การอ้อนหรือแสดงความรักและความน่ารักนั้น ไม่ใช่ทุกคนจะถนัดหรือรู้วิธีอ้อนอย่างถูกวิธี ผมเองเคยรู้สึกว่าการอ้อนไม่ค่อยเก่งเหมือนคนอื่น แต่เมื่อได้ลองศึกษาวิธีการแสดงออกอย่างจริงใจ ก็ทำให้ความสัมพันธ์กับคนรอบข้างแน่นแฟ้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด จากประสบการณ์จริงที่ผมได้รับจากครูเอิร์น ครูชาวเชียงรายและครูที่แม่ฟ้าหลวง เน้นให้เราแสดงความรู้สึกออกมาอย่างไม่ต้องอายและใช้คำพูดที่อบอุ่น อ่อนโยน พร้อมสัมผัสที่เหมาะสม เช่น การยิ้ม การพูดจาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล หรือการใช้คำพูดที่สร้างความอบอุ่นใจ ทั้งหมดนี้ช่วยสร้างบรรยากาศเป็นมิตรและทำให้ผู้ฟังรู้สึกถูกใส่ใจ นอกจากนี้ การอ้อนก็เหมือนการสื่อสารที่ต้องรู้จักจังหวะที่จะทำให้ฟังดูธรรมชาติ ไม่ฝืนตัวเอง และไม่ทำให้ฝ่ายตรงข้ามรู้สึกเกร็งหรืออึดอัด สิ่งที่สำคัญคือต้องรู้ใจตัวเองและคนที่อ้อนด้วย เพื่อหลีกเลี่ยงความขัดแย้งหรือความเข้าใจผิด สำหรับคนที่อยากพัฒนาทักษะการอ้อน ผมแนะนำให้ลองฝึกพูดคำชมเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น บอกขอบคุณสำหรับสิ่งเล็กๆ น้อยๆ หรือแสดงความห่วงใยด้วยคำว่า "เป็นห่วงนะ" หรือ "ดูแลตัวเองด้วย" ซึ่งจะช่วยให้ความสัมพันธ์ดีขึ้นเรื่อยๆ และความสามารถในการอ้อนของเราก็จะพัฒนาขึ้นเองอย่างเป็นธรรมชาติ