การเลือกที่จะ "แกล้งโง่" หรือทำเป็นไม่รู้ ไม่ได้หมายความว่าเราโง่จริงๆ บางครั้งมันคือวิธีการปกป้องตัวเองจากเรื่องที่ไม่อยากเผชิญหน้า หรือการเก็บความรู้สึกที่เราไม่สามารถพูดออกไปได้จริงๆ ผมเองก็เคยประสบกับสถานการณ์ที่รู้ว่าคนรอบข้างทำอะไร แต่เลือกที่จะเงียบเพราะไม่อยากให้เกิดความขัดแย้ง หรือเพราะความสัมพันธ์นั้นมีความหมายสำคัญต่อใจ แม้บางครั้งมันจะทำให้ตัวเองรู้สึกจืดจางหรือไม่มีพลัง แต่ก็ยอมได้ เพราะสุดท้ายแล้ว ความสัมพันธ์หรือการอยู่ร่วมกันต้องมีความทุ่มเทจากใจจริง ผมเชื่อว่าการแกล้งโง่ในบางครั้งคือการให้โอกาสตัวเองและคนอื่นได้เรียนรู้และเติบโต มันไม่ใช่ความอ่อนแอ แต่เป็นความอดทนและความเข้าใจที่เรามอบให้ นี่คือบทเรียนที่ทำให้เราแข็งแกร่งขึ้นและรู้จักความเป็นจริงในชีวิตมากขึ้น