เจอาเน่ แวน คลากส์ เด็กหญิงในกล่องปริศนา

🤍 เด็กน้อยผู้ไร้เดียงสา 🤍

               ในวันที่ 17 กันยายน ปี คริสต์ศักราช 1897 ณ ประเทศเบลเยี่ยม เด็กหญิงนาม เจอาเน่ แวน คลาสก์ (Jeanne Van Calck) หรือที่จักในนาม โจแอนนา เธอได้ลืมตาดูโลก โดยที่ผู้เป็นพ่อของเธอซึ่งเป็นขณะนั้นทำงานอยู่สำนักพิมพ์ Le Soir ได้ตัดสินใจทอดทิ้งภรรยาและลูกสาว โดยที่เขานั้นไม่เคยแม้แต่ที่ได้รู้ถึงการเกิดมาของ โจแอนนา ลูกสาวของตน

               หนูน้อยโจแอนนาจึงได้เติบโตมากับแม่ และตายายของเธอ โดยเมื่อเธออายุได้ 8 ปี เธอได้อาศัยอยู่กับคุณตาและคุณยาย ที่บ้านของทั้งสอง ณ กรุงบรัสเซลส์ โดยที่แม่ของโจแอนนานั้นอาศัยอยู่ที่บ้านอีกหลัง

               โดยแทบจะทุกวัน ในช่วงหัวค่ำ คุณตาและโจแอนนา จะพากันเดินทางไปเยี่ยม ฟอร์งซัว แวน คลากส์(Françoise Van Calck) แม่ของโจแอนนา ที่อาศัยอยู่อีกบ้านที่ไม่ห่างไปนัก โดยทั้งสามจะใช้เวลาร่วมกับราวๆ 1-2 ชั่วโมง ก่อนที่โจแอนนาและคุณตา จะขอลากลับบ้าน

🖤 การเดินทางครั้งแรก 🖤

ณ เวลา 18:30 น. ของเย็นวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906 โจแอนนา เด็กหญิงผู้ขณะนั้นมีอายุได้เพียง 8 ขวบ ได้เตรียมตัวที่เดินไปเยี่ยมแม่ของเธอเฉกเช่นทุกๆวัน

แต่โชคไม่เข้าข้าง เมื่อเย็นวันนั้น คุณตาของโจแอนา ผู้ซึ่งจะต้องเดินไปพร้อมกับเธอทุกๆวัน เกิดมีงานที่ทำไม่เสร็จ คุณตาจึงได้อนุญาตให้เด็กหญิงตัวน้อย ได้เดินเท้าออกจากบ้านไปหาแม่ตามลำพังเป็นครั้งแรก... แต่ทว่า โจแอนนา ไม่เคยเดินไปถึงบ้านแม่ของเธอ

🖤 ค่ำคืนอันโหดร้าย 🖤

               เวลา 23:45 นาที ขณะที่โจเซฟ อินเลนบอส (Joseph Eylenbosch) ช่างเครื่องจากร้าน Théâtre de l'Alhambra และลูกชายของเขากำลังเดินอยู่บนถนน สายตาของพวกเขาทั้งคู่ก็ไปพบเข้ากับ กล่องพัสดุปริศนา ที่ตั้งอยู่หน้าบ้านเลขที่ 22 ถนน rue des Hirondelles/Zwaluwenstraat (โดยบ้านหลังนี้ได้ถูกรื้ออกไปในปี 1965)

               ในขณะนั้นเองที่นายตำรวจนาม กุลสตาฟ แวนดัมเม (Gustave Vandamme) ได้ถูกเรียกตัวไปยังที่เกิดเหตุ พร้อมกับตำรวจคู่หู ปิแอร์ โนเอล (Pierre Noël) ผู้ซี่งเป็นคนถือกล่องปริศนานั้นกลับไปยังสถานีตำรวจ Nieuwe Graanmarkt

               ทันทีที่ไปถึงยังสถานีตำรวจ หัวหน้าตำรวจเดสเมด์ ได้เข้าตรวจสอบกล่องปริศนาดังกล่าว พร้อมกับบอกให้ โนแอล ช่วยเปิดกล่องนั้นออกให้เขาที ซึ่งโนแอลก็ปฏิบัติตาม โดยที่ไม่ใครคิดถึงสิ่งที่พวกเขาจะได้พบเจอในกล่องที่ว่านั้น

               เมื่อกล่องพัสดุได้ถูกเปิดออก นายตำรวจทั้งสามพบกับ เสื้อโค้ตสีน้ำเงิน และชุดเดรสลายตาราง แต่เมื่อพวกเขาได้มองเข้าใกล้อีกนิด พวกเขาก็ได้พบกับเลือดที่แห้งกรัง และร่างไร้วิญญาณของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ร่างของเธอยังอุ่นอยู่ เห็นได้ชัดว่า เธอเพิ่งเสียชีวิตได้ไม่นาน

