุติกำนันเป็นผีกระหังจริงๆแต่ทำอย่างไรพระเอกก็ด้วยความสงสัยก็หันไปถามว่าเกิดอะไรขึ้นเธอคิดว่ากำนันเป็นกระหังด้านผู้ใหญ่บ้านก็เล่าเรื่องทุกอย่างมาให้ฟังส่วนลูกชายของกำนันก็บอกว่าเขาสงสัยเรื่องนี้มาตั้งนานแล้วเขาเห็นอาการของพ่อที่เปลี่ยนและแปลกไปแล้ววันนึงเขาบังเอิญไปเห็นห้องพระของพ่อมันเปลี่ยนไปจากเมื่อก่อนที่เคยมีพระพุทธรูปมันตอนนี้มันกับเปลี่ยนไปมันมีแต่พวกเครื่องรางของขลังเวทย์มนต์คุณไสยมนต์ดำและเขาก็พบกับขวดบางอย่างข้างในเป็นน้ำใสๆแต่ว่ามันมีอักขระข้างขวดและมีสายสิญจน์พันอยู่ที่ปากขวด พระเอกเลยวางแผนและบอกลูกชายของกำนันว่า ให้แอบไปเอาขวดนี้มาให้หน่อยลูกชายของกำนันก็แอบไปเอาขวดมาได้สำเร็จพระเอกเลยแบ่งน้ำในขวดส่วนหนึ่งเอาไปให้เพื่อนเก่าที่รู้เรื่องวิชาอาคมคุณสายมนต์ดำที่ในเมืองปรากฏว่าน้ำในขวดมันคือน้ำลายและเพื่อนพระเอกก็บอกว่า

มันน่าจะเป็นน้ำลายของพวกผักระฆังพระเอกเลยเล่าเรื่องทั้งหมดให้เพื่อนฟังเพื่อนเลยแนะนำวิธีป้องกันผีกระหังและให้ของมาช่วยป้องกันกระหัง

ก่อนพระเอกกลับเพื่อนพระเอกก็แซวว่าเมื่อก่อนไม่เห็นสนใจเรื่องพวกนี้ พระเอกก็บอกว่าไม่ได้เชื่อร้อยเปอร์เซ็นต์หรอก แค่อยากพิสูจน์อะไรบ้างอย่างพอพระเอกกลับมาเลยไปหาหลวงพ่อ และช่วยกับผู้ใหญ่บ้าน เอาเครื่องรางป้องกันผีกระหังมาไว้ตามบ้าน และวางแผนล่อกระหังออกมา พวกพระเอกก็รอเวลาผ่านไปจนถึงตอนกลางคืน และให้ทุกคนไปทำตามแผน และสิ่งที่ทุกคนเห็นคือ

กำนันในร่างของผีกระหังออกล่าหาของสดของดิบกิน พวกชาวบ้านที่ซุ่มดูอยู่ก็ใช้เชือกเหวี่ยงจับตัวของกำนันเอาไว้และทุกคนก็ออกมาพยายามจะจับกำนันในร่างของผีกระหังแต่กำนันในร่างของพี่จะห่างไม่ยอมพยายามต่อสู้และสะบัดเชือกจะเชือกขาดและไล่ทำร้ายกับชาวบ้านจนเสียชีวิตไปจำนวนมากชาวบ้านคนอื่นที่เหลือก็พยายามใช้ปืนไล่ยิงกำนันด้านพวกลูกน้องก็พยายามมาช่วยกำนันแต่ก็ถูกชาวบ้านจัดการและตอนนี้ผีกระหังกำนันก็ดุร้ายมากและพยายามไล่ฆ่าชาวบ้านพระเอกกับผู้ใหญ่บ้านก็ใช้ปืนลงอาคมไล่ยิงกำนันแต่กำนันก็พยายามต่อสู้และไม่ยอมแพ้ด้านลูกชายที่เห็นว่าพ่อกำลังออกอาละวาดทำร้ายชาวบ้านก็เลยตัดสินใจเอาน้ำลายของกระหังมาและกินเข้าไปพระเอกที่เห็นและห้ามไม่ทันก็ตกใจมากไม่นานลูกชายของกำนันก็กลายเป็นผีกระหังและตรงเข้าต่อสู้กับพ่อตัวเองแต่ด้วยอำนาจของกำนันที่มีเหนือกว่าก็จัดการลูกชายและควักหัวใจลูกชายออกมากินทำให้ผีกระหังกำนันมันยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นด้านพระเอกก็พยายามใช้ของขลังเครื่องรางร่วมมือกับผู้ใหญ่บ้านช่วยจัดการกำนันพวกเขาเข้าปะทะต่อสู้กับผีกระหังกำลังยังดุเดือดอย่างเอาเป็นเอาตายจนในที่สุดพระเอกก็ใช้กระสุนเงินลงอาคมที่ได้มาจากเพื่อนยิงเข้าไปที่หัวของกำนันจนร่างของกำนันร่วงลงกับพื้นและพระเอกก็รีบกระโดดขึ้นคร่อมร่างของกำนันและใช้มีดหมอตรวจคาถาปักลงไปที่กลางหัวใจของกำนันร้องโหยหวนอย่างทรมานและพระเอกก็เอาหัวใจของกำนันออกมาเก็บไว้ในกล่องลงอาคมและร่างของกำนันที่เป็นผีกระหังก็ถูกเผาสลายหายไปเหตุการณ์ทุกอย่างกลับมาเป็นปกติชาวบ้านที่เหลือก็รอดปลอดภัยจากผีกระหังพระเอกก็จัดงานศพให้ลูกชายของกำนันอย่างดีที่สุดส่วนลูกน้องของกำนันที่เหลือก็กลับตัวกลับใจเป็นคนดีและบ้านของกำนันก็ถูกยกให้ผู้ใหญ่บ้านและผู้ใหญ่บ้านก็ได้เลื่อนตำแหน่งเป็นกำนันคนใหม่ส่วนพระเอกกับลูกน้องของเขาก็ตัดสินใจปักหลักและใช้ชีวิตอยู่ที่หมู่บ้านแห่งนี้ต่อไปเรื่อยๆอย่างมีความสุขตลอดไปเสร็จงานแล้วพวกเขาก็ไม่กลับไปที่กรุงเทพฯอีกเลยอยู่ที่นี่จนถึงบั้นปลายชีวิต

และเป็นที่รักเป็นที่เคารพของชาวบ้านทุกคน

จบบริบูรณ์

------