ผมเคยสังเกตเห็นว่าหลายคนรอบตัวที่เคยเป็นคนชอบแชร์เรื่องราวในโซเชียลมีเดียบ่อยๆ ตอนนี้กลับเลือกที่จะลดการอัพเดตลงอย่างมาก บางคนแทบจะไม่โพสต์อะไรเลยและนานๆ ถึงจะเห็นการอัพเดตเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งน่าสนใจว่าพฤติกรรมนี้ไม่ได้เกิดจากชีวิตที่แย่ลง แต่เกิดจากการค้นพบความสุขที่มาจากการใช้ชีวิตในโลกจริงต่างหาก ตัวอย่างง่ายๆ คือการกินอาหารอร่อยโดยไม่ต้องมานั่งถ่ายรูปหรือรอคอยให้คนมากดไลค์ แม้แต่การนั่งคุยกับคนที่อยู่ข้างหน้าโดยไม่ต้องอาศัยโทรศัพท์มือถือมาบันทึกหรือแชร์เรื่องราว ทำให้ความสุขนั้นดูสมบูรณ์และแท้จริงขึ้น ผมเองก็ได้เรียนรู้เหมือนกันว่าการลดเวลาในโซเชียลลงช่วยให้มีเวลาทำสิ่งที่รักและใส่ใจคนรอบข้างมากขึ้น บางครั้งการไม่ต้องแสดงออกผ่านสื่อโซเชียลก็เหมือนการใช้ชีวิตแบบส่วนตัว ที่เติมเต็มใจได้มากกว่า และยังช่วยรักษาสุขภาพจิตได้ดีขึ้นด้วย ดังนั้นคนที่เงียบ หายหน้าไปจากโลกโซเชียลไม่ได้แปลว่าชีวิตน่าเบื่อแต่อย่างใด แต่เป็นการใช้ชีวิตที่แตกต่าง โดยเน้นเติมเต็มความสุขที่แท้จริงจากประสบการณ์และช่วงเวลาที่มีความหมายในชีวิตประจำวันแทน