การเป็นครูนั้นไม่ใช่แค่การสอนหนังสือเพียงอย่างเดียว แต่มันคือความผูกพันระหว่างครูกับนักเรียนที่บางครั้งก็ทำให้เรารู้สึกเหมือนเป็นครอบครัวเดียวกัน เมื่ออ่านข้อความของครูเอิร์นที่บอกว่า "ร้องไห้ทุกวัน" และ "ไม่อยากให้ถึงวันศุกร์" ทำให้รู้สึกได้เลยว่าความรักความผูกพันนี้ลึกซึ้งมากแค่ไหน ในมุมมองส่วนตัว ผมเข้าใจความรู้สึกนี้ดี เพราะเคยเป็นนักเรียนและได้เจอครูที่มีความรักและเอาใจใส่มากเกินกว่าบทเรียนของวันนั้นๆ วันศุกร์ในที่นี้อาจหมายถึงวันที่ต้องจากกันไปหรือสิ้นสุดสัปดาห์ซึ่งไม่ได้เจอกัน ทำให้ครูรู้สึกเหงาและคิดถึงนักเรียนมากขึ้น ความรู้สึกแบบนี้จึงไม่แปลกที่ครูเอิร์นจะแสดงออกมาด้วยอารมณ์ขำเศร้าในคราวเดียว การคิดถึงนักเรียนและความผูกพันนี้ยังเป็นกำลังใจให้ครูสู้ต่อไปในทุกๆ วัน ถึงแม้ว่างานสอนจะเหน็ดเหนื่อยและท้าทายแต่ความรักจากใจครูทำให้การสอนเต็มไปด้วยพลังและความหมายมากขึ้น ใครที่ติดตาม #ครูเอิร์นติดตลก จะได้เห็นอีกมุมหนึ่งที่น่ารักและใกล้ชิดกับชีวิตจริงของครูไทยในทุกๆ วัน สุดท้ายนี้ สำหรับใครที่เป็นครูหรือกำลังเรียนรู้บทบาทครู ก็อยากให้เข้าใจว่าความรู้สึกแบบนี้เป็นสิ่งที่ช่วยเติมเต็มชีวิตและทำให้การศึกษามีความหมายลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น