Sometimes... people who are "saving" others may be tired, no different. We may have seen someone comforting others.
Sometimes...
Someone who "saves" someone else.
May be tired, no different
We may have seen someone.
Always comforting others
Waiting to reach out
Waiting to cheer
Keep quietly carrying the problems of those around you.
Until many people accidentally think that
He's a strong man.
Not tired.
Not tired.
And don't need anyone to take care of it.
But the truth is...
People who support others
Sometimes there is almost no strength to stand by yourself.
He's probably drowning, too.
Just choose to help others before helping yourself
Our lives are like the image of that goldfish.
Despite being difficult
But also trying to deliver water to the other side to survive.
Because some people grow up being "givers."
Until forgetting that
I also have a tired heart.
Many times...
The person who smiles is the best.
Probably the one who cried the quietest.
The one who looks the strongest.
Could be someone who wants to have someone ask that.
"Tired?"
And the people who help everyone.
May be waiting for someone
Put your hand back to help him, too.
Don't overlook the people who are always on our side.
Because maybe...
He didn't want much.
Just listening.
Small attention.
Or the ordinary question that
"Can you do it today?"
It could be an important force.
That helped his life and heart.
Because in the end
No one can be strong at any time.
Even those who are helping others.
ในชีวิตจริง ผมเชื่อว่าหลายคนเคยเจอหรือรู้จักคนที่มักเป็นกำลังใจให้คนอื่นเสมอ เช่น เพื่อนร่วมงานที่คอยรับฟังปัญหา หรือคนในครอบครัวที่พร้อมจะช่วยเหลือโดยไม่บ่นแม้ตัวเองจะเหน็ดเหนื่อยก็ตาม จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมสังเกตเห็นว่า "ไม่มีอะไรใหญ่เกินกว่าความพยายามและความตั้งใจ" เหมือนข้อความในภาพที่ว่าไว้ คนเหล่านั้นมักวางใจผู้อื่นไว้ก่อน มักจะบอกว่าไม่เป็นไร ทั้งที่ในใจอาจรู้สึกเหนื่อยล้าและท้อแท้มากกว่าที่เห็น บางครั้งการเป็นผู้ให้มากเกินไปจนลืมดูแลตัวเอง อาจทำให้เกิดความเครียดสะสมและสุขภาพจิตแย่ลง การรับรู้ความเหน็ดเหนื่อยของคนใกล้ตัวจึงสำคัญมาก เพราะแค่คำถามง่าย ๆ เช่น "วันนี้ไหวไหม" หรือการรับฟังอย่างตั้งใจ ก็สามารถเป็นพลังใจให้พวกเขาได้อย่างมาก ผมแนะนำว่าควรส่งเสริมวัฒนธรรมการดูแลและสื่อสารในครอบครัวและที่ทำงาน ให้ทุกคนรู้สึกว่าสามารถแสดงออกถึงความเหนื่อยล้าหรือขอความช่วยเหลือได้โดยไม่ต้องกลัวการตัดสิน สุดท้ายแล้ว "ไม่มีใครเข้มแข็งได้ตลอดเวลา" แม้แต่คนที่คอยช่วยเหลือคนอื่นอยู่เสมอ เราควรใส่ใจและให้ความรักความอบอุ่นแก่กัน เพื่อสร้างสังคมที่ไม่ทิ้งใครไว้ข้างหลัง
