Homebound book review. Warin goes home.🏡🌇
On a day when the earth rotates too fast, it is not easy to go home, because it is not only distance, but gradually to take your feelings back to the same things that are no longer the same. This is what we can precipitate by reading homebound books. 🏡
.
Alone, just living day-to-day is tired enough. What time do we take home, especially in a city surrounded by people, streets, and high-rises? This book brings you to the story of "Warin" that is not much different from us, self-acceptance and life changes, which, among the countless new things that sometimes make us barely breathe, how many times do we stop noticing that something is slowly fading into these turmoil?
.
Warin came home may not have taken us far away, but at least it slowed down the pace, giving us time to look at how our home has changed, and the house here is not only where we live, but also the house we built to shelter our hearts, which may have changed differently.
.
"Home is not a place, it's a people," a classic sentence that seems to be common, but it best explains the feeling after reading it, and hopefully after reading it, everyone will go home like Varin.
.
With love and wish you a good return home.
.
🛒 Order at Link in bio or for further enquiries via dm.
.
# PSPublishing # Homebound Warin, go home # Books # Books to read # fyp
การกลับบ้านหลังจากเวลานานเช่นที่วารินทำในหนังสือ Homebound ทำให้ฉันนึกถึงครั้งหนึ่งที่ได้กลับไปเยี่ยมบ้านเกิดเช่นกัน หลังจากที่ห่างหายไปหลายปี ความรู้สึกที่ท่วมท้นที่เกิดขึ้นไม่ใช่แค่เรื่องของพื้นที่ทางกายภาพเท่านั้น แต่เป็นความรู้สึกของการเผชิญหน้ากับอดีต ความทรงจำ และความเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เหมือนกับวารินที่เดินทางกลับสู่กรุงเทพมหานครเมืองที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายและความทรงจำซ้อนทับ ผมเคยรู้สึกว่าเมืองใหญ่บางครั้งเปรียบเสมือนไม่มีหัวใจ แต่อย่างที่หนังสือเล่าไว้ บ้านจริงๆ คือผู้คนและบรรยากาศที่เติมเต็มชีวิต ไม่ใช่แค่เพียงโครงสร้างหรืออาคารบ้านเรือน สิ่งที่ผมประทับใจใน Homebound คือมุมมองที่เปิดเผยความซับซ้อนของการเป็น 'อื่น' ในบ้านเกิด เมืองที่ควรเป็นที่ปลอดภัยกลับกลายเป็นสถานที่ที่ทำให้รู้สึกแปลกแยก การตระหนักรู้ว่า 'บ้าน' อาจจะไม่ได้หมายถึงแค่ที่ตั้งทางฟิสิกส์ แต่เป็นความรู้สึกร่วมกับผู้คนที่เจอและความทรงจำที่เก็บไว้ เรื่องราวของธีร์ เพื่อนสมัยเรียนของวาริน ยิ่งทำให้ความหมายของบ้านลึกซึ้งขึ้น เพราะความสัมพันธ์และความผูกพันในสถานที่เดียวกันสามารถนำมาซึ่งความหวังและการเริ่มต้นใหม่ บ้านจึงเป็นที่ที่เรากลับมาพบกับตัวเองและคนที่เรารัก แม้บางครั้งจะเจ็บปวดและซับซ้อนก็ตาม ในชีวิตจริง ผมเองเห็นว่าการกลับไปเยือนบ้านเกิดหลังจากห่างหายไปนาน เป็นช่วงเวลาที่ทั้งเต็มไปด้วยความสับสนและความอบอุ่น คือโอกาสให้เราได้รื้อฟื้นความทรงจำ และทบทวนคุณค่าในสิ่งที่ถูกนิยามว่าเป็น 'บ้าน' ท้ายที่สุด Homebound ไม่ใช่เพียงแค่หนังสือเล่าเรื่องราวของวารินเท่านั้น แต่ยังเป็นกระจกสะท้อนให้ผู้ที่ได้อ่านได้คิดและรู้สึกว่าบ้านอาจไม่จำเป็นต้องเป็นแค่สถานที่ แต่คือผู้คน ความรัก และความหวังในชีวิตที่พบเจอระหว่างทาง