‘โสดด้วยความสามารถ‘ มีอยู่จริง 😔

คือมันมีอยู่จริงๆนะ อย่างน้อยก็คงเป็นเรานี่แหละคนนึง

มีใครเป็นเหมือนกันมั้ย

ー อยู่คนเดียวจนชิน

ー ชอบบ่นอยากมีแฟน แต่ลึกๆก็ไม่อยากคุยกับใคร

ー เหนื่อยที่จะต้องไปรู้จักคนใหม่ๆ

จริงๆแล้วเราเป็นคนนึงเลยนะ ที่ชอบตอนที่ตัวเองมีความรักมากๆเลย มันดูคลั่งรัก ดูทุ่มเท แล้วก็จะมีเรื่องให้รู้สึกตื่นเต้นหรือใจเต้นแรงอยู่ตลอดเวลา

แต่พอเวลาผ่านไป เราก็มักจะเจอกับความผิดหวัง

ไม่รู้เป็นเพราะเราคาดหวังจากอีกฝ่ายมากไปรึเปล่า บางทีเรื่องเล็กๆน้อยๆที่เราคุยกัน ก็กลายเป็นเรื่องตีกันใหญ่โต ทั้งที่จริงๆมันอาจจะไม่มีอะไรเลย จะพยายามแก้แค่ไหน สุดท้าย แล้วความผิดหวังเล็กๆเหล่านั้น มารวมกันซ้ำแล้วซ้ำเล่า สุดท้ายเราก็จะหมดหวัง และถอดใจไปเอง

กลายเป็นคนที่เหนื่อยกับการตามหาคนที่ใช่ไปแล้ว

ในวันที่อากาศดี หรือได้ไปกินข้าวร้านประจำ วันที่ควรจะเป็นวันที่ดี เรากลับต้องมาเสียน้ำตาให้กับความรู้สึกอะไรไม่รู้ที่เราก็พูดหรืออธิบายไม่ได้ มีครั้งนึงเราเครียดจนลงกระเพาะ ไม่อยากอาหาร กินอะไรก็ไม่อร่อย จังหวะที่ไปพักแล้วลืมตามาในห้องพยาบาล เราบอกกับตัวเองเลยว่า เห้ย แค่คนๆนึงทำให้เราเป็นได้ขนาดนี้เลยหรอวะ ไม่อยากเป็นแบบนี้แล้ว นอกจากเสียใจ เสียน้ำตา เรายังต้องเสียเวลา เสียสุขภาพกาย สุขภาพจิตอีกหรอ คือมันไม่ใช่แล้วมั้ย

ตอนนั้นคำพูดนึงของเพื่อนสนิทเราก็ลอยขึ้นมาเลย

‘อย่ารักใครที่ทำให้เรากินข้าวไม่อร่อย’

คือแบบเห้ย มันจริงมาก ในตอนที่เรานอนปวดท้อง เขาไม่ได้รู้ด้วยซ้ำ มันมีแค่ตัวเรา ร่างกายเรา และความรู้สึกเราที่ยังคงอยู่กับเรา

หลังจากนั้นเราก็ตัดเลย

𖤐 หยุดตามหาความรัก

𖤐 กลับมาโฟกัสตัวเอง

𖤐 กลับมาอยู่ในโลกของตัวเอง

เธอ ชีวิตเรามันดีขึ้นเลยจริงๆนะ

คำว่า ‘เราจะสนใจคนที่ไม่ได้สนใจเราไปทำไม‘

คือแบบ มันจริงมากๆเลยอะ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ส่วนตัวเราก็ยังไม่ได้ถึงกับปิดใจนะ แค่หยุดตามหา หยุดเรียกร้องอะไรจากคนอื่น ก็เท่านั้นเอง แล้วเราก็ยังมีความเชื่อยู่เสมอนะว่า ยังมีความรักดีๆรอเราอยู่ ต่อให้ไม่ใช่ความสัมพันธ์แบบแฟน เราก็ยังมีเพื่อน มีครอบครัว มีคนรอบข้างที่ยังรักเราอยู่ ดังนั้น เหตุผลอะไรเราถึงจะไม่รักตัวเองล่ะ

‎⌗ Sun is alone too, but still shines.

เราชอบโควทนี้มากจริงๆ

ทุกคนคิดว่ายังไงกันบ้าง มาแชร์กันได้นะคะ อยากอ่านมากเลยค่ะ🥺

#โสดด้วยความสามารถ #แมวเด็กติดฝน