ในฐานะคนที่ได้เติบโตมาในภาคใต้ของประเทศไทยและเคยผ่านช่วงเวลายากลำบาก การได้พบเจอและร่วมกันเล่าเรื่องราวในพื้นที่อย่างกระบี่ ถือเป็นการเปิดโอกาสให้เราเข้าใจถึงความรู้สึกและเรื่องราวที่แท้จริงของเด็กใต้มากขึ้น หลายครั้งที่ความเศร้าถูกซ่อนเร้นไว้ใต้รอยยิ้มและการใช้ชีวิตประจำวัน เด็กใต้ในป้ายกระบี่ต้องเผชิญกับความท้าทายทางเศรษฐกิจ และสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้ออำนวย แต่ความเข้มแข็งและความรักในบ้านเกิดช่วยให้พวกเขาสามารถก้าวผ่านอุปสรรคเหล่านั้นได้ การเขียนและแบ่งปันเรื่องราวในเธรดเศร้า จึงเป็นเหมือนการปลดปล่อยความรู้สึก และเปิดโอกาสให้คนภายนอกได้เห็นภาพชีวิตจริงอย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังช่วยสร้างชุมชนที่อบอุ่นสำหรับคนที่ต้องการกำลังใจและการสนับสนุน สำหรับใครที่สนใจ อยากแนะนำให้ลองเริ่มต้นเล่าเรื่องราวของตัวเองในแง่มุมที่แท้จริง โดยไม่ต้องกลัวว่าจะถูกตัดสิน เพราะทุกคนมีความเศร้าและความสุขในแบบของตัวเอง และการแบ่งปันนี้อาจเป็นจุดเริ่มต้นของความเข้าใจและการยอมรับจากสังคมในวงกว้าง