ความสุขในชีวิตประจำวันมักถูกมองว่าเป็นผลจากสิ่งภายนอก เช่นความสำเร็จ ความมั่งคั่ง หรือความสัมพันธ์ที่ดี แต่ตามคำสอนของธรรมะรุ่งอรุณ เล่ม 3 หน้า 68 โดยหลวงพ่อวิริยังค์ สิรินฺธโร ได้ชี้ให้เห็นว่า ความสุขที่แท้จริงมาจากใจของเราเอง และสิ่งที่เป็นรากฐานสำคัญของความสุขนั้นคือความเย็นใจที่เกิดจากการทำสมาธิ การทำสมาธิไม่ใช่เพียงแค่การทำให้ใจสงบในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น แต่เป็นเครื่องมือที่ช่วยให้ใจเราเข้าถึงความเย็นและความสงบลึกซึ้งที่สามารถติดตามตัวเราไปในทุกภพทุกชาติ นั่นหมายความว่าความสุขที่ได้จากสมาธิเป็นความสุขที่ยั่งยืนและลึกซึ้งยิ่งกว่าความสุขที่มาจากสิ่งภายนอก ในคำสอนของพระอาจารย์คม'อภิวโร จากวัดป่าธรรมคีรี ได้มีการเน้นย้ำถึงอนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ซึ่งสอนให้เราเข้าใจว่าสิ่งต่างๆ ในชีวิตมีการเปลี่ยนแปลง และความทุกข์คือส่วนหนึ่งของชีวิต การตระหนักถึงความเปลี่ยนแปลงนี้ช่วยให้จิตใจเราไม่หลงไปกับความสุขชั่วคราว และพร้อมรับมือกับความไม่แน่นอน สมาธิจึงเป็นการพัฒนาจิตใจที่สำคัญ เพราะใจของเราจะเติบโตและมีพลังเมื่อฝึกสมาธิอย่างต่อเนื่อง ซึ่งจะทำให้เรามีสติสัมปชัญญะ และสามารถเผชิญกับความท้าทายต่างๆ ในชีวิตด้วยความเย็นใจ การนำคำสอนนี้ไปใช้ในชีวิตประจำวัน อาจเริ่มด้วยการฝึกสมาธิอย่างสม่ำเสมอ เช่น การนั่งสมาธิในเวลาวันละไม่กี่นาที หรือทำสมาธิเดิน โดยมีจุดมุ่งหมายเพื่อสร้างความสงบในใจ และทำให้ใจเย็นลงจากความวุ่นวายที่เกิดขึ้นในจิต ดังนั้น ความสุขที่แท้จริงจึงไม่ใช่การไล่ตามความสุขชั่วคราวจากสิ่งที่เปลี่ยนแปลง แต่คือการเข้าใจและพัฒนาใจตัวเองผ่านสมาธิ เพื่อให้เกิดความเย็นใจที่ติดตัวเราไปในทุกช่วงเวลาของชีวิต และทุกภพทุกชาติต่อไป