ช่วงหนึ่งที่ผมสังเกตเห็น คือเมื่อเดินทางไปต่างประเทศ หลายบ้านจะมีธงชาติของประเทศนั้นปักเยอะมากหน้าบ้าน เป็นสัญลักษณ์ของความรักชาติและภาคภูมิใจในความเป็นประเทศตนเอง แต่กลับกันในเมืองไทย คนปักธงชาติหน้าบ้านกลับน้อยมาก จึงอยากลองแชร์ประสบการณ์และความคิดที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ครับ ผมคิดว่าส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะความเป็นวัฒนธรรมและนิสัยไทย ที่ค่อนข้างสุภาพและไม่ชอบแสดงออกเด่นชัดเกินไป ซึ่งอาจถูกมองว่าเกินงามหรือทำให้ดูเบียดเบียนผู้อื่น แต่ในอีกแง่ก็สามารถพัฒนาให้การแสดงความรักชาติผ่านการปักธงหน้าเป็นเรื่องปกติและเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของการร่วมเป็นส่วนหนึ่งของสังคมได้ นอกจากนี้ในบางพื้นที่หรือชุมชนเองอาจยังขาดการส่งเสริมเรื่องนี้อย่างจริงจัง หรือไม่ก็ไม่มีการจัดกิจกรรมรณรงค์ที่ช่วยกระตุ้นให้ประชาชนเห็นความสำคัญของการมีธงชาติหน้าบ้าน ในประเทศอื่นๆ มักจะมีวันชาติ หรือกิจกรรมที่ย้ำเตือนความรักชาติเป็นประจำ ทำให้คนจำค่าและเห็นความสำคัญในการแสดงออกผ่านธงชาติ ถ้าเราลองเริ่มที่ตัวเรา วางธงชาติไว้หน้าบ้านในวันสำคัญทางชาติ หรือแม้แต่ในชีวิตประจำวัน ก็จะช่วยสร้างกระแสความภาคภูมิใจและส่งผลต่อจิตสำนึกของคนรอบตัวและคนในชุมชนได้เช่นกัน การปักธงชาติไม่จำเป็นต้องใหญ่โต แค่มีความตั้งใจและความนับถืออย่างแท้จริงก็เป็นสิ่งที่ดีและมีความหมายแล้วครับ สุดท้ายนี้หากทุกคนร่วมใจกันเริ่มที่บ้านตัวเอง การแสดงออกถึงความรักชาติและความสามัคคีจะขยายวงกว้างขึ้นในสังคมไทย และส่งผลดีในด้านความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของคนในชาติครับ