ห๊ะ!! จะอายุ 48 แล้วเหรอ

พอพูดว่า “อายุ 48” หลายคนจะทำหน้าเหมือนกันเลย คือ ห๊ะ!! ถึงขนาดนี้แล้วเหรอ แต่เอาจริงๆ ความรู้สึกมันไม่ได้แก่แบบที่เคยกลัวตอนเด็กๆ นะ เรากลับรู้สึกว่า 48 คือวัยที่รู้จักตัวเองมากขึ้น เลือกอะไรให้ชีวิตง่ายขึ้น และไม่ต้องพยายามเอาชนะทุกเรื่องเหมือนเมื่อก่อน สิ่งที่เราเริ่มทำก่อนวันเกิดทุกปี (โดยเฉพาะตอนอายุ 48) คือ “เช็กใจ” มากกว่าเช็กอายุ ลองถามตัวเองว่า ปีที่ผ่านมาเหนื่อยกับอะไรที่สุด แล้วปีนี้อยากเบาลงตรงไหน บางอย่างแก้ไม่ได้ทันที แต่แค่รู้ทันว่าเราไม่โอเคกับอะไร ก็เหมือนปลดล็อกไปครึ่งหนึ่งแล้ว เรื่องดูแลตัวเอง เราไม่ได้โหมเปลี่ยนชีวิตแบบหักดิบ แต่ใช้วิธีทำทีละนิดให้ทำได้จริง เช่น - นอนให้พอขึ้นอีก 30–60 นาที ถ้าทำได้ - เดินหรือยืดเหยียดวันละนิด ให้ร่างกายไม่ตึง - ดื่มน้ำให้ถึง (พออายุ 48 ผิวกับพลังงานมันฟ้องเลยว่า “ขาดน้ำ”) - เลือกกินให้พอดี ไม่ต้องงดหมด แต่ลดหวาน/ของทอดในวันที่รู้สึกว่าร่างกายเริ่มไม่ไหว ส่วนการฉลองวันเกิดแบบเรียบง่ายที่เราชอบมากๆ คือทำให้เป็น “วันของเรา” จริงๆ ไม่ต้องใหญ่โต เช่น - กินของที่อยากกินแบบไม่รู้สึกผิด (เค้กชิ้นเล็กก็มีความสุขได้) - ถ่ายรูปยิ้มๆ ไว้สักรูปเป็นหลักฐานว่า 48 แล้วก็ยังสดใส - เขียนสิ่งที่อยากขอบคุณตัวเอง 3 ข้อ (อันนี้ทำแล้วใจฟูมาก) - นัดคนที่รักจริงๆ แค่ 1–2 คนก็พอ ไม่ต้องเยอะ และถ้าใครกำลังจะอายุ 48 เหมือนกัน อยากบอกว่าเราไม่ได้ต้อง “ย้อนวัย” เพื่อพิสูจน์อะไร แค่ดูแลตัวเองให้แข็งแรง มีความสุข และกล้าบอกความต้องการของตัวเองให้ชัด เท่านี้ก็สวยมากแล้ว ปล. เดือนพฤษภาคมเป็นเดือนเกิดของเรา ขออนุญาตรับคำอวยพรจากเพื่อนๆ ด้วยน้า ขอให้ปีนี้เป็นปีที่ใจเบา สุขภาพดี และยิ้มได้กับเรื่องเล็กๆ ทุกวันเลย