พบแล้ว กิ้งกือมังกรสีชมพู

หลายคนถามเหมือนกันว่า “กิ้งกือมังกรสีชมพูมีพิษไหม” จากที่เราไปเจอด้วยตาตัวเองที่หุบป่าตาด จ.อุทัยธานี (ช่วงหน้าฝนปลายๆ) ขอเล่าแบบคนไปเที่ยวจริงๆ เลยนะคะว่า ตัวมันเล็กมากแต่สีชมพูสดเด่นบนพื้นสีเข้ม/ดินชื้น เห็นแล้วอยากถ่ายรูปใกล้ๆ มาก แต่ขอย้ำก่อนเลยว่า “ดูได้ แต่อย่าจับ” เหตุผลคือกิ้งกือหลายชนิดมีสารป้องกันตัว เวลาเครียดหรือถูกรบกวนจะปล่อยของเหลว/กลิ่นออกมา บางแหล่งข้อมูลพูดถึงสารกลุ่มไซยาไนด์ในสารคัดหลั่งของกิ้งกือมังกรสีชมพูได้ ซึ่งประเด็นนี้ทำให้คนยิ่งสงสัยว่าอันตรายถึงตายไหม ในมุมคนเที่ยวธรรมชาติ สิ่งที่ควรรู้คือ: ต่อให้ไม่ถึงขั้นอันตรายทันทีในทุกกรณี แต่การสัมผัสโดยตรงเสี่ยงระคายเคืองผิว หนังตา หรือเข้าปาก/จมูกได้ โดยเฉพาะเด็กเล็ก คนผิวแพ้ง่าย และถ้าบังเอิญเอามือไปขยี้ตา อาจแสบมากค่ะ ทริคที่เราใช้ตอนเจอคือ ยืนดูระยะห่างพอสมควร ซูมกล้องเอา หลีกเลี่ยงการใช้แฟลชแรงๆ และไม่เอาของไปเขี่ยให้มันขดตัว (บางคนชอบแกล้งให้ “ม้วนเป็นวง” เพื่อถ่าย) เพราะนอกจากเสี่ยงโดนสารคัดหลั่ง ยังทำให้สัตว์เครียดด้วย ถ้าจะถ่ายให้เห็นสีชมพูชัดๆ ลองหามุมที่พื้นหลังเป็นดินดำ/ซากพืชเปียกชื้น จะตัดสีสวยมาก แล้วจะไปช่วงไหนดี? จากประสบการณ์และข้อมูลหน้าพื้นที่ ช่วงที่มีโอกาสพบคือประมาณสิงหาคม-พฤศจิกายน เพราะป่าชื้น มีซากพืชใบไม้เยอะ เป็นสภาพแวดล้อมที่มันชอบ แต่ก็ยังถือว่า “เจอยาก” มากๆ วันไหนคนเยอะ/เสียงดัง หรือเดินเร็วๆ อาจเดินผ่านแบบไม่ทันเห็นเลย แนะนำเดินช้าๆ มองพื้นตามขอบทางและบริเวณที่มีเศษซากพืช เรื่องการเที่ยวหุบป่าตาดแบบสั้นๆ: ค่าเข้าผู้ใหญ่ประมาณ 30 บาท เด็ก 20 บาท (เผื่อเตรียมเงินสด) ข้างในบางช่วงค่อนข้างมืดและชื้น พื้นลื่นได้ง่าย ควรใส่รองเท้าผ้าใบหรือรองเท้ากันลื่น และพกสเปรย์กันยุง น้ำดื่มเล็กๆ ไปด้วย ถ้าเผลอสัมผัสโดยไม่ตั้งใจ: รีบล้างมือด้วยสบู่และน้ำเยอะๆ อย่าเอามือจับหน้า/ขยี้ตา ถ้ามีอาการแสบ ตุ่ม ผื่น หรือระคายเคืองมากผิดปกติ ให้ไปพบแพทย์และบอกว่าอาจสัมผัสสารคัดหลั่งจากกิ้งกือค่ะ สรุปคือ “กิ้งกือมังกรสีชมพู” สวยและหายากจริง เหมาะกับสายธรรมชาติสุดๆ แต่ให้ดูด้วยความเคารพธรรมชาติ ไม่จับ ไม่รบกวน แล้วจะได้ทั้งรูปสวยและปลอดภัยค่ะ