ในชีวิตทุกคนย่อมต้องพบกับวันที่รู้สึกว่าทุกอย่างมืดมนเหมือนท้องฟ้าที่ไม่มีแสงดาวหรือตะวัน แต่ผมค้นพบว่าการเป็น "แสงอาทิตย์" หรือ "แสงแดด" ให้กับตัวเองนั้นเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่ง ที่จะช่วยให้เราผ่านพ้นช่วงเวลายากลำบากนี้ไปได้ ผมมักจะใช้ช่วงเวลายามเย็นที่ท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสี เป็นเวลาสำหรับการทบทวนตัวเองแล้วปล่อยวางสิ่งที่ทำให้รู้สึกหนักใจ การได้มองเห็นแสงสุดท้ายของวันส่องผ่านเมฆหมอกเหมือนเป็นการเตือนใจว่าทุกวันจะมีโอกาสใหม่ ๆ รอเราอยู่เสมอ แม้ในคืนที่ท้องฟ้ามืดมิดก็ยังมีแสงดาวที่ส่องสว่างอย่างเงียบ ๆ เมื่อเราทำให้ความสุขและกำลังใจเกิดขึ้นจากตัวเองได้ก่อน จะสามารถส่งต่อแสงสว่างและพลังบวกเหล่านั้นไปให้คนอื่น ๆ รอบตัวอีกด้วย ผมเชื่อว่าความรักและความเมตตาที่เราแผ่ออกไป คือแสงแดดที่ช่วยให้โลกนี้น่าอยู่ขึ้นแม้ในวันที่ดูเหมือนไม่มีแสงใด ๆ ลองเปลี่ยนมุมมองและเป็นแสงอาทิตย์ในวันที่ท้องฟ้าของตนเองและของคนอื่นมืดมน เพื่อสร้างแรงบันดาลใจและความหวังดี ๆ ที่จะช่วยให้เราทุกคนก้าวผ่านความท้าทายไปได้อย่างเข้มแข็ง