🌸 10 คาถา สู่วัย 65-70-80+อย่างมีคุณภาพ" จากหนังสือ : กำแพงสูงวัย ของคุณหมอ ฮิเดกิ วาดะ #แก่แล้วต้องเคร่งครัดทุกเรื่องไหม ? ต้องกินคลีน นอนตรงเวลา เดินวันละหมื่นก้าว ห้ามหวาน ห้ามเค็ม ห้ามมัน...? คุณหมอญี่ปุ่นคนนี้บอกว่า… “ช้าก่อนโยม” วัย 65-80ไม่ใช่วัยฝึกทหาร มันคือวัยเก็บดอกไม้ระหว่างทาง 1. อย่าบ้าจี้ตามตัวเลข : ความดันขึ้นนิด น้ำตาลเกินหน่อย อย่าเพิ่งทำหน้าซีเรียสเหมือนผู้จัดการธนาคาร(ที่ผลงานไม่ถึงเป้าฯ) คุมมากไป บางทีหมดแรงก่อนโรคจะมา ชีวิตไม่ใช่ตารางเอ็กเซล มันคือเช้าวันใหม่ที่ยังได้หายใจ2. กินของที่อยากกินบ้าง : วัยนี้ “อวบนิด ๆ มีพุงหน่อยๆ” ดีกว่าซูบผอม มีแรง มีภูมิ มีพลังจะเดินดูโลก ของอร่อยคือความทรงจำ ข้าวมันไก่จานหนึ่ง อาจมีรสชาติของวัยเด็กซ่อนอยู่ 3. เลิกฝืนใจ : ไม่อยากไปงานไหน.. ก็ไม่ต้องไป ไม่ชอบใคร.. ก็ไม่ต้องให้ความสนใจเขา ถอยห่างแบบสุภาพ อายุ เกือบ 70 แล้ว ไม่มีใครต้องพิสูจน์อะไรอีก ทำสิ่งที่ทำแล้วหัวเราะได้ แค่นั้นพอ
4. ขยับเท่าที่ไหว : เดินช้า ๆ ก็ยังดีกว่านั่งเฉย เคี้ยวช้า ๆ ก็ยังดีกว่ากลืนผ่าน ๆ การเคลื่อนไหวคือการบอกสมองว่า “ฉันยังอยู่นะ”5.ง่วงก็นอน ถ้านอนไม่หลับ ก็ไม่ต้องโกรธตัวเอง ลุกมาอ่านหนังสือ เปิดเพลงเบา ๆ พอเพลีย… เดี๋ยวมันก็หลับเอง ชีวิตวัยนี้ไม่ต้องมีระฆังบอกเวลาแล้ว
6. ใจกล้าเข้าไว้ : อยากเรียนภาษาใหม่ อยากนั่งรถไฟไปดูภูเขา อยากลองอะไรที่ไม่เคยทำ ทำเลย...! การเรียนรู้ไม่มีวันเกษียณ และคนแก่ที่ยังสงสัยโลก… จะดูเด็กเสมอ..! 7. หลงลืมบ้างก็ได้ : ลืมชื่อคน ลืมวางแว่นไว้ไหน อย่าเพิ่งตื่นตกใจ สมองก็เหมือนบ้านเก่า มีบางมุมที่ฝุ่นจับ แค่ยอมรับมัน อย่าไปสู้กับธรรมชาติจนใจเหนื่อย 8. ผ้าอ้อมไม่ใช่ศัตรู : (ถ้าไม่ต้องใส่คือโชคดี)ถ้ามันทำให้เราออกไปเดินห้าง ไปเที่ยวต่างจังหวัด ไปดูทะเลได้.. สบายใจขึ้น มันคืออิสระ ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ 9. ออกไปโดนแดดบ้าง : แดดอ่อน ๆ ตอนเช้า เสียงหัวเราะของเพื่อน บทสนทนาเล็ก ๆ ที่ไม่มีสาระ สิ่งเหล่านี้คือวิตามินชีวิต 10. วันนี้สำคัญที่สุด : อนาคตยังมาไม่ถึง อดีตก็ผ่านไปแล้ว วันนี้ต่างหาก ที่เรายังจับต้องได้ กินให้อร่อย คุยให้เต็มเสียง ยิ้มให้สุดใจ สวดมนต์ ทำสมาธิ แผ่เมตตาบ่อยๆ 💡 ผมขอเติมท้ายบท การแก่ไม่ใช่การถอยหลัง มันคือการกลั่นกรองชีวิต คนวัย 65 ขึ้น คือคนที่ผ่านสงคราม ผ่านความรักผ่านความผิดหวัง ผ่านความสำเร็จ และผ่านความหลงตัวเองมาบ้าง เหลืออยู่แค่แก่นแท้ คือความเรียบง่าย แก่แล้วไม่ต้องยิ่งใหญ่ แค่สง่างามก็พอ และถ้ายังหัวเราะได้ แสดงว่ายังไม่แพ้โลก 🌿 ขอบคุณเจ้าของบทความนะคะ🙏🙏🙏
