จากบทสัมภาษณ์ของเด็กชื่อเฟอร์กี้ที่พูดถึงโปรโกโร่และฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์ของเด็กหลายคนที่มีความชื่นชอบในสิ่งที่ตัวเองรักอย่างจริงจัง ถึงแม้เด็กบางคนอาจไม่ตามดูบอล แต่ก็ยังมีความสนใจในเรื่องราวของทีมโปรดและนักเตะที่ชื่นชอบ ผมเองเคยเจอเด็กที่ชอบฟุตบอลมาก ถึงขนาดตั้งชื่อเล่นตามนักเตะดังหรือใช้ชื่อโค้ชโปรดในชีวิตประจำวัน สิ่งที่น่าสนใจคือความผูกพันที่เด็ก ๆ มีต่อสโมสรที่พวกเขารัก เหมือนกับเฟอร์กี้ที่ถูกตั้งชื่อเล่นและพูดถึงโค้ชเก่าของลิเวอร์พูล รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับหนุ่ม ๆ ที่ชื่นชอบทีมเดียวกันและการผ่านด่านพ่อก่อนที่จะจีบได้ สิ่งเหล่านี้สะท้อนให้เห็นว่าวัฒนธรรมฟุตบอลได้หลอมรวมเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของเด็กไทยด้วย นอกจากนี้ การที่มีขนมโปรโกโร่มาเป็นส่วนหนึ่งในบทสัมภาษณ์ ก็แสดงให้เห็นว่าสินค้าแฟนเมดหรือแบรนด์ที่มีการเชื่อมโยงกับวัฒนธรรมเยาวชน เช่น ขนมที่ใช้ในเรื่องเล่า หรือมีการสื่อสารผ่านโซเชียล เช่น IG ที่เด็กใช้ติดตามเรื่องราวโปรด ทำให้การติดตามและความรู้สึกเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มเพื่อน หรือแฟนคลับมีความแนบแน่นมากขึ้น สำหรับผู้ที่สนใจเรื่องราวเด็กและวัฒนธรรมแฟนคลับในไทย การเข้าใจมุมมองแบบนี้ช่วยให้เห็นว่าแม้จะเป็นเรื่องเล็ก ๆ อย่างขนมหรือชื่อเล่น แต่ล้วนมีความหมายและเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างตัวตนของเด็ก ๆ ในยุคปัจจุบันอย่างแท้จริง