เรื่องราวจาก #เราต้องเลือกจ้า ที่มีการพูดถึงการเลือกใจในความสัมพันธ์นั้น ทำให้ผมนึกถึงประสบการณ์ส่วนตัวเมื่อผมต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่คนที่เรารักหรือไว้ใจกลับทำให้เรารู้สึกไม่มั่นคง เช่นเดียวกับคำว่า “ทําไมเราให้สิทธิ์คนทรยศเลือกวะ” ที่ผู้พูดตั้งคำถามไว้ ซึ่งสะท้อนความเจ็บปวดและความสับสนในใจ ผมเคยมีช่วงเวลาที่ต้องเผชิญกับความสงสัยและระแวงในความสัมพันธ์ ที่บางครั้งเรารู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นคนที่ล็อคความรู้สึกและไม่ไว้ใจคนรอบข้างเหมือนในประโยค “หนูจะระแวงมากๆ” และ “ตั้งแต่นี้เป็นต้นไปหนูจะไม่ชอบตัวเองเวอร์ชั่นระแวงเลยอะ” นั่นทำให้ผมเรียนรู้ว่าการดูแลตัวเองและตั้งขอบเขตในความสัมพันธ์นั้นสำคัญมาก เพราะถ้าเราไม่ดูแลใจตัวเองให้ดี เราจะไม่มีความสุข แม้จะรักใครมากแค่ไหน จากประสบการณ์นี้ ผมแนะนำว่าเวลาเราต้องเลือกใครสักคนในชีวิต ควรใช้หัวใจและสมองควบคู่กัน และอย่าให้ความระแวงหรือความไม่มั่นใจครอบงำตัวเองจนทำลายความสุข ผมพบว่าการพูดคุยเปิดใจกับคนที่เรารักและซื่อสัตย์ต่อตัวเองช่วยให้เราสามารถเลือกได้อย่างชัดเจนและมีสติมากขึ้น นอกจากนี้ การตั้งคำถามว่าเราควรให้สิทธิ์ใครหรือไม่ ก็เป็นการทบทวนตัวเองที่สำคัญมาก ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีใครอยากตกอยู่ในสถานการณ์ที่ตัวเองรู้สึกถูกทรยศหรือระแวงใจ แต่การเรียนรู้จากประสบการณ์และการเปิดใจรับฟังความคิดเห็นของคนอื่นช่วยให้เราผ่านช่วงเวลาที่ท้าทายนี้ไปได้ อยากให้เพื่อนๆ ที่อ่านได้ลองสำรวจและเลือกสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับตัวเองในทุกความสัมพันธ์ เพราะชีวิตคือการเรียนรู้และเติบโตผ่านการเลือกนั้นเอง