เมื่อเข้าสู่วัย 65 ปีขึ้นไป หลายคนอาจรู้สึกว่าต้องเคร่งครัดกับสุขภาพอย่างเข้มงวด แต่จริงๆแล้ว การใช้ชีวิตอย่างผ่อนคลายและรู้จักฟังใจตัวเองก็สำคัญไม่แพ้กัน ตามคำแนะนำในหนังสือกำแพงสูงวัย สิ่งที่ผมสะท้อนใจมากคือการไม่ต้องบ้าตัวเลขความดันหรือน้ำตาลในเลือดจนเครียด เพราะบางทีการควบคุมมากเกินไปอาจทำให้เราหมดแรงก่อนที่จะได้ใช้ชีวิตอย่างสนุกสนานจริงๆ นอกจากนี้ การกินอาหารที่อยากกินบ้าง เช่น ข้าวมันไก่ที่เต็มไปด้วยรสชาติความทรงจำวัยเด็ก ก็ช่วยเติมเต็มจิตใจและเพิ่มพลังให้ร่างกาย ในฐานะวัยเกษียณ ผมยังเห็นว่าการเคลื่อนไหวร่างกายอย่างเหมาะสม แม้จะเป็นการเดินช้าๆ หรือการเคี้ยวอาหารช้าๆก็ช่วยเตือนสมองว่าเรายังมีชีวิตชีวาอยู่ อีกเรื่องที่ผมเห็นด้วยมากคือการไม่ฝืนใจไปงานสังคมหรือไปพบคนที่เราไม่อยากเจอ การเลือกใช้เวลาทำสิ่งที่ทำแล้วมีความสุข และไม่ต้องพิสูจน์ตัวเองให้ใครเห็น ถือว่าเป็นเสรีภาพอันล้ำค่าของวัยนี้ เรื่องของการใจกล้าลองเรียนรู้อย่างต่อเนื่องก็ช่วยเปิดมุมมองใหม่ๆ ให้เรายังรู้สึกเป็นหนุ่มสาวในใจ การเรียนภาษาหรือเดินทางไปที่ที่ไม่เคยไป ไม่เพียงทำให้สมองกระปรี้กระเปร่า แต่ยังทำให้ชีวิตไม่หยุดนิ่ง และสิ่งสำคัญมากคือการยอมรับความเปลี่ยนแปลง เช่น การหลงลืมเล็กๆ น้อยๆ เป็นธรรมดา อย่าเครียดหรือท้อถอย เพราะสมองก็เหมือนบ้านเก่าที่ต้องมีการดูแลและพักผ่อนบ้าง ผ้าอ้อมที่อาจดูเป็นปัญหา เมื่อมองในแง่บวก มันช่วยให้เราสามารถออกไปใช้ชีวิตนอกบ้าน ออกไปเที่ยวและพบปะผู้คนได้อย่างอิสระมากขึ้น ไม่ใช่สัญญาณของความพ่ายแพ้ ท้ายสุด การออกไปสัมผัสแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้า พร้อมเสียงหัวเราะและบทสนทนาเล็กๆ น้อยๆ กับเพื่อน เป็นวิตามินชีวิตที่ไม่มีค่าใช้จ่ายแต่มีคุณค่าทางใจสูงมาก ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งว่าการแก่ไม่ใช่ถอยหลัง หากแต่เป็นการกลั่นกรองและเลือกสิ่งที่สำคัญในชีวิตมากขึ้น วัย 65 ขึ้นไปจึงเป็นช่วงเวลาที่เราสามารถใช้ชีวิตอย่างสง่างาม เพียงแค่หัวเราะได้และชื่นชมโลกใบนี้อย่างใจเย็นก็นับว่ายังไม่แพ้โลกแล้วจริงๆ
