ในชีวิตของผมเอง ผมก็เคยรู้สึกสับสนและกังวลเหมือนกันกับการไม่รู้ว่าควรจะใช้ชีวิตอย่างไร เพราะไม่มีคู่มือสอนชีวิตให้กับเรา ทุกคนต่างมีประสบการณ์และปัจจัยที่แตกต่างกัน ทำให้การแก้ไขปัญหา หรือหาทางออกในแต่ละสถานการณ์ก็ย่อมไม่เหมือนกัน เวลาที่ผมรู้สึกว่าไม่เข้าใจตัวเองหรือชีวิต ก็จะลองพูดคุยกับคนรอบตัว หรือแม้แต่เขียนบันทึกความรู้สึกของตัวเองออกมา เพื่อช่วยให้มองเห็นความคิดและความรู้สึกอย่างชัดเจนมากขึ้น สิ่งนี้ช่วยให้ผมเข้าใจว่าชีวิตไม่ได้ถูกสร้างมาให้เป็นแบบเดียวกัน ดังนั้นเราควรให้โอกาสตัวเองในการค้นหาวิธีที่ดีที่สุดที่เหมาะกับตัวเองโดยไม่ต้องเปรียบเทียบกับใคร การยอมรับความแตกต่าง และเตือนตัวเองว่าไม่จำเป็นต้องเป๊ะตามแบบใคร ทำให้เราใช้ชีวิตได้อย่างไม่เครียดมาก และพร้อมที่จะเปิดใจเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ บทความนี้จึงเป็นเหมือนการส่งเสริมให้ทุกคนกล้าพูดอะไรบางอย่าง (Say Something) เพื่อแสดงความเป็นตัวเองและแบ่งปันประสบการณ์ของแต่ละคน เพราะนั่นคือบทเรียนสำคัญที่ช่วยให้ชีวิตเดินหน้าไปอย่างมีความหมายมากขึ้น