การเป็นครูนาฏศิลป์นั้นไม่ใช่เรื่องง่ายเลยครับ โดยเฉพาะเมื่อคุณต้องรับผิดชอบเรื่องการเตรียมพร้อมและดูแลเรื่องเครื่องแต่งกาย เช่น การถักเปียปลอมซึ่งใช้เวลานานและความละเอียดสูง อย่างในกรณีนี้ที่ต้องถักถึง 50 ช่อ ซึ่งเป็นงานที่ต้องใช้ทั้งความอดทนและความชำนาญอย่างมาก นอกจากนี้ เวลาในการเตรียมเครื่องแต่งกายและอุปกรณ์สำหรับนักเรียนในแต่ละวันนั้นยาวนานมาก บางครั้งเริ่มตั้งแต่ตี 5 และทำงานต่อเนื่องจนถึงช่วงค่ำ ซึ่งทำให้ครูหลายคนรู้สึกปวดหลังและเหนื่อยล้าเป็นธรรมดา แต่สิ่งที่สำคัญกว่าก็คือความรักและความมุ่งมั่นที่จะส่งต่อศิลปะนาฏศิลป์ให้กับนักเรียนต่อไป จากประสบการณ์ส่วนตัว การได้เห็นนักเรียนแสดงออกด้วยทักษะที่ได้เรียนรู้และได้ฝึกฝน ทำให้ทุกความเหน็ดเหนื่อยนั้นคุ้มค่า นอกจากนี้ การได้ทำงานในสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยศิลปะและวัฒนธรรมแบบนี้ ยังช่วยเติมเต็มความรู้สึกและสร้างแรงบันดาลใจให้กับตัวครูเองด้วย ถ้าใครกำลังสนใจหรือต้องการทำงานในวงการนาฏศิลป์ ก็ต้องเตรียมตัวรับมือกับงานเบื้องหลังที่หนักพอสมควร เช่น การทำเปียปลอม การเตรียมเครื่องแต่งกาย รวมทั้งการดูแลสุขภาพตัวเองให้ดี เพื่อที่จะได้สามารถทำงานได้อย่างต่อเนื่องและมีประสิทธิภาพ สุดท้ายนี้ อยากแนะนำให้ครูนาฏศิลป์ทุกท่านหมั่นยืดเส้นยืดสายและดูแลสุขภาพหลังอย่างสม่ำเสมอ รวมถึงหาเวลาพักผ่อนเพียงพอ เพื่อให้ร่างกายและจิตใจพร้อมสำหรับการถ่ายทอดศิลปะอันทรงคุณค่านี้ต่อไปครับ