จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการเติบโตในชีวิตและความสำเร็จบางครั้งกลับทำให้มิตรภาพบางอย่างต้องเปลี่ยนไป ไม่ได้แปลว่าทุกคนที่เคยเป็นเพื่อนแท้จะยังอยู่ข้างเราในช่วงที่เราเจริญขึ้น ต้องยอมรับว่าเพื่อนแท้คือคนที่ไม่ได้เข้ามาแข่งขันหรืออิจฉา แต่พร้อมสนับสนุนและยินดีในความสำเร็จของเรา เมื่ออายุมากขึ้น ผมยิ่งตระหนักว่าการมีเพื่อนที่ไม่จิกกัด หรือลดคุณค่าของเราในเวลาที่เราก้าวหน้าคือของหายาก คนเหล่านี้คือที่ปลอดภัยสำหรับหัวใจ ที่ทำให้เรารู้สึกเป็นตัวเองโดยไม่ต้องแสร้งทำหรือกลัวว่าจะถูกตัดสิน เพื่อนแท้ไม่ได้จำเป็นต้องคุยกันทุกวัน หรือยืมเงินกันอยู่ตลอด แต่คือคนที่อยู่เคียงข้างเวลาที่เราประสบความสำเร็จไม่ใช่มาเหน็บแนมหรือประชดประชัน อีกทั้งยังช่วยให้เราเติบโตในด้านที่ดีขึ้น และให้กำลังใจในวันที่ยากลำบาก จึงควรระวังและรักษามิตรภาพกับคนที่ทำให้เรารู้สึกดี มีความสุข และเป็นตัวของตัวเอง เพราะชีวิตเราไม่ได้มีเพื่อนแท้จำนวนมากนัก อย่างไรก็ตาม การเสียเพื่อนจากการเติบโตไม่ใช่เรื่องผิดปกติ แต่เป็นการเปิดทางให้เราพบเจอคนที่เหมาะสมกับเส้นทางชีวิตของเราในอนาคต