จากประสบการณ์ที่ได้สะท้อนแนวคิดนี้ ผมเริ่มตระหนักได้ว่าความสุขไม่จำเป็นต้องมาจากสิ่งที่สมบูรณ์แบบหรือครบถ้วนตามมาตรฐานใดมาตรฐานหนึ่ง ความพอดีอาจเป็นเป้าหมายที่ดูน่าปรารถนา แต่กลับอาจทำให้เรารู้สึกว่างเปล่าหรือกดดันหากไม่สามารถทำให้ครบได้ ในทางตรงกันข้าม ความพอใจ คือความรู้สึกที่เกิดจากการยอมรับในสิ่งที่มีและสิ่งที่เป็นอยู่ โดยไม่ต้องเปรียบเทียบกับใครหรือกับมาตรฐานภายนอก นั่นหมายความว่า ความสุขแท้จริงเกิดขึ้นเมื่อใจเราเต็มใจและพอใจในสิ่งเล็ก ๆ รอบตัว เช่น การมีสุขภาพดี การได้ใช้เวลากับคนที่รัก หรือแม้กระทั่งการได้สัมผัสกับธรรมชาติในวันที่อากาศดี ผมพบว่าการฝึกฝนจิตใจให้มีความพอใจกับสิ่งที่อยู่รอบตัวช่วยลดความเครียดและความวิตกกังวลได้อย่างมาก การยอมรับในความไม่สมบูรณ์เปลี่ยนมุมมองให้เราเห็นคุณค่าของชีวิตในทุก ๆ วัน ดังนั้น ใครที่กำลังมองหาความสุข ลองเปลี่ยนคำถามจาก "ฉันมีความพอดีหรือยัง?" เป็น "ฉันพอใจกับสิ่งที่ฉันมีหรือเปล่า?" คุณอาจจะพบว่าแท้จริงแล้วความสุขนั้นอยู่ใกล้ตัวกว่าที่คิดเสมอ