               เด็กน้อยถูกชำแหละ แล้วห่อด้วยกระดาษบางๆ มัดอย่างแน่นหนาด้วยเชือกป่าน ชิ้นส่วนขาของเด็กหญิงถูกตัดออกไป โดยขาที่ว่านั้นก็ไม่ได้ถูกใส่ไว้พร้อมกับร่างของเธอแต่อย่างใด

               การพบกล่องปริศนา จนไปถึงร่างไร้วิญญาณของเด็กหญิง ทำให้ผู้บัญชาการตำรวจ ต้องถูกปลุกขึ้นมาจากเตียงกลางดึก สื่อมวลชนตื่นตัวอย่างรวดเร็ว

               ชายสองคนเดินรีบทางมายังสถานีตำรวจ เพื่อแจ้งข่าวการหายตัวไปของเด็กหญิงนาม โจแอนนา และพวกเขาก็พบความจริงที่น่าสลดว่า เสื้อผ้าของเด็กหญิงในกล่องพัสดุ ล้วนตรงตามกับเสื้อผ้าที่โจแอนนาสวมใส่ในขณะที่เธอหายตัวไปอย่างชัดเจน เด็กหญิงในกล่อง...คือโจแอนนา

               วันถัดมา กลุ่มคนมารวมตัวกันอย่างล้มหลามหน้าบ้านเลขที่ 22 หนึ่งในนั้นึคือ ฟอร์งซัว ผู้เป็นแม่ของโจแอนนา เมื่อทราบข่าวการเสียชีวิตของลูกสาว ฟอร์งซัวก็ถึงกลับเสียใจ จนเป็นลม หมดสติไป

🖤 ฆาตกรที่ประชาชนสาปแช่ง🖤

               คดีเด็กหญิงในกล่องปริศนา ได้เจ้าหน้าที่ชันสูตร เอมิล เดอ มอต (Emile De Mot) เป็นผู้พลิกศพ โดย เอมิล เดอ มอต สันนิฐานว่า การฆาตกรรมในครั้งนี้ อาจมีฆาตกรมากกว่าหนึ่งคน โดยหนึ่งในนั้น อาจเป็นคนหรือทักษะการแล่ ชำแหละเนื้อ เช่นแพทย์ หรือคนแล่เนื้อ

               ผลการชันสูตรของหนูน้อยโจแอนนา ได้รับการวินิจฉัยอย่างรวดเร็วว่า โจแอนนาต้องพบกับชะตากรรมอันแสนโหดร้าย เธอได้จากไปอย่างทุกข์ทรมาน จากการถูกบังคับให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์เป็นปริมาณมาก จนกระทั่งร่ายกายของเธอรับไม่ไหว ทำให้เธออาเจียนอย่างรุนแรง และขาดอาการหายใจ จากอาการอาเจียนจนหายใจไม่ออก แต่เท่านั้นยังไม่โหดร้ายพอสำหรับคนร้าย เพราะผลการชันสูตรยังพบอีกว่า โจแอนนาได้ถูกกระทำชำเราอีกด้วย เวลาเสียชีวิตของเธอ ถูกประมาณไว้ที่ 20 -21 :00 น. ของค่ำวันที่เธอได้หายตัวไป

พิธีศพของโจอานาถูกจัดขึ้น เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 1906 พร้อมกับฝูงชนนับพันที่เข้าร่วมพิธีไว้อาลัย เจ้าหน้าที่ชันสูตรเอมิล เดอ มอต ได้เป็นประธานในการเชิญศพของเธอจากห้องเก็บศพโรงพยาบาล Saint-Pierre ไปยังสุสานที่บรัสเซลส์ ท่ามกลางเสียงสาปแช่งของฝูงชนที่ตะโกนสาปส่งฆาตกรที่กระทำการอันชั่วร้ายต่อโจแอนนา

🖤 การสืบคดีที่ไร้ศักยภาพ🖤

ถึงกระนั้น ตำรวจยังพยายามแกะรอยตามหาคนร้าย โดยการออกค้นหาตามคลองต่างๆ เผื่อจะพบเจอกับชิ้นส่วนขาของหนูน้อย โจแอนนา แต่ทว่า พวกเขาก็ไม่เคยพบกับขาที่หายไปเลย

ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 1906 คนสวน ชื่อนายบูเอลส์ (Buelens) ได้พบเข้ากับกล่องพัสดุ 2 กล่อง ขนาดประมาณ 40 เซนติเมตร ภายในสวนสาธารณะ Royal Stuyvenbergh Farm โดยที่วันก่อนหน้า เจ้าหน้าทีก็ได้มีการพบรองเท้าบู้ทของโจอานาตกอยู่ในบริเวณใกล้เคียง เช่นกัน

