Not confident in ourselves. Fear people know we're not really good.
🫧 25 years old with self-confidence, with a sense of fear all along, afraid that someone will catch that what we do or what we achieve is actually not because we are good at it.
👧🏻 I speak English, listen, read, write, get 800 + TOEIC exams, have been to Work and Travel in America for three months, everything is proof that I'm doing well.
But believe it, today you are not good at yourself, and you are afraid that people will know that we are not good at it.
I thought it was because of luck.
I think it's because of luck.
I was never really proud of myself. I was "just Fluke."
I came to know the word Imposter Syndrome.
We often doubt our abilities and believe that success is due to luck rather than ability.
I still am today.
But there are three small ways to make me more kind to myself. I want to share it with everyone.
1. Separate "thought" from "truth"
From the book Why Has Nobody Told Me This Before?
Because not every idea our brain creates is always real.
2. Accept yourself not necessarily perfect
Sometimes we may set the standard for ourselves too high.
Not being perfect. Being not good.
Every human being always has a space to learn and develop.
3. Try to see how far we have walked
And be more kind to yourself.
This feeling hasn't gone away yet.
But hopefully believe more in yourself one day.
Who has this condition and how to manage their feelings? Can they have a trick or talk? 🥰✨
# lemon 8 girls # Develop yourself # Not confident # LoveYourself # Love yourself
ในช่วงอายุประมาณ 25 ปี หลายคนอาจเคยรู้สึกเหมือนกันว่าความสำเร็จต่างๆ ที่ได้มาไม่ได้เกิดจากความสามารถของตัวเองจริงๆ แต่เป็นเพราะโชคช่วย หรือความบังเอิญที่เกิดขึ้นเท่านั้น ซึ่งอาการแบบนี้เรียกว่า Imposter Syndrome หรือภาวะหลอกตัวเองว่าตัวเองไม่เก่งแม้จะประสบความสำเร็จแล้วก็ตาม ประสบการณ์ส่วนตัวเองกับภาวะนี้ก็เป็นเรื่องที่หลากหลายและลึกซึ้ง บางครั้งเรารู้สึกว่าคนรอบตัวมองเราเก่งกว่าความเป็นจริง แต่ก็กลัวว่าความลับที่แท้จริงจะถูกเปิดเผย เมื่อรู้จักและเข้าใจว่าภาวะ Imposter Syndrome เป็นเรื่องปกติในคนจำนวนมากแล้ว จะมีวิธีปรับทัศนคติและรับมือกับมันได้ดีขึ้น สิ่งที่สะท้อนผ่านการอ่านหนังสือและฝึกฝนตัวเอง คือการแยกแยะระหว่าง "ความคิด" กับ "ความจริง" เราอาจจะคิดว่าตัวเองไม่ได้เก่งจริงหรือไม่มีคุณค่าจริงๆ แต่จริงๆ แล้วความคิดเหล่านี้ไม่ได้สะท้อนความเป็นจริงเสมอไป การตั้งคำถามกับความคิดที่เกิดขึ้นว่าจะมีหลักฐานหรือข้อเท็จจริงอะไรที่สนับสนุนหรือขัดแย้งกับความคิดนั้น ช่วยให้เรามองเห็นภาพที่ชัดเจนและเป็นกลางขึ้น อีกเรื่องหนึ่งคือการยอมรับความไม่สมบูรณ์แบบของตัวเอง การตั้งมาตรฐานที่สูงเกินไปอาจทำให้รู้สึกผิดหรือกดดันตัวเองมากเกินไป การเรียนรู้ที่จะเห็นว่าแม้จะมีความผิดพลาดหรือข้อบกพร่อง แต่ก็ยังมีคุณค่ามากพอ และสามารถพัฒนาต่อไปได้ ก็เป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยเพิ่มความมั่นใจ สุดท้าย การได้ย้อนมองเส้นทางของตัวเอง ว่าเดินผ่านมาได้ไกลขนาดไหนแล้ว ทำให้มองเห็นความก้าวหน้าและพัฒนาการของตนเองอย่างเป็นรูปธรรม เป็นวิธีหนึ่งที่ช่วยปลอบใจและสร้างกำลังใจให้กับตัวเองได้ดีเหมือนกัน สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับความรู้สึกไม่มั่นใจในตัวเองหรือกลัวว่าคนอื่นจะจับได้ว่าเราไม่เก่งจริง ลองนำวิธีเหล่านี้ไปปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อให้เราสามารถก้าวผ่านความรู้สึกนี้ไปอย่างใจเย็นและเข้าใจตัวเองมากขึ้นนะครับ
