ถ้าพูดถึงเกม “สโมสรฟุตบอลหญิงแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พบ สโมสรฟุตบอลหญิงแมนเชสเตอร์ซิตี” (Manchester Derby ฝั่งฟุตบอลหญิง) บอกเลยว่าเป็นคู่ที่ดูสนุกกว่าที่หลายคนคิด เพราะจังหวะเกมเร็ว มีแทคติก และมีเรื่องให้ลุ้นตลอด โดยเฉพาะเวลาทีมต้องแย่งพื้นที่แดนกลางกับการขึ้นเกมด้านข้าง ส่วนตัวเราเป็นสายดูบอลแบบ “ดูบ้าง ไม่ดูบ้าง” จริง ๆ (ตามสไตล์ชีวิตนักเรียน/นักศึกษาเลย) แต่คู่แมนยูหญิงเจอแมนซิตี้หญิงทีไร มักจะตั้งใจเปิดดูมากขึ้น เพราะมันมีความเป็นดาร์บี้ที่เดือดแบบพอดี ๆ และแฟนบอลก็แซวกันมันส์มาก บางคนบ้านเดียวกันยังเชียร์คนละทีมได้เลย แบบ “ก็เชียร์ตามพ่อ” อะไรประมาณนั้น ก่อนดูเกม เรามักเช็ก 3 อย่างง่าย ๆ เพื่อให้ดูสนุกขึ้น: 1) ฟอร์ม 3–5 นัดล่าสุด: ไม่ต้องวิเคราะห์ลึก แค่ดูว่าใครกำลังมั่นใจ ใครเกมรุกฝืด 2) ตัวจริง/ตัวเจ็บ: ฟุตบอลหญิงบางทีมมีผู้เล่นคีย์แมนที่ถ้าหายไป เกมจะเปลี่ยนเลย 3) สไตล์การเล่น: แมนซิตี้หญิงมักเน้นครองบอล เซ็ตเกมละเอียด ส่วนแมนยูหญิงหลายช่วงจะเล่นไดเร็กต์ขึ้น ใช้จังหวะสวนกลับและเกมริมเส้นให้เกิดประโยชน์ ถ้าถามว่า “ควรเชียร์ทีมไหนดี” เราว่าไม่จำเป็นต้องซีเรียสก็ได้ บางคนเป็น “เด็กหงส์” ตั้งแต่รุ่นปู่ รุ่นพ่อ จนรุ่นเรา แต่พอมีดาร์บี้แมนเชสเตอร์ก็ยังเผลอเปิดดูเพราะอยากเห็นเกมใหญ่ หรือบางคนเห็นคำว่า UNITED แล้วอินเฉย ๆ เพราะชอบบรรยากาศสโมสร การเชียร์มันเป็นเรื่องของความผูกพันมากกว่าเหตุผลล้วน ๆ ทริคเล็ก ๆ ให้ดูแล้วอินแบบไม่ต้องเป็นกูรู: ลองเลือกเชียร์ “ผู้เล่น” สักคนก่อน (เช่นคนที่วิ่งไม่มีหมด หรือคุมจังหวะเกมเก่ง ๆ) แล้วค่อยขยายไปเชียร์ทีม พอดูไปสักพักจะเริ่มจับทางได้เองว่าเกมนี้ใครคุมแดนกลางอยู่ ใครหลุดตำแหน่งบ่อย และทำไมจังหวะเล็ก ๆ ถึงเปลี่ยนผลการแข่งขันได้ สุดท้าย ต่อให้เราเป็นสาย “ดูบ้าง ไม่ดูบ้าง” ก็ยังสนุกได้ แค่ชวนเพื่อนคุยระหว่างดู แชร์มุกแซวกันเบา ๆ แล้วเกม “แมนยูหญิง พบ แมนซิตี้หญิง” จะกลายเป็นแมตช์ที่ดูเพลินและจำได้ยาว ๆ เลย