ถึงกระนั้น คดีก็ไม่กระเตื้อง รัฐบาลเบลเยี่ยมได้ประกาศเสนอเงินรางวัลกว่า 20,000 ฟรังก์ สำหรับให้ผู้ใดก็ตามที่สามารถระบุตัวฆาตกรได้ รวมถึงเสนอที่ลดโทษให้ผู้มีส่วนร่วมในคดีฆาตกรรมโจแอนนา หากว่าเขาผู้นั้นเต็มใจที่เข้ามามอบตัว

เจ้าหน้าที่ลิเบรคท์ (Librechts) และสุนัขตำรวจคู่ใจนามว่า เจ้าโฟเล็ตต์ ( Folette) ได้ถูกส่งไปยังสถานที่เกิดเหตุ สุนัขตำรวจได้หยุดที่หน้าบ้านเลขที่ 22 และเริ่มไล่เห่าไปเรื่อยๆกระทั่งถึงตรงหน้าบ้านของปู่และย่าของโจแอนนา

ในเวลาต่อมา ชาวสเปนและแอลจีเรีย ได้ถูกเข้าจับกุม แต่ในสุดทั้งคู่ก็ถูกปล่อยตัว เนื่องจากไม่พบว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับคคี

 ณอง มานี (Jean Many) ลูกจ้างฝึกงานในร้านขายเนื้อ ที่มักจะมาเดินขอทานตามถนนจับกุมและถูกปล่อยตัวในเวลาต่อมาอีกเช่นกัน

ต่อมามีการพบเสื้อเปื้อนเลือดที่ถนนชอสเซ เดอ วาฟร์ Chaussée de Wavre  ซึ่งมี ดร. นิสเซนส์ ( Nyssens ) เป็นบุคคลต้องสงสัย แต่ไม่พบเบาะแสที่น่าเชื่อถือ ชายผู้นี้จึงปล่อยผ่านเฉกเช่นรายที่ผ่านๆมา

สื่อสิ่งพิมพ์ในยุคนั้นต่างวิพากษ์ วิจารณ์ถึงความประมาทและไร้ศักยภาพของเจ้าหน้าที่ตำรวจ ผู้ซึ่งไม่สามารถคลี่คลายคดีได้

ต่อมา หลุยส์ แฟรงค์ (Louis Frank) ทนายความชาวเปอร์เซียน ได้รวบรวมข้อผิดพลาดที่มีการไขคดีของโจแอนนา ที่มากถึง 29 จุด โดยเขาได้ตีพิมพ์ลงบทความในปี 1909 เผื่อแฉถึงความล่มเหลวในการทำคดีของตำรวจเบลเยี่ยม

หนึ่งในข้อผิดพลาด ที่หลุยส์ แฟรงค์ ได้พบคือ เบาะแสสำคัญประการหนึ่ง ซึ่งเจ้าหน้าที่ตำรวจไม่ได้ใส่ใจเลย ก็คือคำให้การของเด็กหญิง ที่เป็นเพื่อนบ้านของโจแอนนา ซึ่งเธอได้ให้การว่า เวลาราวๆ หนึ่งทุ่ม ของคืนที่โจแอนนาเสียชีวิต เธอได้เห็นโจแอนนาอยู่กับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ไม่ไกลจากบริเวณบ้านตายายของโจแอนนานัก เด็กหญิงกล่าวว่า ชายคนนั้นแลดูไม่มีพิษ มีภัย เพียงแค่เขาพาโจแอนนาเดินไปยังทิศทางตรงกันข้ามกับทางที่จะไปบ้านแม่ของเธอ เท่านั้นเอง  

ซึ่งแน่นอนว่า ตำรวจไม่ได้ใส่ใจกับคำให้การของเด็กหญิง เพียงเพราะว่า ตำรวจคิดว่า คำให้การของเด็กนั้น ไม่มีน้ำหนักพอที่จะเชื่อถือได้

🖤 นางฟ้าน้อยแห่งถนนรูเดส์อีรงเดลส์🤍

                ปัจจุบัน คดีของ เจอาเน่ แวน คลาสก์ (Jeanne Van Calck) หรือ โจแอนนา ก็ยังคงเป็นคดีที่หาตัวคนร้ายไม่พบ

                โดยมี เอมิล รอสเซล เจ้าของร้านเลอ ซัวร์ในขณะนั้น ระดมทุนสร้างอนุสาวรีย์หินอ่อนสีขาวเพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ เจอาเน่ แวน คลาสก์ (Jeanne Van Calck) "นางฟ้าน้อยแห่งถนนรูเดส์อีรงเดลส์" 

#เล่าเรื่อง #คดีฆาตรกรรม #คดีปริศนา