การเป็นพ่อมือใหม่ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่าเวลาที่ลูกน้อยยังติดเราและยอมให้เราโอบกอด เป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดและยังคงสั้นมากกว่าที่คิด ความผูกพันที่เกิดจากการดูแลและเอาใจใส่ ทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นและมีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นลูกยิ้มหรือจับมือผมเดินไปด้วยกัน ผมเคยอ่านคำพูดที่ว่า "ช่วงเวลาที่ลูกติดเราที่สุดคือช่วงเวลาที่สั้นที่สุด" นั่นคือความจริงที่ผมสัมผัสได้จากชีวิตจริง เด็กๆ จะเติบโตและมีโลกของตัวเองเร็วขึ้นเรื่อยๆ จนบางทีก็อาจจะเริ่มห่างจากพ่อแม่ เหมือนในภาพที่ถูกพียนขึ้นด้วยความรักและความเข้าใจ ซึ้งถึงความรู้สึกของผู้เป็นพ่อแม่ที่แม้จะต้องเจอความเจ็บปวดจากการปล่อยให้ลูกเติบโตไป แต่ก็ยังมีความรักที่มั่นคง ยิ่งในช่วงเวลาที่ลูกเจ็บช้ำหรือมีน้ำตา การได้เป็นคนที่อยู่ใกล้ๆ และเป็นที่พึ่งพิงได้ นั้นถือเป็นสิ่งสำคัญที่เติมเต็มความรักในครอบครัว ผมอยากให้ทุกคนที่เป็นพ่อแม่เห็นคุณค่าของช่วงเวลานี้ ไม่ว่าจะเป็นการกอด หรือการจูงมือ เด็กๆ จะจำความรักและความอบอุ่นนี้ได้ตราบนานเท่านาน การใส่ใจในทุกรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่น การพูดคุย การแสดงออกถึงความรัก และการร่วมทำกิจกรรมกับลูก จะช่วยสร้างความเข้าใจและความผูกพันที่แน่นแฟ้นขึ้น เป็นประสบการณ์ที่ผมอยากแชร์กับพ่อแม่มือใหม่ทุกคน เพราะในที่สุดแล้ว ช่วงเวลาที่ลูกต้องการเรา คือช่วงเวลาที่ไม่มีวันย้อนกลับมาอีกแล้ว