“เก่งกับใครก็เก่งได้ แต่อย่าเก่งกับพ่อแม่”
เพราะทุกครั้งที่เราแย่… พ่อแม่คือคนที่รับได้เสมอ
ข้าวถ้วย น้ำขัน เคยหยิบยื่นให้
วันวานตอนยังเยาว์ แม่เคยป้อนจนเติบใหญ่
แล้ววันนี้…ทำไมต้องขึ้นเสียงใส่?
ทำไมต้องสร้างเวรกรรมกับคนที่รักเราที่สุด?
กับคนอื่น…ยังพูดเพราะ ประจบเอาใจ
แต่กับพ่อแม่ กลับตวาดเสียงดัง
น้ำตาแม่เพียงหยดเดียว
อาจกลายเป็น “บาปเวร” ที่ลูกไม่มีวันชดใช้ได้หมด…
หลายคนอาจไม่เคยคิดว่าคำพูดหรือการกระทำเล็กๆ น้อยๆ ที่เราทำกับพ่อแม่จะส่งผลกระทบลึกซึ้งมากกว่าที่คิด จริงๆ แล้วพ่อแม่เป็นคนที่อดทนและรักเราที่สุด พวกเขาผ่านร้อนผ่านหนาวเลี้ยงดูเราโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน แต่ถ้าเราเผลอใจร้อนตวาดใส่หรือพูดจาไม่สุภาพ คำพูดเหล่านั้นอาจทำให้พ่อแม่รู้สึกเจ็บปวดอย่างมากจนยากที่จะลืม บางครั้งความรักและความอดทนของพ่อแม่อาจถูกทดสอบในทางที่พวกเขาไม่ควรได้รับ การแสดงออกแบบอ่อนโยนและเคารพพ่อแม่ ไม่ได้หมายความว่าเราต้องอดทนทุกเรื่อง แต่เราควรมองเห็นความสำคัญของความสัมพันธ์ในครอบครัวที่อบอุ่นและมีความเข้าใจ การทำความเข้าใจว่าพ่อแม่ก็เป็นมนุษย์ที่มีความรู้สึก อาจเหน็ดเหนื่อยจากการใช้ชีวิตและต้องการความรักความเคารพจากลูกเหมือนที่ลูกต้องการจากพ่อแม่ ยิ่งไปกว่านั้น การดูแลใจ พูดจาดีๆ กับพ่อแม่ ไม่เพียงช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดี แต่ยังเป็นการสร้างความทรงจำที่ดีสำหรับทั้งสองฝ่ายในระยะยาว เพราะเวลาที่เรายังอยู่กับพ่อแม่ไม่ใช่สิ่งที่จะมีตลอดไป ดังนั้นควรใส่ใจและรักษาน้ำใจพ่อแม่ เพื่อไม่ให้วันหนึ่งเราต้องเสียใจในสิ่งที่พูดหรือทำลงไปโดยไม่ทันตั้งใจ


นั้นสิคะ..👍👍