หลายครั้งที่เวลาเราอ่านคอมเม้นท์ในโพสต์ต่างๆ แล้วเกิดความรู้สึกอยากแสดงความคิดเห็น บางครั้งเสียงในหัวก็บอกให้เราเม้นท์ทันที แต่พอยกมือจะพิมพ์ดันรู้สึกขี้เกียจไม่อยากพิมพ์จริงๆ นี่คืออาการที่หลายคนในกลุ่ม "สายอ่านเม้น" ต้องเคยประสบกันแน่นอน จากประสบการณ์ส่วนตัว การติดตามอ่านคอมเม้นท์บ่อยๆ มันเหมือนเปิดโลกอีกใบหนึ่งที่สามารถเห็นมุมมองและความรู้สึกของคนอื่นๆ ที่หลากหลาย บางครั้งเม้นท์ก็สั้นๆ ขำๆ หรือแซวเล่นกัน ซึ่งสร้างความสุขเล็กๆ ในจิตใจ แต่ก็มีบางครั้งที่การอยากแสดงความคิดเห็นมันดันกลายเป็นภาระเมื่อเราไม่มีอารมณ์จะพิมพ์หรือแสดงออก จนต้องปล่อยผ่านไป อาการ "เสียงในหัวเม้นไปละนะ แต่มือมันขี้เกียจ" เป็นเรื่องที่เข้าใจง่ายและเข้าถึงได้กับคนที่ชอบอ่านมากกว่าเขียน ซึ่งตัวเราเองก็เคยเป็นแบบนั้นบ่อยๆ ทำให้เกิดความรู้สึกว่าความคิดอยากสื่อสารนั้นยังพุ่งพล่าน แต่การกระทำติดขัดเพราะความขี้เกียจ หรือความเหนื่อยล้า บางครั้งการเขียนเม้นท์ก็ทำให้เราต้องถอยกลับมามองตัวเองเหมือนกันว่าอยากให้การสื่อสารนั้นทำให้เราสบายใจจริงๆ หรือแค่เพียงความอยากร่วมเล่นสนุกกับผู้อื่น สุดท้ายสายอ่านมือขี้เกียจนี้ก็เป็นเรื่องขำๆ ที่ทุกคนสามารถเรียกเสียงหัวเราะ และผ่อนคลายกับการเล่นโซเชียลได้มากขึ้น ลองสังเกตตัวเองดูนะครับว่าเวลาอยากจะเม้นท์แต่ทำไม่ได้นั้น มันคืออะไร บางทีความขี้เกียจของมืออาจจะเป็นการให้เวลาตัวเองพักผ่อนจากโลกออนไลน์ก็ได้